AD BESTIAS
(Rodrigo Peñaloza, 2012)

In amphitheatro flavio, turba iam sperabat sanguine satiatum iri. Ecce trahebantur ad bestias per lusum ac iocum infames occisuri. Noxiis et captivis damnatis ad arenam hoc momentum est hora summi supplicii. Spectatoribus autem delectabilis munera et meridianum spectaculum. Servus eram damnatusque capitis pro scelere a me non facto. Paulo ante meridiem, ductus sum a lanista ad portam libitinensem, infimam ad clatra quae captivos seiunxerunt ab arena circi. Medio in decurso spatio, gladiatorum vidi cadaveres, qui hesterno die mortui erant, iacentes in spoliario. Dein auctoratorum vidi umbras perambulantes formidolose lamentantium perditionem et mortem vanam. Abhorrui et vociferatus sum: “Cur me terretis, perditi? Non dubitavistis pro res nummarias ad muneram vitam ponere! Fuistis gladiatores quaestus causa, mihi autem arbitrium non datum est neque dabitur! Sacramento milites sacratos non facti estis, sed infames gratis!” Cum sine intermissione excruciatus essem per tres dies, cicatrices numellae flagellique mihi haereditate venerunt. Subito memini dominam mihi dixisse, “Haereditas tua graeca, mi Demetri, erit tibi dolori”. Antequam Hermes me ad inframundum duceret, clamavi: “ὦ θάνατε λεοντοφόρε, μῶν ἐγώ, δοῦλος ἑλληνικòς δεσπόινης ῥωμαϊκῆς ῶν καì ὑπò τῶν θηρῶν νεκρωθησόμενος, δικαιωθήσομαι θεοῖς; ἡ γὰρ ψάμμου καì αἵματος δισωδία ἤδη με πνίγει. ἄκουω δὲ τòν λεόντων βρυχήν καì θεάομαι τòν ἥλιον τòν θεῖον ἐν τῷ μεσουρανίῳ. ἐτοῖμος τέλος εἰμί”. (Oh mors leontofora, numne mihi, qui servus graecus sum dominae romanae et moriturus feris, dii iustitiam dabunt? Odor teter arenae sanguinisque iam me suffocat. Audio leonum rugitus et Solem divinum prospicio in fastigio caeleste. Praeparatus sum!).