Bir kaç bir şey

Öncelikle belirtmem gerekirki bir tarafı tuttuğum ya da bu kesin doğru dediğim bir şey yok sadece saçmalamalarım varsayımlarım var 😅

Gelecekte her şeyin küreselleşen ve nesnel olan bir yapıda olacağını düşünsem de gerçekten bu insanı insana daha da yaklaştırır mı? Teknoloji hızlandıkça ötekileştirmeler daha da zayıflayıp insan tekrar insana yaklaşacak mı? Bunları tahmin etmek ve gerçekten zamanın geçmesi gerekiyor. Yeni nesnel kültürlerin daha da doğup benimsenmesi gerekiyor bunun için herhalde ve hukuk sistemin de diğer sistemlerin de bu küreselleşmede ortak bir yapıda oluşması gerekiyor herhalde bu da uzunca bir zaman gerekiyor. Zamanla nesnelleşen yapıda insan nerede olacağını gerçekten merak ediyorum.

Şuan tablet kullanan Türkiye’deki çocuk ile A ülkesindeki çocuğu ile alırsak bu farklı ailede yetişmelerine rağmen aynı oyunları oynuyor aynı pazarda sörf yapıyor, geziyorlar, kaydırıyorlar. Ve aynı oyunlardan keyif alıyorlar ya da aynı sosyal platformda aynı video ile mizahi yapıları, zevkleri orta yolu buluyor ve hiçte farklı olmadıkları bir kişiliğe bürünüyorlar. Ve ilerde tanıştıklarında yine aynı mecrada hiçte farklı olmadıklarını görecekler belki de. Ne güzel olur aslında insanın insana yaklaşması ve ötekileştirmeden yaklaşması, kültürel olarakta farklı olmadıklarını farketseler. Peki bu olacak mı? Olmalı mı? Bunu konuşmanın zamanı değil bu belki ama böyle bir yapıya girmemiz için çok zaman var. Bilginin hızı okadar hızlanmalı ki bütün kültürleri kendi içinde yutmalı ve insanları uzaya fırlatmalı, çünkü hep olduğumuz yer orasıydı aslında, peki onca farklılık, özgünlüğümüz nerede olacak o da uzayda mı olacak bizimle yoksa kayıp mı olacak herhangi bir sunucunun belleğinde tozlanacak mı?

İnsanın tekrar insana yaklaşmasını dört gözle bekliyorum ama farklılığımızla yaklaşmayı isterim. İnsan ütopyaya çevirmek istediği dünyayı distopyaya çevirmeye meğilli olduğu için düşündüğüm şeylerin olması çok zorki halen distopyada yaşamıyor muyuz. Ve bir türlü bireyselleşen tarihimizi yazmaya devam ediyoruz ve pek bırakacak gibi görünmüyoruz.

Oysa çok zor bir şey benim için bir şeyleri açıklamak kendimi deşifre etmek ne kadar açık kaynak kodlu olsamda toplumun içindeki kurallardan dolayı halbuki doğada var olan bir yapı o da canlılar var olsa da söylemekten çekindiğimiz ne kadar çok şey var. Yargılamak çok kolay insanı ama anlamak çok zor imkansız hatta ultra imkansız. Bir sabah işe gidiş yolculuğu da burada biter.

İnsan insana yaklaşması ümidiyle.
One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.