İşte bu kadar hissetmiştim. Bu kadar hayatımın kontrolünde.. Bu kadar kalıpların dışında. Ya da içinde olmadan. Hiçbir yere, hiçbir şeye sığma zorunluluğum olmadan. Limitlerimi ben belirlerken. Bu kadar özgürdüm. Özgür’ düm. Bendim.

‘Kızım bisikletle mi bozdun kafayı?’ ‘Manyak mısın?’ diye sorana, itinayla, cevabım: Evet. Galiba. Öyle görünüyor.

Çok aşığım çok. Çok engelli olduğum gibi… Çok dengesiz olduğum gibi… Çok kadın olduğum gibi… Çok edebi olduğum gibi… Çok güzel olduğum gibi…Çok küstâh olduğum gibi… Çok çokum… İşte bu da yeni sıfatım. Çok aşık. Bisiklete aşık.

Bisiklet denge aletidir ya? Denge ister ya? Yok canım, yok. Benim gördüğüm, bisiklet seni dengeye getiriyor. Hayatında eksik ne varsa, pat diye bırakıveriyor kucağına. Benim eksiğim, eksikliğin ta kendisiydi. Hayatımın hep iki kişilik olmasıydı. Hep birinin elini tutmaktı. Bir eli tutmak. Tutmaktan öte, tutunmak çünkü benim ki.

Bisiklet uzaklaştırır gibi görünür ya? Yok canım, o da yok. Belki evinden, arabandan, bir iki insandan uzaklaşıyorsun, ama kendine öyle bir yaklaşıyorsun ki… Pedala bastıkça kendine geliyorsun.

Aşk diyorum çünkü ben bu duyguyu, bu tutkuyu, bu hastalıklı vaz geçememeyi aşıkken yaşıyorum. Aşk, en olmayanı olur kılar ya. Aşk, hayatta yapmam dediğini yaptırır ya. Aşk, sen bitti derken, gitti derken, kapını daha şiddetli çalar ya. Öyle işte. Duyamam dediğim güveni duyuyorum. Yapamam, yapmam dediklerimi yapıyorum. Tahammül sınırlarımı zorluyorum. Sipsivri köşelerimi törpülüyorum.

Bitti diyorum, bir daha beni kessen oturmam ben o seleye. Sonra bir bakıyorum, elimde bisikletin kopardığım zinciri, e5 kenarında yeşil kaskımla bisikletçi bekliyorum.

Aşk a dostlar aşk! Düşüyorum, güzelim bacaklarım mosmor, yara bere içinde kalıyor. Ayak bileklerim pedallara sürte sürte paramparça oluyor. Her sürüşüm popomun üstüne bir daha oturamayacağım korkusuyla sonlanıyor. Yeni aldığım pantolonlarım yırtılıyor. Kollarımın, sırtımın ağrısı beni öldürüyor. Sonra güzelinden bir yokuş. Bas Özgür, bas!

Like what you read? Give Özgür Baştaş a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.