Sarajevo

Sarajevo, een stad die ook wel klein Istanbul wordt genoemd. Dat is niet verwonderlijk want deze stad is gemaakt als sluitpost naar het westen in het Ottomaanse reik, na Istanbul was dit de grootste stad van Europa. De bouwstijl van de oude stad doet mij denken aan Indonesië, lage huisjes met lange platte daken. De stad wordt tegenwoordig weer in zijn oude glorie hersteld na veel investeringen vanuit Turkije. Er lopen twee typen vrouwen hier over straat, dit zijn vrouwen met boerka’s of een hoofddoekje en vrouwen in strakke yoga broeken met korte topjes. Het is een grappig contrast om te zien, ik begrijp van de familie waar ik verblijf dat Bosnische moslims niet zo streng zijn. Zo drinken mannen bier (wel met maten) en dragen vrouwen meestal geen hoofddoek.

De strengere moslims zijn voornamelijk toeristen uit warme landen, zij hebben veel geld. En verblijven hier voor 4 maanden om de hitte in eigen land te ontvluchten.

Volgens de familie waar ik verblijf is de sfeer tussen de verschillende religies ontspannen. Iedereen vraagt zich 20 jaar na de oorlog af, waarom ze nu zijn gaan vechten. Niemand weet het precies, iedereen geeft de politiek de schuld. Want een hekel hebben ze niet meer aan elkaar, Althans degenen die ik spreek.


De stad heeft door de jaren veel Joodse inwoners gehad, dit komt doordat vanaf 1500 de Sultan toestemming gaf aan Spaanse vluchteling om te settelen in Sarajevo. In het begin mochten ze geen synagoge en scholen hebben maar dit veranderde vanaf 1700 toen ze steeds meer rechten kregen. Daarnaast kwamen veel wetenschappers uit Joodse kringen wat de Joden meer aanzag gaf. Joden bleven altijd tweede rangsburgers maar hebben het zeker niet slecht gehad in vergelijking met andere steden in Europa. Dit veranderde tijdens de tweede wereldoorlog toen 8000 joden zijn weggevoerd. Hiervan zijn er 800 terug gekeerd, van deze 800 zijn er slechts 50 naar Israël verhuis een groot gedeelte stopten met geloven. Tot op de dag van vandaag telt de gemeenschap 500 leden, de sefardische joden zijn samengegaan met de azkinatische joden. De oude azkinatische synagoge stamt uit 1500, en functioneerde tegenwoordig als een Joods museum, alleen tijdens feestdagen worden hier nog diensten gehouden.

De sefardische synagoge zit aan de andere kant van de rivier, het is duidelijk dat deze een Turkse stijl heeft. Veel informatie kan ik niet vinden over de Synagoge, de vrouw die met mij meeloopt spreekt niet goed genoeg Engels. Overigens zijn ze er wel erg aardig want ik krijg een maaltijd aangeboden in een van de bijgebouwen van de Synagoge.


Sarajevo bestaat uit 20 moskeeën, deze worden allemaal gefinancierd vanuit het oosten. Volgens Tom stond er 20 jaar geleden maar één moskee, het voelt erg vreemd dat er in het midden van Europa een kleine Istanbul gecreëerd wordt. De mensen vertellen mij dat er geen spanningen zijn tussen de verschillende groepen, ik kan het mij eerlijk gezegd niet voorstellen. Saudi Arabië is naar mijn idee de broedplek van extremistische ideeën, als er vanaf daar geld stroomt naar bepaalde steden zal er ook religieuze invloed meestrommen. Het zal daarom een kwestie van tijd zijn voordat ook hier de boel weer in de flik vliegt, je gunt het niemand want al die mensen die ik tegen kwam zijn waanzinnig aardig. Daarnaast lijkt Bosnië een arm land in vergelijking met zijn buurlanden, arme mensen zijn helaas vatbaarder voor extremistische ideeën.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Michel Jongepier’s story.