FITM x AI Freshy Night 2018 ( 5 september 2018 )
ว่าด้วยงานเฟรชชี่ไนท์ … ก็คืองานที่ใหญ่ และ วุ่นวาย ใช่ มันเป็นแบบนั้นแหละ กิจกรรมที่จัดให้เด็กปี 1 ที่เข้ามาใหม่ทุกๆปี โดยสโมสรนักศึกษา ศูนย์รวมเด็กเอาการเอางานเอาทุกอย่าง จากประสบการณ์ที่เคยจัดงานนี้มา 3 ปี ตั้งแต่ 58 ก็ไม่มีปีไหนได้นอนเร็ว กลับหอเร็วเลย เที่ยงคืนบ้างแหละ ตี1–2 ยาวๆไปตลอด พอมาปีนี้ก็เลยวางแผนกันใหม่หมด ค่อยๆเก็บดีเทลงานไปทีละนิดๆ พอถึงเวลาจะได้พร้อมจัด ทุกอย่างก็เริ่มวุ่นวาย ตั้งแต่กิจกรรมแรก คือ ดาว-เดือน ด้วยความที่มันเป็นกิจกรรมหลักของงาน ต้องประสานทุกสาขา และก็กับอีกคณะ ความวุ่นวายมันก็เริ่มมากขึ้นๆ ข้อแม้ต่างๆก็มีเพิ่มขึ้นตามจำนวนคน สตาฟดาว-เดือนของเราก็ค่อนข้างขาดแคลน จนปีสุดท้ายแล้วก็ยังเป็นคนเดิมที่มาเป็นเฮดในการคลุม ก็คือ มาย ดาวคณะปี 58 แต่ก็ยังดีที่มีน้องมาช่วยบ้าง เรื่องดาว-เดือนถือว่าไม่มีปัญหามากมาย จนในวันงานก็เริ่มมีปัญหาเรื่องคิว เรื่องพี่เลี้ยงดาวเดือนบ้างแหละ
เรื่องต่อมาก็คงเป็นเรื่องสปอนเซอร์ ปีนี้มีสปอนเซอร์หน้าใหม่เยอะมากๆๆๆๆๆ แต่ปัญหาเรื่องสปอนเซอร์ก็เยอะเช่นกัน ในวันงานเราขาดการดูแลที่ทั่วถึงกับสปอนเซอร์ระดับนึงเลย ทำให้เป็นปัญหาที่ทำให้หนักใจพอตัวเลยอะ ส่วนนึงก็กระทบมาจากคิวงาน
ต่อมาเรื่องสถานที่ ปีนี้ถือว่าโชคดี โชคเข้าข้าง หรืออะไรก็ไม่รู้ ในตอนแรกที่เขียนโครงการไว้เราจะจัดที่เดิมทุกๆปี คือห้องพวงแสด แต่พออีก 1 เดือนถึงวันงาน ก็ได้ข่างมาว่าห้องพวงแสดยังไม่เปิดให้ใช้งาน เพราะเค้ารื้อห้องใหม่ แล้วจะส่งมอบงานในปีหน้า และนี่คือปัญหาใหญ่ที่สุดของการจัดงานครั้งนี้ เพราะเราทำงานจ้างศิลปินไว้หมดแล้ว แล้วจ้างในเรทราคางานปิด ซึ่งถ้าต้องทำการย้ายสถานที่ ก็คงต้องเป็นโดม แล้วมันก็ไม่สามารถทำให้เป็นงานปิดได้ อาจจะได้ แต่กำลังคนเราไม่พอแน่ๆ ก็เลยทำการวางแผนกันใหม่ว่าจะใช้ยิม ก้ติดต่อ หาราคาพัดลมไอน้ำอะไรเสร็จสรรพ นัดประชุมเฮดวางแผนงานกันเรียบร้อย อยู่ๆ อาจารย์ก็มาบอกว่า ใช้ห้องพวงแสดได้แล้ว โหยยยยยยยยยย คนที่ใจที่สุดคืออีนิ้ง เพราะจะได้ไม่ต้องจ้างนู้นนี่เพิ่ม ปัญหาใหญ่ได้หายไป
แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่าทุกสิ่งอย่างคือ เงิน!! เปิดมาตอนนี้ก็คือโครงการโดนแช่แข็ง ไม่ผ่านสักที ไม่อนุมัติสักที ไอ้ฝั่งเราก็คือสั่งของ จ้างศิลปิน ดีลงานไว้แล้ว แต่ ไม่ มี ตังค์!!!!! เรากับนิ้งก็คิดนั่งเครียดจัด เครียดแม้งทุกวัน ถามหาเงินทุกวี่ทุกวัน แต่ก็ได้กลับมาแค่เสียงถอนหายใจ ยิ่งใกล้วันงาน ยิ่งเครียด เพราะไม่มีเงินหมุน ไปปรึกษาพี่หมิว ปรึกษาพี่เฟ้น พี่โบ๊ท ปรึกษาทุกคน แต่ก็ไม่มีใครช่วยไรได้ เพราะมันคือเรื่องเงิน ซึ่ง เป็นสิ่งที่สำคัญมาก และก็พูดยากมาก จนวันนึง จับเข่าคุยกันสามคน เรา นิ้ง พี่หมิว ว่าจะทำไงดี คิดไม่ออกแล้ว จนพรั้งปากไปพูดว่า “ขอพี่หุ่นสิ” มึง ตอนแรกก็แบบ จะบ้าเหรอ เค้าไม่ใช่พระ รู้ตัวอีกที่อีนิ้งคือไปยืนประนมมือไหว้อยู่หน้าหุ่นแล้ว ก็เลยแบบ เออนิ้ง ขอไป ขอให้โครงการผ่าน แล้วจะเปลี่ยนชุดนักศึกษาพี่หุ่นให้หมดเลย จะได้สวยๆหล่อๆก่อนเข้างาน เราอยู่ในจุดที่ไม่มีที่พึ่งทางจิตใจแล้วอะ 555555555 จนวันต่อมา ตอบตามตรงก็คาดหวังนะ มากๆด้วย เรื่องพี่หุ่นเนี้ย อีนิ้งคือเดินหน้านิ่งเข้ามาในห้องสโม แล้วเรียกไปคุยข้างนอก แล้วมันก็บอกว่า โครงการผ่านแล้วนะ เหลือเงิน โหหหหหหหหหหหหหห ทุกอย่างคือโล่งจริง เลยไล่ให้นิ้งไปไหว้ใหม่ แล้วขอเงินภายใน 2 อาทิตย์หน้าได้ไหม เอาล้ะ พอมันได้ ก็เริ่มมีความคาดหวังขึ้นมาอีก สุดท้ายเงินก็มาทันก่อนวันงาน เลยต้องซื้อชุดให้พี่หุ่นใหม่ยกเซต
ถ้าพูดถึงวันงาน ก่อนหน้านั้น 1 วัน ก็มีการจัดสถานที่กันปกติ จัดเร็วมาก จนคิดว่าปีนี้ไม่ดึกแน่ๆ ประมาณทุ่มกว่าๆก็คือรันดาวเดือนกันแล้ว เหลือแค่รันงาน แต่แม้งก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดถึง ไฟฟด้าดับทั้งมอ ย้ำว่าทั้งมอ สิ่งแรกคือต้องหยุดการรันงาน ข่าวร้ายก็คือไม่มีถ้าทีว่าไฟจะกลับมาใช้งานได้ปกติเลย ฝนก็ตกหนัก ทุกอย่างคือแย่ไปหมด กังวลมากว่าวันงานจะล่มไหม เพราะถ้าเล่นๆอยู่แล้วไฟดับ ทุกอย่างคือจบทันที พอถึงวันงาน ก็มีข่าวเกือบดี ว่าไฟมาแล้ว แต่ไม่ชัวร์ เพราะว่าเค้าไปดึงไฟส่วนอื่นมาให้ เลยต้องจ้างเครื่องปั่นไฟมาแสตนบาย พอตอนเที่ยงหลังจากเรียนเสร็จ ก็ต้องรีบไปเปิดห้องแล้วไปรันงานต่อ เพราะน้องฝ่ายโสตยังไม่เคยรันงาน และด้วยความรีบ ก็เลยลืมกุญแจ เลยต้องกลับไปเอา ระหว่างทาง ก็คืออุทานได้เลยว่า วดฟฟฟฟฟ อยู่ๆก็โดนตัดหน้า อยู่ๆก็รถล้ม ลืมสิ้นทุกอย่าง คือชีวิตตอนนั้นน่าจะแย่ที่สุดแล้วอะ ใจแป้วแล้วว่ากลัวงานจะพัง คือใจไม่ดีเลย ตั้งแต่แรก ก็เลยช่างมัน อะไรจะเกิดก็เกิด แล้วกลับไปทำงานต่อ ทุกอย่างมันก็ดำเนินมาเรื่อยๆ แย่บ้าง ติดนู้นนี่บ้าง แต่ก็ถือว่าโอเค คนในสโมก็มาช่วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา
ถ้าถามถึงเรื่องที่ประทับใจ เอาจริงๆประทับทุกอย่าง ดีใจที่มีคนมาช่วยงานกันเยอะๆแบบนี้ ประทับใจศิลปิน ดีใจที่ไฟไม่ดับ เออ ประทับใจที่งานมันจบลงแบบไม่แย่มาก ถึงจะมีเรื่องที่แย่บ้างเป็นบางจุด แต่น้องโอเค เราก็โอเค
ถึงสตาฟสโมชุดเก่าตั้งแต่ 58–61 เอาจริงๆคือยกตำแหน่งนายกสโมให้พวกมึงทุกคนเลย ขอบใจที่ยังอยู่ด้วยกันจนถึงรุ่นนี้ ไม่มีพวกมึงก็ไม่รู้จะรอดยังไงว่ะ ตอนแรกที่รู้ว่าเป็นนายกใจวูบไปแล้วอะ เพื่อนกูจะไม่ทำกันแล้วววว คือพอขึ้นปี4ก็ไม่มีใครอบากทำแล้ว ใช่ นี่ก็เช่นกัน เลยต้องแบบ ทักไปหาเพื่อนเรียงตัวเลย มึงช่วยกูก่อนน อยู่ช่วยกันนน แต่มันไม่มีใครปฏิเสธสักคน โคตรประทับใจ เอาจริงๆเสียดายพระฟิล์ม ถ้ายังอยู่ด้วยกันมันจะดีมากมากเลยเว้ย แด่ มาย บอม สตางค์ โบ้ แบงค์ นายกทั้ง 5 คนน ขอบใจที่ยังอยู่ด้วยกันนนนนน เลิ้บ เขินว่ะสัส
ขอบคุณคนแก่ๆทุกคนที่คอยให้คำปรึกษา และรับแรงเหวี่ยงเวลาเมนส์มาของฉันนนน เอาจริงๆถ้าไม่มีพวกพี่ก็คือทำอะไรไม่เป็นเลย แด่ พี่เฟ้น พี่โบ๊ท
ขอบคุณอาจารย์ พี่หมิว พี่บอย ที่ซัพพอร์ตในเรื่องที่เราไม่สามารถสั่งการได้
ขอบคุณน้องงงง 60 ทุกคนที่คอยฟังฉันน ฉันสัญญาณจะไม่ขี้หัวร้อน *ถ้าทำได้นะ
แด่ สโม 58 / 60 / 61 รัก