23 yıllık ömrümde, düzgün hiçbir şey yapmadım.

Gece karanlığınde camdan sarı hilali izliyorum. Şu an vurulsam ne yapardım? Can çekişirken panikle bir kağıt kalem bulup katilin karşı apartmanın 2. katından ateş ettiğini mi yazmaya çalışırdım? Söyleyecek ne kadar çok şeyim vardı ve hiçbir şeyim yoktu oysa. Acili mi aramaya çalışırdım can havliyle? Onlar gelene kadar çoktan ölecektim. Elimle yaraya bastırmaya mı çalışırdım? Hala mı, içimdeki dünya panikten ters yüz olmuşken soğukkanlılık? Ölüyorsun. Yaklaşık 3 dakika sonra tamamen bilincinden oluşan dünya bir daha açılmamak üzere kapanacak. Sana üstlendirilen rol bu kadar.

Hiçbir etki yapmadan, hiçbir iz bırakmadan, hiçbir şey yapmadan o zavallı küçük benliğin sonsuza dek yitecek. Bunu biliyordun. Bunu her insan biliyordu. Ama bunu hiç kimse bilmiyordu. Deneyimlemeden bilinemeyecek bir dehşet. Kapında. Beynin zonkluyor, nefesin kesikleşiyor. Göğsün kanıyor. Karanlık odaya son kez göz gezdiriyorsun. Kedin miyavlıyor. Susmuyor. Kan kokusu onu da huzursuz ediyor.

Peki ya cesedim? Ne zaman bulunacak? Kedim, mamasız kaldıktan sonra onu da dişleyip yalayacak mı? Bu iğrenç, kof, benliğimin rezil yansıması bedenim…

Ya onu? Son bir kez sesini duymak ister miydin? Sanmam. Çoktan ölmüş bir tutkuyu hayatımın son saniyelerinde canlandıramam. 1 dakika sonra benim için her şey sonsuz bir sessizliğe gömülecek. Romantizm bile ölümü durduramaz.

23 yıllık ömrümde, düzgün hiçbir şey yapmadım…

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Muammer Tekin’s story.