Tók mér bólfestu

á fljótandi hugsun

og

vorið flúði fljótt

á meðan við

vorum,

varla neitt,

miðað við áður

er ástandið

allt breytt

bilið nánast hársbreidd,

en

áður fjöll og firnindi

á milli.

-

Þó ég stundum

týnist,

villist á þær slóðir:

Að

mér hættir til

að sakna, vilja aftur

fjöllin, djúpa dali

svo

hugur minn berst,

stríð milli tveggja átta:

að flýja,

á bak og burt

eða staldra við

og vera um kjurrt