Απομόνωση μέχρι αποδείξεως του εναντίον.

Δεν είναι ότι επιδιώκω, κάθε μήνα τέτοια μέρα να είμαι μόνη με 2 τσιγάρα και ένα μπουκάλι τσίπουρο που δεν λέει να τελειώσει με τίποτα, στο μπαλκόνι, μετά τις 11 το βράδυ. Νομίζω πως πλέον γίνεται ασυνείδητα. Βλέπεις, πιάνομαι στην καρέκλα μετά από 2 ώρες και αρχίζω να τρώγομαι. Σκέφτομαι τι θα μπορούσα να κάνω. Να ξαπλώσω στο κρεβάτι; Δεν λέει μόνη. Θα ξαπλώσω στο κρεβάτι και θα διαβάσω ένα ακόμη βιβλίο. Θα πιαστείς χειρότερα. Μπορώ σίγουρα να κοιμηθώ. Τόσες φορές το προσπάθησες και βλέπεις πως δεν οδηγεί κάπου. ΚΑΛΑ. Θα βγω στο μπαλκόνι.
Ησυχία. Ωραία, θα καπνίσω ήρεμα. Θα πιω ακόμα πιο ήρεμα.

-Νομίζω πως πρέπει να σταματήσεις να το κάνεις αυτό.
-Φακ, ούτε το τρίτο σφηνάκι έφτασα. Πώς και τόσο νωρίς;
-Ε δε μπορούσα να σε βλέπω μόνη.
-Δεν βαρέθηκες να πηγαινοέρχεσαι;
-Μπα, χαρά μου.
-Τι θα κάνουμε με τον απέναντι; Δεν πάει άλλο.
-Θες να τον σκοτώσω;
-Αν έχεις την καλοσύνη.
-Βλέπω δεν έβγαλες ποτήρι για μένα.
-Βρίσκεσαι σε περίοδο αποτοξίνωσης.
-Αρχίζεις να με ξεχνάς. Θα σε μαλώσω.
-Είναι τόσοι οι νεκροί, καλέ μου, που ειλικρινά μου είναι δύσκολο. Άσε που δεν είχα τσιμπήσει και αρκετά σφηνάκια από κει.

Όντως, ήταν η πρώτη φορά που έβγαλα μονάχα ένα ποτήρι. Συνήθως έβγαζα ακόμα ένα για αυτόν που λησμονούσα εκείνο το βράδυ. Έχει φύγει πολύ τσίπουρο στους Άλλους, αλλά και πάλι, το γαμήδι νιώθω ότι είναι στο ίδιο σημείο που ήταν και 2 μήνες πριν. Έκατσε στην καρέκλα που βρισκόταν παραδίπλα και πήρε το μπουκάλι.

-Είναι το τρίτο γι’αυτή τη βδομάδα.
-Πώς τα σκοτώνει;
-Το προηγούμενο το έπνιξε. Αυτό νομίζω από χτυπήματα. Έχω την εντύπωση πως ξέρει ότι εγώ παίρνω την αστυνομία.
-Πώς θες να σε σκοτώσει;
-Χμμμ.. με χτυπήματα ίσως. Τουλάχιστον μέχρι ένα σημείο θα τα ευχαριστιόμουν κιόλας. Όπως και να το κάνει όμως, να μην πειράξει τα μαλλιά.
-Τα μαλλιά, εννοείται.

Κατέβασα άλλα 5 σφηνάκια και σηκώθηκα να πάω προς τα μέσα. Ένιωθα μια απαλή ζαλάδα, το στόμα μου είχε περίεργη γεύση. Αυτή που λογικά αν βάλεις ανάποδα το τσιγάρο θα γίνει μπαμ. Πρέπει να το δοκιμάσω.

-Μην ξανάρθεις.
-Τι; Θα πίνεις μόνη;
-Ανέκαθεν έπινα μόνη, απλά θα είμαι ήσυχη ξέροντας ότι δεν μου χτυπάει την πόρτα η σχιζοφρένεια. Ή έστω, την χτύπησε, άνοιξα, αλλά την έδιωξα. Γι’αυτό, μην ξανάρθεις.
-Όπως επιθυμείς.

Ήταν η τελευταία φορά που τον είδα. Τον επόμενο μήνα, επιχειρώντας την ίδια ιεροτελεστία, συνειδητοποίησα πως το μπουκάλι άδειασε.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.