[วัน ๆ ของมินตันก็ฉะเบยแบบนี้แหละ] #1 ตอน วันเปิดเทอม

#ตอนเช้า

มินตัน: ไปแบ้วน้างับหม่าม๊า
คุณพ่อ: รีบไปขึ้นรถสิลูก
มินตัน: ง๊าบ!!!
*เปิดประตูรถ*
มินตัน: จะเว้ย!!! โยเม้คุง~~~~ *มองโรเมะคุงที่นั่งเบาะหลัง*
คุณพ่อ: โรเมะคุงจะไปส่งหนูไง
มินตัน: อ๋อ~~~ งั้นหนูนั่งกับโยเม้ดีเกว่อ~

ระหว่างทาง…
มินตัน: นี่ๆ โยเมะตันจะไม่พูดอะไรหน่อยเหยอ
โรเมะคุง: ตั้งใจเรียนนะครับ
มินตัน: อื้อ! ว่าแต่…โยเม้ไม่เหงาน้า มินตันต้องมาโรงเรียนทุกวัน โยเมะจะเล่นกะใคร
โรเมะคุง: ก็ไม่……….ไม่เหงาหรอกครับ ._.
แต่……มันคงเงียบๆ ไม่มีใครกวน
ยังไงก็รีบๆกลับนะครับ
มินตัน: โยเมะต้องอยู่ให้ได้นะ ไม่มีมินตันแล้ว อย่าเสียใจนะ
คุณพ่อ: หนูแค่ไปโรงเรียนนะลูก ฮ่าๆๆ เดี๋ยวโรเมะคุง พ่อจะดูแลเอง
มินตัน: ป๊ะป๋าทำลายบรรยากาศ อีกนิดน้ำตาจะไหลแบ้ว
คุณพ่อ: ฮ่าๆๆๆๆๆ


#มื้อเที่ยง

คุณครู: ใส่ผ้ากันเปื้อนให้เรียบร้อย เดี๋ยวมารับถาดข้าวกันนะ
นักเรียน: ง๊าบ/ค่า

มินตัน: *หยิบเซทตะเกียบลายใหม่ขึ้นมา* ของขวัญเปิดเทอมชั้นอนุบาลฉองจากคุณป้าแหละ
จุนจุน: โห~~~~ นี่มันลาย…หน้ามินตัน=_=! *คิดว่าลายการ์ตูนซะอีก*
มินตัน: ใช่แบ้ว จุนจุนควรไปทำบ้างน้า เพราะว่ามันหายบ่อยอะเนอะ
จุนจุน: มินตันนั่นแหละชอบเอาไปซ่อน
มินตัน: ก็นั่นจิ ซ่อนทีไรหาไม่เจอตลอดเบย แต่ปีนี้ไม่แกล้งจุนจุนแบ้ว มินตันโตเป็นผู้ใหญ่แบ้ว
จุนจุน: มินตันยังเป็นเด็กน้า ผู้ใหญ่ไม่ต้องมาโรงเรียนนะ
มินตัน: แล้วทำไมคุณครูมาโรงเรียนล่ะ คุณครูก็เป็นผู้ใหญ่นี่นา
จุนจุน: ก็จริงน้า
คยูปปี้: คุณครูคืออาชีพที่ต้องสอนนักเรียนจึงต้องมาทำการสอนที่โรงเรียนไงครับ 
*คยูปปี้ชั้นอนุบาล 3 ยกอาหารเข้ามาเตรียมในห้อง*
มินตัน: โอ้โห! รุ่นพี่…ไม่จิ คยูปปี้เก่งจังเบย แล้ว….พี่ยองชิมิกับฮ้อนจุงล่ะ
คยูปปี้: ไม่น่ารักเลยนะมินตัน เรียกรุ่นพี่สิ
มินตัน: ขอรับ! รุ่นพี่คยูปปี้!
คยูปปี้: =_=”
มินตัน: อ่า~~ รุ่นพี่คยูจงก็ได้ วันนี้มีอะไรกินบ้างน้า
คยูปปี้: แกงกะหรี่ครับ และก็นมกล่องครับ
มินตัน: งื้อ~~~~ หิวเลย *0* 
จุนจุน: มินตัน มานั่งที่เถอะ
มินตัน: อื้อ ๆ ขอบคุณที่ยกมานะงับ จะกินให้พุงแตกเลย!!!
คยูปปี้: ไม่เป็นไร~~~

มินตัน: *จะกินให้เกลี้ยงเลย!!!*


#กลับบ้านแล้วเน่ออออ

ระหว่างมื้อเย็น
คุณแม่: เปิดเทอมวันแรกเป็นยังไงบ้างลูก
มินตัน: ก็สนุกดีงับ แต่ว่ากินไม่อิ่มเบย
คุณพ่อ: หนูกินจุไงครับ ดูพุงสิ ฮ่าๆๆๆ
มินตัน: งื้ออออออ 
พี่สาว: โรเมะคุงล่ะคะ
มินตัน: อ้อ อีกสองวิ….
1….2….
โรเมะ: ขอโทษที่ช้านะครับ 
มินตัน: โยเม้ตัน!!! 
โรเมะคุง: *นั่งข้าง ๆ มินตัน* ไม่ตันครับ ผมไม่มีพุง
มินตัน: =0= โยเม้ว่ามินตันพุงตันเหยอ
โรเมะคุง: ครับ พุงเน้น ๆ เลยครับ
มินตัน: งื้ออออออออ โยเม้!!!!!!!!
คุณพ่อ: โรเมะคุงพูดถูกนะ พุงเน้น ๆ เลย ฮ่าๆๆ
คุณแม่: เล่าเรื่องที่โรงเรียนต่อสิ
มินตัน: อื้อ….คุณครูบอกว่าปีนี้จะมีชุมนุนลูกเสือรุ่นอนุบาลด้วย แต่ไม่รู้คัดเลือกยังไง อยากไป….
โรเมะคุง: คุณ….เอ่อ…มินตันไปไม่ได้นะ
มินตัน: ทำไมล่ะ โยเม้ห่วงมินตัน? 
โรเมะคุง: ครับ ห่วงมาก…
มินตัน: จริงเหยอออออ ;-; โยเม้ไม่เคยพูดแบบนี้เบยยยย ฮรึกกกกกก
โรเมะคุง: ผมห่วงมินตัน กลัวไปทำงานเค้าพังน่ะครับ ยิ่งซนอยู่ แถมกินเยอะมาก ผมกลัวอาหารจะไม่พอกับทุกคนน่ะครับ
มินตัน: ง๊าาาาาาาาาาาา!!! โยเม้!!! กำลังซึ้งเบยยยย

— — — — — — — — — — — — — — จบ — — — — — — — — — — — — — — -

Like what you read? Give mnflnz a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.