Toplumsal Plasebo: Sosyal Medya
Olcayto Cengiz
804

Fazla bir şey düşünmeye gerek yok aslında hayatımızı bilgisayar ekranında yaşamaya çalışıyoruz.Sokaklara cep telefonumuzun ekranından bakıyoruz.İnsan her zaman ki insan yalan , hilekar , doğrucu hayatlar sadece bir web sayfasında yaşanıyor.Anı yaşamak bir filozof saçmalığı oldu.Beynimizi o kadar çok saçmalıklarla dolduruyoruz ki çöplükten başka bir şey değil hız ve gösteriş al sana tüketim toplumu asıl soru ben nerdeyim bu toplumda gerçeği söylemek gerekirse Facebook,Twitter gibi sosyal ağları kullanmamak fazla bir şey kaybettirmiyor insana mesela spor yapabilirsin zaman ayırıp kitap okuyabilirsin çok sıradan şeyler gibi gelebilir ama en azından benim hayatım için sıradan değil.Aptal telefon kullanan biri olarak çok mutluyum akıllı telefonun o fetiş etkisini biliyorum.İki de bir de ne olursa olsun cebinden çıkarıp dokunmak istersin.Bir şey yapmana gerek yok.Oyun , internette sörf ekrana baksan yeterli ama bu hastalıktan da kurtulmak mümkün bir aptal telefon nelere kadir işten eve gelirken etrafı izlemek yada çalışırken sadece işine odaklanmak arkadaş ortamında elinde telefon almayan ve yüzü telefona eğilmeyen biri olmak … Vay bu takozu nasıl kullanıyorsun kaç yılında icat edilmişti esprilerinin yapılması ve bunları takmamak mümkün kendimi çok iyi anlatamasamda kısacası sosyal medya bizi her gün daha da hasta ediyor bundan kurtulmak mümkün kanser vari bir havası var ve çoğu insan bunun farkında değil.Arık kimse basit bir hayat yaşamak istemiyor hayaller sosyal medyanın daha doğrusu paylaşılan içeriklerin doğrultusunda olduğundan daha da fazlasını düşlemek istemiyor insanlar umarım bu hastalıktan kurtulur homo sapiens arkadaşlarım.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.