โปรแกรมเมอร์จงซื่อสัตย์ในเนื้องาน

“เขียน ๆ ไปก่อน”
ใครเคยมีความคิดแบบนี้บ้าง ใครเคยทำแบบนี้บ้าง !! พวกเราส่วนใหญ่รู้ดีว่าสิ่งที่เขียนออกมามันดีหรือไม่ หรือมันมีสิ่งที่ดีกว่าแต่ยังไม่อยากทำตอนนี้ใช่หรือไม่ !! ขอแค่ตอนนี้มันทำงานได้ไปก่อน

“เอาไว้ค่อยกลับมาแก้”
เขียน ๆ ไปก่อน เดี๋ยวค่อยกลับมาแก้ เดี๋ยวค่อยกลับมาทำให้มันดีขึ้น พอเอาเข้าจริงได้กลับมาแก้ไขหรือทำให้มันถูกต้อง ได้ทำให้มันดีขึ้นไหม ? หรือทิ้งไว้เป็นโค้ดขยะ ? …เป็นมกดกอันไม่พึงประสงค์ของคนรุ่นหลัง !!

“ทำแบบนั้นมันเหนื่อย เอาแบบนี้ละกัน”
เรียกสั้น ๆ ว่า มักง่ายนั่นเอง พวกชอบทางลัด ทางสบาย แต่ไม่ได้คำนึงถึงผลระยะยาว อยากทำให้มันเสร็จ ๆ ไปแค่นั้นได้ผลเหมือนกัน ทั้งที่ในใจก็รู้ว่ามีวิธีที่ดีกว่า แต่ถ้าทำมันต้องลงแรงและใช้เวลาเยอะกว่า เพราะฉะนั้นเอาง่ายไว้ก่อน !!

สิ่งที่ทำไปมันแก้ปัญหาหรือสร้างปัญหาเพิ่มขึ้นกันแน่ ?
โค้ดที่เขียนในวันนี้ เป็นโค้ดที่จะสร้างปัญหาในวันหน้า…ใช่หรือไม่ !! มันจะดีกว่าไหมถ้าเราจะแก้ปัญหาปัจจุบันได้และป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาในอนาคตด้วย รอบคอบกับโค้ดที่เขียนกันหน่อย เพื่อไม่ให้ทั้งตัวเองและคนอื่นมาลำบากในวันหน้า

เขียนโค้ดให้เหมือนกับการล้างจาน
เวลาที่เราล้างจาน เราล้างทั้งสองด้านใช่ไหม ไม่ใช่ล้างเฉพาะด้านที่ใส่อาหาร การเขียนโค้ดก็เช่นเดียวกัน เขียนให้ดีทั้งหน้าบ้านและหลังบ้าน ไม่ใช่ด้านหน้าสวยหรูดูงาม แต่หลังบ้านเป็นกองขยะรกรุงรังแทบจะเน่า จงใส่ความจริงใจลงไปในเนื้องาน จงซื่อสัตย์กับโค้ดที่เขียนด้วย

You Are What You Code
เขียนโค้ดแบบไหน ก็เป็นคนแบบนั้น… ยิ่งเราซื่อสัตย์กับเนื้องาน มันก็เป็นการสะสมบ่มนิสัยความซื่อสัตย์ ความจริงใจ ละเอียดรอบคอบ ผลงานที่ออกมาถ้าดี มันก็จะดีจริง ๆ ไม่ใช่ดีแค่เปลือกนอก สุดท้ายแล้วเราจะมีความภูมิใจในโค้ด ในผลงาน และภูมิใจในตัวเอง

ทุกวันนี้เราภูมิใจกับโค้ดที่เขียนขึ้นมาไหม ?