Still from a Butoh performance (Japanese dance theater), photographer unknown

Rrrauw

Bebaarde aarde klautert klonterig onder die wrange voeten van mij. Lekker royaal woelen, wikkelen en smikkelen, als een moederzwijn zo parmantig oinkt. Haar zeugen bedekkend met haar penibele kwabben in het sudderende ogenblik.

Muzikale ontwikkeling mee op oorlogspad. Vormgegeven en uitgesleten uit de krochten van je mensenhart. Asynchroon lopende hersengolven temperen elkander tot gedempte sinussen en co-agitatie. Een reflex van nonchalante charlatans chanteren een dame naar je hart.

Met mollige praatjes en zoete sausjes stropen ze haar voelen glad. Plakkerig wikkelt ‘t zich in jouw web van welgemeende waarheden. Starend als een rendier zonder argwaan van ‘t grote licht. Ogen volgevoeld dichtgeslagen.

Met ferme draaien aan ‘t roer gooi je de wind in andere zeilen op. Héla! Holá! Ontwijkend haar gesloten blik. Eromheen bonjouren, raakloos vermijden. Verloren voor altijd in ‘t ogenblik.

Like what you read? Give ibbi a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.