TUTUNMA
Aug 28, 2017 · 1 min read
Bana, “Kimseye değil ama kendine tutun.” dediler.
“Kendinde çözül, kendinde dağıl, kendini kendin toparla.”
Oysa daha en baştan yükün en büyüğünü O’nun sırtına atmıştım. O pişman olacak, o farkedecek, o zamanla anlayacak ve belki… “Belki”lere ve “zaman”a tutunmuştum sımsıkı.
Bırakmalıydım. Olduğu gibi. Akışına.
Beklentisiz kalmalıydım. Hayatımın sadece onda birini verdiğim bir adam için hayatımı durdurmamalıydım. Bekleme gibi bir opsiyonu düşünmemeyi öğrenmeliydim. Artık üç noktalara yer vermemeliydim.
Tutunmalıyım ama O’na değil. Asla O’na değil. Kendime. Hem de sımsıkı. Hiç sevmediğim kadar sevmeyi yeniden öğrenene kadar, üç noktalara yer yok artık.
