Στο κρύο

Τι κι αν τα βράδια ξενυχτήσαμε αγάπη μου;

Τι κι αν πεθάναμε, πολλές φορές, τα καλοκαίρια;

Χειμώνας έφτασε και πάλι,

τα χιονισμένα μονοπάτια περπατώ ξανά στην επαρχία.

Τους εφιάλτες που παγίδευσε η αγκαλιά σου

τους νιώθω τώρα

σε σώμα γυμνό, σε σώμα άδειο,

να αντηχούν γαλάζιοι σε βιολετί περιτύλιγμα.

Η ψυχή βλέπεις φωνάζει, σπαρταρά,

το σώμα υπακούει στην επιταγή

και μένει έξω από λευκές μπλούζες.

Τι μου τις έφερες αυτές τις μαργαρίτες απορώ…

Δεν ξέρεις πως μαραίνονται στο κρύο;

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.