Ένας αθλητής στο musical
Catherine Panteli
112

Κατερίνα πρόσεξε λίγο την δραματικότητα του κειμένου. Διηγείσαι μονότονα την εξέλιξη της ζωής του. Αυτό κουράζει. Πρέπει η αφήγηση να οργανωθεί μέσα από μικρά δραματικά επεισόδια. Πχ. Μια σκηνή στο σπίτι (σαν αυτή με τη φόρμα). Ενα τηλέφωνο και ο διάλογος. Κάτι που λέει ένας άλλος γιάυτόν. Η περιγραφή μιας σκηνής όπου διδάσκει ή παίζει. Αλλλιώς είναι σαν να γράφεις ένα τεράστιο βιογραφικό που δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον. Επίσης πρέπει να τονίσεις το πώς από αθλητής γίνεται καλλιτέχνης. Αυτό δεν φαίνεται καλά στο κείμενο που διαβάζω.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.