Kamperen met Josefine.
Voilá, we zijn er geraakt! Eindelijk aangekomen op onze camping, plaats toegewezen gekregen en tent opgezet en nu zalig niets doen. Meer moet dat niet zijn!
‘Wacht! Even op Rewind drukken. Het is echt niet zo vlotjes gegaan.
De eerste missie was onze dochter stil krijgen tijdens het eerste deeltje van onze rit (lees: eerste 30 minuten). 30 minuten op de Antwerpse ring met een arm op een onnatuurlijke manier om de stoel gebogen, om toch maar de fopspeen in haar mond te krijgen. Gelukkig lukt dit en spaart Josefine haar stembanden en onze oren.
Mama zit achter het stuur, want ‘s nachts rijden is niets voor haar dus ze doet liever het eerste stukje tot in Luxemburg.
Zo ver geraken we niet, ze geeft duidelijk aan dat ze moe is en het is ook te merken aan haar rijstijl.
Een bocht te breed nemen, een stilstaande auto bijna te laat opmerken, van het rijvak afwijken,… (Maar dat kwam allemaal omdat ze naar GPS aan het kijken was, Yeah right!)
Dus ik neem neem het stuur over en tracht ons veilig naar de camping te brengen. En dit lukt gelukkig.
Onderweg maken we we de nodige tussenstops voor Josefine, want ja ook ‘on the road’ moet ze eten. Dus Borstvoeding op een snelwegparking, het is eens wat anders. Josefine laat het haar allemaal goed bevallen en slaapt de ganse weg.
Tot op het moment dat we aankomen bij de camping. Tijdens het overleggen in de receptie begint ze te jammeren in de auto. Marie geeft aan dat het tijd is om te eten. Dus van zodra we op onze plaats aankomen, zal ze Josefine eten geven.
Wanneer Josefine uit de maxi – cosi komt, heeft ze een cadeautje achtergelaten. Een cadeautje in de vorm van een uitgelopen pamper in de maxi – cosi, haar kledij, de anti – transpiratiemat. Dus eerst Josefine proper maken en dan pas de tent opzetten.
Ondertussen blijkt er ook nog een jachtvliegtuig te oefenen boven de camping, en is er veel te veel lawaai van allerlei mensen dus ons humeur zakt alweer een aantal graden.
Uiteindelijk is de tent opgezet, alles uitgeladen en op orde. Nu is het tijd om naar de winkel te gaan. Dus dat doen we. Alles verloopt perfect. Bij aankomst geeft Marie Josefine eten en merk ik op dat Marie een bruine plek op haar broek heeft.
Wederom een uitgelopen pamper, weer tijd om te gaan wassen. Dus onze eerste dag op de camping was er ééntje met veel vlekken en veel kleine wasjes.
