“แช่แข็งชีวิต”

งานประจำ ทำได้ สุขได้ รวยได้
แต่ “อย่าให้มัน แช่แข็งชีวิตของเรา”

หลายคนบ่นเรื่องงานประจำ 
ที่ทำแล้วไม่มีความสุข 
ความก้าวหน้าก็อยู่ไกลเกินเอื้อม
และ ใจก็ไม่กล้าพอที่จะเหยียบทำลายใคร
เพื่อขึ้นไปยืน ณ จุดนั้น
และจุดที่ว่านั้น มันใช่สำหรับเราหรือไม่!?

หากใครที่ทำงานประจำอยู่
ลองสังเกตุดูว่า
มันกำลังจะแช่แข็งชีวิตและอนาคตเราหรือไม่

ถ้าใช่ จงตื่นตัวและตั้งสติ
แล้วเริ่มกำหนดทิศทางให้ตนเองได้แล้ว
ว่าในระหว่างที่มันแช่แข็งเราอยู่นี้
เราจะทำอะไร เพื่อออกจากห้องแคบๆ เย็นๆ นี้

ถ้างานที่ทำอยู่
มีความมั่นคงเป็นเหยื่อล้อ
มีความก้าวหน้าเป็นกลิ่นเชิญชวน
มีความหวังเป็นเครื่องฉุดรั้ง
… ให้ถามกลับว่า เราจะอยู่ในห้องเย็นนี้ต่ออีกหรือไม่
เราจะแช่แข็งชีวิตทั้งชีวิตเราหรือเปล่า
ถ้าคิดว่า ที่เป็นอยู่มันดีอยู่แล้ว
ก็จงอยู่และเสพงานนั้นๆ ต่อไป

แต่อย่าได้ลืมถามตนเองว่า
ถ้าวันหนึ่ง
ไอ้เจ้าของตู้เย็นเสือกละลายช่องฟรีซขึ้นมา
มันจะโยนเราทิ้งหรือจับเรายัดเข้าห้องแช่อีกครั้ง
…แช่ไว้จนวันที่เราเกษียณและตายไป

ทำงานประจำหรือ หรือไม่ประจำ
อยากเตือนสติให้ทุกๆ คน
ได้เก็บเกี่ยวสิ่งต่างๆ ที่กำลังทำอยู่ในหน้าที่นั้น
พร้อมฝึกฝนทักษะอะไรสักอย่างเอาไว้
เพื่อสักวันหนึ่งที่เราอาจได้ใช้มัน

จงอย่าลืมว่า
บางอย่าง ก็จำเป็นต้องฝืน
บางเรื่อง ก็จำเป็นต้องฝึก
หัดฝืน หัดฝึก ไว้รับศึกที่จะเกิด

วันนี้ 
ลองวางทุกๆ อย่างลง แล้วถอยหลังออกไป
ดูการดำเนินชีวิตเราตอนนี้ การทำงานของเราตอนนี้
ค่อยๆ ดู ค่อยๆ สังเกต อาจช่วยให้เราได้มองเห็นว่า
เรากำลังทำอะไรอยู่
และที่เราทำอยู่
มันเป็นการแช่แข็งชีวิตเราหรือไม่
หรือมันกำลังเป็นบันไดสร้างชีวิตเรา
ให้ได้ก้าวขึ้นไปยืน ณ จุดที่เราวาดหวัง

อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้
ผมเชื่อว่า
ทุกๆ ท่านไม่ใช่ “มนุษย์เจ็ดบรรทัด”
หรือ “Title Man” อย่างแน่นอน
…ขอบคุณ

ขอให้ทุกท่านได้รู้ตัว และมองเห็นทิศทางของตนเอง
ขอความสุขความร่มเย็นและความสำเร็จจงมีแด่ทุกๆ ท่าน

#กรัชกาย

(เมื่อ 2014.08.12)

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.