ปล่อย(ไม่ได้)

กำลังปั่นเปเปอร์รีเกรดไออาร์อย่างเมามัน เมื่อห้านาทีที่แล้วจู่ๆคำถามนึงก็แว้บขึ้นมาในหัว “กูมาทำอะไรที่นี่” แบบ อย่าง งง เหย็ดแหม่ ทำไมกูยังไม่ได้เริ่มไฟนอลซะที แต่เพลงในร้านก็เเรนด้อมเพลงปล่อยขึ้นมา

คือเคยดูเอ็มวีโดยบังเอิญ แล้วก็คิดว่าเออ ชีวิตเดี๋ยวนี้ไม่เห็นมีอะไรแน่นอน สิ่งสำคัญคือการ control อารมณ์ (ที่พี่ไม่ค่อยมี)

นี่เป็นหนึ่งในผู้ยึดติดที่สุดในภูมิภาคนี้ เชื่อพี่ แต่มันก็จริง ช่างมันเถอะ

แล้วมันจะผ่านไปด้วยดี
แล้วใจของเธอจะเปลี่ยนไป

โคตรช่วย คือแบบ ช่างมันเถอะ ถึงจะรู้สึกอยู่ก็ไม่เป็นไร มัน ไม่ เป็น ไร นะ

มันจะมีวันนึง ที่เกิดอยากรักตัวเองขึ้นมา จากที่ไม่เคยเห็นตัวเอง ฮือ มันมีวันนั้นจริงๆนะ แบบตื่นมาละ นี่พี่ทำอะไรอยู่ ทำไมเป็นงี้ ไม่ได้ละ

แล้วก็วืบบบบบบบบบบบบบบบบบ เป็นซูเปอร์แมน เป็นไอร่อนแมน เป็นแบทแมนขึ้นมาในสามวินาที โคตรเด็ด

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่แบบ เจ๋งเหี้ย ไม่ยอมตาย ไม่ยอมแพ้กับกาฬโรค อหิวาต์ก็ทำอะไรพี่ไม่ได้ สงคราม ไฟไหม้ ตั้งแต่ยุค primate ที่แบบ จู่ๆขนบนตัวพี่ก็หายไป ว้อท ละทำไงวะ เออ ก็หาอะไรมาคลุมดิ๊ ก็ทำเสื้อ ผ้าเตี่ยว อะไรก็ได้ไม่ให้หนาวตาย ตอนรบกัน ไอ่สัสทำไงไม่ให้มีดแทง ทำเสื้อเกราะ ทำโล่ อย่าแทงกู พอเป็นระเบิด อีเหี้ยยยยยยยยยยยยย ตู้มที ดินกระจุย ต้นไม้กระจาย ทำรถถังแม่ง เก่งอะ ทำได้ไง

พารากราฟที่แล้ว บอกให้เรารู้ว่า เราแม่งโคตรเจ๋ง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหน กูต้องรอด เชื่อกู มันจะผ่านไปได้ ถึงจะอยากตาย แต่ก็ตายไม่ได้ล่ะเอาไง ไม่เป็นไรนะ

ไม่มีไรหรอก ตอนนี้อยากปล่อยเปเปอร์ แต่ทำไม่ได้

ช่างมัน แล้วมันจะผ่านไปด้วยดี

ผ่านไปด้วยดี จริงๆนะ