Eλλάδα 2017 — αστικοί μύθοι περί επαγγελματισμού—

Χιονισμένες βουνοπλαγιές, ήλιος που καίει και ο λιλάκος κάνει κόλπα με τη σανίδα του σνόουμπορντ έξω. Πολύς κόσμος στο σαλέ και εκεί σε μια γωνιά ένας καμένος, άυπνος σχεδόν, αγκαλιά με το λαπτόπ.[Παραγγέλνει 2ο καφέ]

Για τσιγάρο βγήκα

Σήμερα που λες γράφω για να καταρρίψω Μύθους-γΟΥοΟΥ ανατρίχιασες το ξέρω-. Μύθους που χτίστηκαν την παλιά την εποχή και είναι ακόμα εδώ, έτσι για να σου τη σπάνε. Για σένα γράφω ναι, εσένα που ξεκινάς. Που θέλεις να γίνεις επιτέλους από μαθητής, φοιτητής ή σπουδαστής, Επαγγελματίας!

Το βικιλεξικό δεν με βοηθάει -Το βρήκα το κενό πάλι-. Δεν έχει, που λες, μέσα την έννοια του επαγγελματία! Απίστευτο? Μαααα κύριε τόσοι επαγγελματίες τόσα χρόνια στη Ελλάδα, ο ορισμός έπρεπε να έχει αποκρυσταλλωθεί. Όχι? Ας μην σχολιάσω περαιτέρω, ας αρχίσω να καταρρίπτω, πρέπει να πάω να κάνω και τον φωτογράφο όπου να’ ναι.

2017 — Καταρρίψημοι Μύθοι περί Επαγγελματισμού:

Οι επαγγελματίες δουλεύουν το πρωί, αν δεν δουλεύεις 9–5 δεν είσαι ένας από αυτούς. Ούτε καν? Ενδιαφέρει τον πελάτη σου τι ώρες δουλεύεις? Αυτό που θέλει είναι να του παραδόσεις τη συμφωνημένη δουλειά. Διαφωνεί κανείς?

Οι επαγγελματίες είναι καλοντυμένοι και ξυρισμένοι. Δεν μπορώ να καταλάβω πως έχει περάσει αυτό και δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει η δουλειά που κάνεις με τον τρόπο που ντύνεσαι. Προσωπικά αποφεύγω τους κουστουμάτους. “Γιατί τους αποφεύγεις?” Εεεχ ξέρω και εγώ? Μέτρα μια στα γρήγορα πόσους καλοντυμένους ψεύτες ξέρεις? Για να σε βοηθήσω ξεκίνα με τους 300, και οχι δεν εννοώ του Λεωνίδα :)

Οι επαγγελματίες πληρώνονται. Ναι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες που αναλαμβάνουν δουλειά πληρώνονται! Ο επαγγελματισμός ομως είναι άποψη, δεν έχει να κάνει με αμοιβές. Μπορείς να είσαι εθελοντής και να το κάνεις επαγγελματικά, να παίζεις μπάσκετ στο τελευταίο τοπικό πρωτάθλημα και πάλι να το κάνεις επαγγελματικά. Καλή είναι η αμοιβή συμφωνώ, διαχώρισε το όμως από την άποψη σου περί επαγγελματισμού.

Οι επαγγελματίες έχουν γραφείο. ΧοΧο! Πάνε που λες οι εποχές που έμπαινες στο γραφείο του επαγγελματία και είχε εκείνο το μπολ με τις καραμέλες ούζο. Το 2017 έχεις το ιντερνέτ και δουλεύεις απ’ όπου θες. Επίσης συναντάς τον πελάτη σου όπου θες, λίγη ησυχία χρειάζεσαι μόνο. Αν τελικά θες κάτι γραφειάτο για την συνάντηση, έχουν βγει κάτι καινούρια τώρα, τα λένε κογουόρκινγκ σπέισιζ. 5–10 ευρώ την ώρα και καφές μέσα. Καλά δεν είναι?

Οι επαγγελματίες δεν αργούν να παραδώσουν τη δουλειά. Όσο λοιπόν μπαίνεις μέσα στη δουλειά, καταλαβαίνεις όλο και περισσότερα κομμάτια της τα οποία θα μπορούσαν να βελτιωθούν. Εκεί λοιπόν τσουκου τσουκου, αμα είσαι και λίγο μερακλής, αρχίζεις να διορθώνεις και νάσου κάτι έξτρα ώρες. Απλά ενημέρωσε τον πελάτη σου. Πες, ας πούμε, “Τελικά πρέπει να φτιάξω και το Χ, θα παραδώσω λίγο αργότερα, μας παίρνει?”. Όλα καλά, αρκεί να μην σου γίνει συνήθεια.

Οι επαγγελματίες έχουν εταιρεία. Όπα τώρα ξεκίνησες είπαμε, δεν σου φτάνουν τα χρήματα για φόρο επιτηδεύματος, ΕΦΚΑ, λογιστές. Ναι δεν μου φτάνουν! Τίτλος Κτήσης ή, στα παλιά, Απόδειξη Δαπάνης. Ζήτα το απ’ τον πελάτη σου, ξέρει ο λογιστής του. Είστε καλυμμένοι και οι 2, όλα νόμιμα.

Οι ξένοι είναι επαγγελματίες, οι Έλληνες όχι. Αυτός ο διαχωρισμός σε ξένους και Έλληνες ή Ελλάδα και Εξωτερικό μου θυμίζει εκκίνηση καφενειακής κουβέντας πολιτικολάγνων παππούδων στο καφενείο, μετά από 5 τσίπουρα. Φτάνει με την Ελλάδα και όλους τους άλλους. Υπάρχουν μη επαγγελματίες παντού, ίσως στην Ελλάδα είναι νόρμα. Ντάξξ φρόντισε να τους αποφεύγεις, με την εμπειρία θα μάθεις να τους ξεχωρίζεις.

Αυτά για τώρα, χρωστάω ένα πιο τεχνικό πόστ για χρονοδιαγράμματα, διαδικασίες και υπόδειγμα μιας μικροσύμβασης. Κάνε λαικ και σερ για να με ψήσεις να βιαστώ :)

Άστα λα πρόξιμα

D