Ben bir yılı aşkın bir süredir ilk işimde çalışıyorum ve bunların büyük çoğunluğuna maruz kaldım. Yöneticilerim tarafından değil ama benimle aynı seviyede olan, tek farkı benden daha tecrübeli olan personeller tarafından her gün yaşam tarzımla, fikirlerimle, arkadaşlarımla, dış görünüşümle, konuşma şeklimle alay edildi. Yapmak istemedikleri işleri üstüme yıktılar ama ben bu işlerin altından rahatlıkla kalktım. Tecrübesizliğimden faydalanıp yalanlar ve dedikodularla beni sevmedikleri diğer elemanlara karşı kullanmaya çalışmaları ise bardağı taşıran son damlaydı. O günden beri bu tiplerle kavgalıyım. Tabii benim de bunda hatam var. Tecrübesizlik nedeniyle bu insanlara iyi niyetli yaklaşmış, aslında onların ne kadar kötü niyetli olduklarını anlayamamıştım.

Tabii bu durum hala düzelmiş değil. Belirli tiplerin ofisi kendi isteklerine göre düzenlemeleri ve daha tecrübesiz olanları ezmeye çalışmaları, aynı seviyede personel olmalarına rağmen bana yöneticilik oynamaları devam ediyor ve çatışmaya devam ediyoruz. Kısacası mobbing sadece yöneticilerin değil bazen personelin yaptığı bir şeydir. Benim durumumda ise sadece personel yapıyor.

Bu tipler genellikle başarısız olmuş ve gelecekte başarılı olmak için hiçbir gerçekçi çabası olmayan tipler. Kendilerine kıyasla geleceği için çabalayan, işini daha doğru yapan ve hızlı öğrenen, genel olarak biraz daha kültürlü olan herkese karşı nefretle doluyorlar ve onları tehlike olarak görüyorlar. Devrecilik gibi bir düzenden yetişmişler. Nasıl ki kendilerinden önceki onları ezdiyse bunlar da kendilerinden sonra geleni ezmeye çalışıyorlar.

Benim hatam şuydu: Uzun süre işsiz kaldıktan sonra ilk işimde tekrar işsiz kalma korkusuyla çatışmalardan kaçınmam ve bu korkumu ister istemez hissettirmem oldu. Bu da karşımdakilerin güvenle bana baskı kurmalarına neden oldu. Gençlere tavsiyem bu hataya düşmemeleri, kendilerini savunmaktan çekinmemeleri.