ŞÜPHE

Sınırları kaybetmeye başladığınız zamanları düşünün… Zaaflarınıza yenik düştüğünüz… Kendinizi yok saydığınız… Olaylara kayıtsız kaldığınız… Ve bile bile yanlış yaptığınız…

O vakit kendinize ait olmayan hisleri hissetmeye başlarsınız…

Göz altlarınızı morartan uykusuz düşünceli gecelerde kurduğunuz kuramlara inanırsınız.

İçinize dolan öfke ve kıskançlık artık mide bulandırıcı hale gelir…

Aynadaki benliğinizden şüphe duyarsınız…

Lütfen bunu sürdürmeyin.

Tam şu anda bırakın.

İçinizden geldiği gibi son bir kez ağlayın.

Kendinizi rahat bırakın, duygularınızı rahat yaşayın.

Zaman verin.

Herşey kendi akışında ilerlesin.

Tüm hesaplaşmaları, öfkenizi suya anlatın, aksın gitsin lavabo deliğinden.

Ve affedin kendinizi, kızdıran, üzen tüm kişi ve durumları...

Herşeyi gönderin.

Gitsin, bitsin, geçmişe karışsın.

Sınırlarınızı yeniden inşa edin.

Ve anı farkedin

Kendiniz gibi davranmaya yeniden başlayın.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.