Anlatıyorsun, mutlu sanıyorlar…
29 yaşındasın mutlu sanıyorlar. Uzun zaman önce harcadığımız bir sosyal medya tabiri olarak “mutlu sanıyorlar”…
Giderlerini karşılayabildiğin bir evin var diye mutlu sanıyorlar. İşin var, her sabah uyanacağın bir amacın var ve sana her ay para veriyorlar diye mutlu sanıyorlar.
Şöyle ortalama markalardan alışveriş yapabiliyorsun, hayvan gibi pahalı aldığın bişey için “işte ucuza kapattım” diyorsun diye mutlu sanıyorlar.
Gitmediğin spor salonu üyeliğin, haftalardır yapmadığın halde “yapıyorum” diye yutturduğun yoga meselen var diye mutlu sanıyorlar. Yılda 10 gün sabah uyanıp yürüdün diye mutlu sanıyorlar (Sen de yıl boyu ekmeğini yiyorsun yalan konuşma).
Yurtdışından alındığını neredeyse üzerine yazdığın ufak tefek şeylerin var diye mutlu sanıyorlar.
735 tane Whatsapp grubundan mesaj yağıyor diye mutlu sanıyorlar.
Takipçi sayına, like edenlerine bakıp, etiketlendiğin fotoğrafa göre mutlu sanıyorlar.
Emsallerinin uykusuz kalarak yaptığı bir reklam videosunu herkesten önce izledin diye mutlu sanıyorlar.
Sokaktaki aç, açık insana, kediye, köpeğe üzüldüğün için iyi ve mutlu sanıyorlar. Oysaki elindeki bişeylerden ağzına bir lokma attığında karşına çıkan bir çocuğun gözünün içine baktığın için darmadağın olduğunu umursamıyorlar.
Sağa sola koşuyorsun, çok meşgul görünüyorsun bi de bundan şikayet ediyorsun ama hadi yine iyisin yine bile mutlu sanıyorlar.
Mutlusun eyvallah da, nedenini aslında hiç bilmiyorlar.
Akşam 2 saat yalnız başına kalıp bişeyler okuyabildiğin için, kitaplığın olduğu için mutlu olduğunu bilmiyorlar. Hayal kurup, onlara adım adım yaklaştığın için mutlu olduğunu bilmiyorlar. Birbirinden harika insanları tanıyıp, bazılarıyla da yakın olduğun için mutlu olduğunu bilmiyorlar. Yürüyebildiğin, konuşabildiğin, sevdiklerine dokunabildiğin, onların sesini duyabildiğin için mutlu olduğunu bilmiyorlar. Annenle babanla iletişim kurduğun için mutlu olduğunu bilmiyorlar. Müzik var diye mutlu olduğunu bilmiyorlar. Komşuna selam verdiğin, mahallede bakkalı, marketi tanıdığın, apartmandaki ufaklıkların sana adınla hitap ettiğini duyup gülümsediğin için mutlu olduğunu bilmiyorlar. Özgür hissettiğin için, kendi kararlarını verebildiğin için, bazen zor olsa da evet ve hayır kelimelerini doğru yerde kullanabildiğin için mutlu olduğunu bilmiyorlar.
Mutluluğun sayılmadığını bildiğin için mutlu olduğunu bilmiyorlar ama kendilerince mutlusun sanıyorlar.