20 augustus 2015. Een nieuwe mijlpaal in de grillige carrière van een godenkind. De uitspraak ‘In de kleedkamer van Anderlecht zitten enkel janetten’ sloeg in als een bom. De spreker werd onmiddellijk met pek en veren bedolven en mocht gaan trainen met de beloften.

Op de bewuste dag van de uitspraak in 2015 waren er enkel verliezers. Maar niet door de uitspraak, wel het ondoordacht handelen. Niemand die op dat moment de roep om hulp / aandacht naar waarde wou schatten. Men koos voor de gemakkelijke oplossing: straffen. Maar de boodschap ging verloren: een jeugdspeler die het zag fout lopen binnen het team.

6 juni 2016. De rebelse Anthony Vanden Borre keert terug in de A-kern van Anderlecht. Een dag na de interland tegen Noorwegen waarin nogmaals twee spelers door de mand vallen op de rechtsback, nummer vier en vijf.

Vandaag moeten we constateren dat hij gelijk had. Het gebrek aan leiders binnen de ploeg zorgde ervoor dat het team als los zand aan elkaar hing. Zelfkritiek was een steeds terugkerend probleem en Hasi had er geen grip op. Op het veld moest Najar zich opofferen, kreeg de nieuwe transfer Galhardo geen kans en moesten zelfs Badji en Heylen depanneren.

Een verloren jaar voor Anthony maar vooral voor Anderlecht, de Belgen en de voetballiefhebber. Hopelijk krijgt Anderlecht nog eens een goede trainer die spelers beter kan maken…

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.