خندوانه‌ای که قمارخانه است

همین روزها پخش این سری خندوانه تمام می‌شود. مجری آن، فیلمش را هم اکران کرده و حالا با خیال راحت برای استراحت و البته پاسداشت ماه‌های محرم و صفر، به استراحت می‌رود. اما روندی که خندوانه این سال‌ها طی کرده،‌ بیش از این‌که شباهت به یک برنامه سرگرم‌کننده داشته باشد آن را تبدیل کرده به یک کازینوی رسمی که روی آنتن می‌رود تا پول بسازد و پول بسازد، چهره‌های سرگرمی تولید کند و البته ناگزیر، مثل هر قمارخانه دیگری، پای بخت و اقبال و تصادف و احتمال را به میان بکشد.

خندوانه، در قسمت‌های آخر، بیش از هر چیز، یک بازی رولت است با بازیگرانی که ثبت‌نام کرده و به آن‌جا آمده‌اند تا با چرخاندن رولت عمودی، تلویزیون ببرند و یا با میهمان سلفی بگیرند.

سیاست‌های تلویزیون برای چند برنامه از جمله خندوانه آسان‌گیرتر شده‌اند تا کنترل‌های تلویزیون از شبکه‌های جم و من‌و‌تو با تبلیغ نوشیدنی خیام و کازینوی شانگری‌لا به سمت شبکه نسیم بچرخد تا ما به جای آن‌ها، تصویری را ببینیم که رامبد جوان در آن می‌گوید حتی اگر لازم ندارید، شارژ تلفن بخرید تا برنده فلان شوید.

کافی‌ست این روزها سری به بازار لوازم برقی بزنید برندی را می‌بینید که مشتری‌ها را با قرعه‌کشی هر شب پیش از خندوانه راضی می‌کند. خندوانه را هم که ببینید، داخل گردونه‌اش پر است از نام برندها. برندهایی که فراتر از رواج مصرف‌گرایی از صدا و سیما، مشغول تقدس‌زایی مصرفند.

رامبد جوان گفته حالا حالاها دیگر خندوانه‌ای ساخته نخواهد شد، اما فکر می‌کنم این اکوسیستم مصرف، تبلیغ و شانس، نمی‌تواند بیش از ۲ ماه معطل بماند، این خط و این نشان.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.