ว่าด้วยเหตุผลของการวาดภาพ ของ น้องริว

เมื่อวานได้มีโอกาสร่วมกิจกรรม เยี่ยมชมห้องเรียน ของโรงเรียนลูกชาย คุณครูอธิบายรูปแบบกิจกรรม การเรียนการสอน ของระดับชั้นอนุบาล 2
กิจกรรมสัปดาห์ถัดไปของโรงเรียน คือ การไหว้ครู คุณครูจึงจัดกิจกรรมในห้องเรียนที่เกี่ยวข้องกับการไหว้ครู หนึ่งในนั้นคือ การวาดภาพคุณครูที่เด็กๆ ชื่นชอบ ติดไว้บนบอร์ด ได้เห็นผลงานของลูกแล้ว แอบสงสัยว่า นี่ลูกเราวาดเองจริงไหมนะ??? และทำไมถึงเลือกวาดคุณครูสองนะ? (ไม่ใช่คุณครูประจำชั้น อ.1 และ อ.2 ด้วย)
หม่าม้าจึงกลับมาต่อยอด เล่นกับลูกที่บ้าน

ระหว่างทางกลับบ้าน หม่าม้าถามถึงเหตุผล ที่เลือกวาดรูป คุณครูสอง

“เพราะหนูชอบคุณครูสอง”

ทำไมถึงชอบคุณครูสอง ล่ะครับลูก?

“เพราะคุณครูสอง สอนดนตรี หนูได้กดด้วยนะ (อิเล็กโทน) เหมือนตอนคุณครูคนก่อน”

(อ่อ หนูเป็นสายบันเทิงสินะครับลูก)
หม่าม้ายังคงสงสัยต่อไป

เมื่อกลับมาถึงบ้าน หลังมื้อเย็น หลังจากเราฝึกอ่านการบ้าน ตามที่คุณครูมอบมา
เรามาวาดรูปกันไหมครับลูกครับ วาดใครดีนะ วาดเฮียต้นกล้าให้หม่าม้าดูหน่อยดีไหม?

“ดีครับ หนูอยากวาดเฮียต้นกล้า”

เปรียบเทียบกับภาพคุณครูสองแล้ว ลายเส้นน่าจะใช่ รายละเอียดรวมๆ ใกล้เคียง มีแตกต่างกันอยู่ตรง ดวงตา จากภาพทั้ง 2 แลเห็นส่วนที่ดูเป็นเอกลักษณ์ในการวาดภาพคนของลูกชายก็คือ หน้ากลม มีองค์ประกอบ ตา จมูก ปาก หู ผม ครบ มีลำตัว มีแขน ขา เท้า ที่ดูเป็นเอกลักษณ์ชัดๆ คือ ใบหู และ เท้า ที่ต้องใส่ รองเท้า

หม่าม้าจับสังเกตว่า ใบหู ที่น้องริววาดนั้น ต้องมีวงกลมตรงกลางเสมอ (ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปวาด ป่ะป๊า หม่าม้า ตัวเอง เพื่อนแก้ม ฯลฯ) จึงถามเหตุผลอีกครั้ง

ลูกครับ ตอนวาด หู ไม่ต้องวาดวงกลมข้างในก็ได้ไหมครับลูก?

“ต้องวาดสิครับหม่าม้า เดี๋ยวไม่ได้ยิน”

OK ครับ… OK ครับลูก ^_____^ (หัวเราะจนน้ำตาไหลค่ะ)

จริงของลูกนะครับ หู ถ้าไม่มีรูหู เดี๋ยวไม่ได้ยินเสียงนะครับ

ลูกเราเป็นเด็กมีเหตุมีผลกว่าที่เราจะคาดคิดมากมาย
ไม่ว่าจะเด็ก หรือ โต แค่ไหน เราก็ต่างมีเหตุผลของตนเองเสมอ
อย่าดูหมิ่นเหตุผลของเจ้าตัวน้อยนะคะ