EP 3 : ดินแดนลุงแซมมันเป็นยังไงกันนะ
สวัสดีค่า วันนี้ก็เป็นวันหยุดที่แสนขี้เกียจของแพน นอนโง่ๆอยู่บนเตียง แล้วอยู่ๆก็นึกขึ้นได้ว่า เราอยู่อเมริกานี้หว่าอยู่มา 1 เดือนแล้วนี่ ก็เลยจะมาเล่าการผจญภัยที่ได้พบได้เจอมาใน 1 เดือน ว่ามันเป็นยังไง มีอะไรบ้าง ไปดูกันนนนนนนนนน

ตั้งแต่วันแรกวันที่มาถึงแพนก็ไม่เคยเชื่อเลยว่าแพนมาอเมริกาแล้วจริงๆ เพราะมันเหมือนฝันมาก นี่เป็นการมาต่างประเทศแบบไกลๆของแพน ไม่ใช่สิ นี่เป็นการมาทวีป อเมริกาครั้งแรกของแพน อเมซิ่งสุดๆ แล้วแพนก็คิดว่า 1 ปีเนี่ย มันนานนะ แต่เวลามันก็ผ่านไปเร็วนะ แพนก็ตั้งใจทำให้ทุกวันของแพน ได้และเก็บประสบการณ์ในอเมริกาให้มากที่สุด ถึงแม้มันจะดีจะแย่ก็อยากจะเก็บไว้ เพราะมันเป็นประสบการณ์ แล้วทุกวันของแพนคือของขวัญ

วันแรกที่มาถึงเป็นวันเสาร์ตอนเย็นๆ ซึ่งแพนเหนื่อยมาก มาถึงก็อาบน้ำนอนเลย ต้องการนอนมากกกก พอวันรุ่งขึ้นก็คือวันอาทิตย์ โฮสซิสเตอร์ก็ชวนไปดูหนังกับเพื่อนๆของนาง ทุกคนค่อนข้างเฟรนลี่นะที่นี่ เวลาเจอคนขับรถอยู่บนถนนในหมู่บ้านก็โบกมือทักทาย เจอกันก็ยิ้มให้กัน เวลาซื้อของเสร็จของพูด “have a good day” ตลอด คือแบบชอบมาก ส่วนโรงหนังที่นี่คือแบบสบายมากๆ ปรับเบาะให้เป็นแบบนอนได้ด้วย แต่โรงหนังที่นี่ตั๋วหนังไม่เหมือนบ้านเรานะ ตั๋วโรงหนังที่นี่จะ เป็นกระดาษแบบกระดาษธรรมดาเรย พอเข้าโรงแล้วพนักงานก็ฉีก ไม่มีให้ถ่ายรูปสวยๆเหมือนบ้านเรา แต่ก็ไม่รู้ว่าที่อื่นในอมริกาเป็นแบบนี้มั้ย แต่เมืองที่แพนอยู่เป็นงี้งะ
แพนมาถึงที่นี่ก่อนโรงเรียนเปิดอาทิตย์นึง ก็แบบได้ชิลๆอยู่ก่อนอาทิตย์นึงแต่ก็ไม่ค่อยชิลเท่าไร เพราะว่าแพนอยู่วงโยของโรงเรียน ที่อเมริกาเค้าจะเรียกวงโยว่า แบนด์ แบบแพนก็ต้องไปแบนด์แคมป์ก่อนโรงเรียนเปิด แพนไปแบนด์แคมป์วันแรกคือวันจันทร์ พอไปถึง “อ่าว ฟัก เค้าพูดอะไรกัน คือชั้นฟังไม่รู้เรื่องงงงงงง” แบบเห้อได้แต่เงียบ…เงียบ…เงียบ คือตอนแรกมันก็โอเคแหละ เพื่อนๆก็ให้ความสนใจเพราะเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน แต่พอผ่านไปเค้าก็ปกติกัน ก็ยังไม่รู้ว่าที่นี่เค้านิสัยเป็นยังไงกัน แต่เค้าคงเห็นเรามีเพื่อนมั้ง แต่เอาจริงๆคือชั้นไม่รู้เรื่องอะไรเลยจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา แต่ก็ต้องแบบเข้าหาเค้าก่อนอะ แต่นิสัยแพนคือมันไม่ใช่อย่างงั้นไง นิสัยแพนแบบไม่คุยหรอ ชั้นก็ไม่คุย ชั้นมีเพื่อน แต่ที่นี่คือแบบยังไม่มีเพื่อน จะเงียบไม่ได้นะ55555555555 แต่แพนก็ยังเงียบอยู่ดีแล้วก็นั่งเฉยๆ พร้อมปลอบใจตัวเองว่านี่เพิ่งไม่กี่วันเอง เห้อเมื่อไรกันนะ ที่ชั้นจะพูดได้คล่องๆ ฟังเค้าพูดรู้เรื่องกัน
กว่าจะผ่านมาได้แต่ละวันมันยากนะ ยากจริงๆ แต่ก็งี้แหละ มันต้องใช้เวลา ก็ปลอบใจตัวเองแบบนี้ทุกๆวันที่เหน่ย
ส่วนแบนด์แคมป์ที่เหลือก่อนเปิดเทอมก็มีวันพุธ กับวันพฤหัส วันพุธไม่มีไรมาก ก็ซ้อมๆไป ไม่กี่ชม. ก็กลับบ้านแล้ว เพราะว่าเค้านัดซ้อมแค่ 3 ชม. แต่วันพฤหัสนี่สิ แพนมีแบนด์แคมป์ตอนเช้าถึงเกือบสี่โมงเลย พอเสร็จก็กลับบ้านปกติ แต่แต่แต่ ทุกวันพฤหัสที่เมือง Lodi จะมี farmers market ไปจนถึงเดือนกันยาเลย แล้วคนที่ดูแลแพนที่นี่ เค้าจะเรียกว่า AC AC เค้าก็แบบนัดนักเรียนแลกเปลี่ยนมาเจอกัน ทุกคนจำผู้ที่มาจากฝรั่งเศสที่เป็นลูกครึ่ง ฝรั่งเศส-สวีเดน ได้มั้ยยยยยยยย นางมาด้วยยยยยย ละแพนก็เจอนางด้วยแหละะะะะะ คือตอนนั้นกริ๊ดมากกกกกกกก ในรูปว่าหล่อแล้ว ตัวจริงหล่อกว่า ออร่าพุ่งล้านเท่า แพนอยากจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งหน้าทำผมใหม่มาก สภาพตอนนั้นคือแบบไม่โอเค ทุกคนลองนึกภาพที่ ตัวเองโทรมๆแบบเพิ่งวิ่งสิบกิโลเมตรมาเสร็จๆร้อนๆ นั่นแหละสภาพแบบแพนไม่ต่างอะไรกับตอนนั้นเลย ชุดก็แบบเสื้อยืด กางเกงวอรม์อะ แต่นางนี่แบบ โอโห้ หล่อห่ารากมาก ไม่ว่าจะขยับ จะเดิน จะนั่ง ขนาดเดินไปทิ้งขยะ ยังไม่รู้สึกว่านางไปทิ้งขยะเรย แพนอายมากก็ตัวเองไม่สวยอะ การเจอกันครั้งแรกแพนไม่สวย ฮือออออออออออ แล้วก็เจอนักเรียนแลกเปลี่ยน จากอิตาลี สเปน เบลเยี่ยม ไม่มีไทยเลยเซ้า ก็อยู่คุยกันสักพักแต่แพนไม่ได้คุยกับนางนะ แพนเขิน55555 แล้ว AC ก็เรียกไปถ่ายรูปหมู่แพนก็ต้องจำใจไปถ่าย ถึงแม้จะไม่อยากถ่ายเพราะแพนไม่สวย ก็อยากจะไปยืนข้างๆนางมั่ก แต่ก็ต้องสงบสติความยากวรั้ย เจอกันครั้งแรกก็ดูดีเป็นกุลสตรีนิดนึง ไม่งั้นเดียวผู้กลัว55555 แล้วก็ถึงเวลาที่ต้องแยกย้ายกันกลับบ้าน ไม่อยากจะแยกเลย เฮ้อ แต่ก็นะ ยังดีที่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน อิอิ




แล้วพอวันศุกร์ วันศุกร์แพนไปซานฟราซิสโกกก อมกกกกกกกกกกกกกกก อะไรที่เคยเห็นในรูปตอนนี้จะได้มาเห็นจริงๆแล้วนะแพน ที่แพนไปซานฟราซิสโกเพราะว่าญาติของโฮสแฟมมิลี่แพนเค้ามาจากเยอรมัน แล้วเค้าจะมาเที่ยวพักผ่อนที่นี่ 2 อาทิตย์ ได้เพื่อนเพิ่มแระะะะ ก็ต้องตื่นเช้า เช้ามากๆ ซึ่งแพนไม่ชอบตื่นเช้า เซ็งสุด แต่ก็คิดว่าเออไปหลับต่อบนรถก็ได้ แต่ไม่หลับ แบร่55555555 แพนใช้เวลาเดินทาง2ชม. จาก Lodi พอมาถึงนึกว่าที่นี่เปิดแอร์ 10 องศา โอ้กอชชชชชช มันหนาวมาก แต่โฮสเค้าไม่หนาวเรย มีแพนนี่แบบหนาวตัวสั่นคนเดียว ก่อนไปถึงโฮสเค้าก็บอกนะให้เอาแจ็คเกตหรืออะไรที่มันกันหนาวได้ไปด้วย เพราะซานฟราซิสโกออลเวย์โคล แต่ก็คิดว่าเออมันก็คงไม่หนาวมากหรอก แต่พอถึงจึงรู้ว่า แจ็คเกตที่เอามาไม่ได้ช่วยไรเลย แต่ก็ดีเหมือนกันร่างกายจะได้ปรับตัว จ่ะ ขอให้ไม่ตายก่อนนะแพน55555555
พอไปถึงก็เดินเที่ยว เดินๆๆๆ เดินหาของกินไปเรื่อยๆๆ เจอร้านไหนถูกใจก็ช็อปปิ้ง ละที่นี่เสื้อผ้าเวลาเซลถูกมากกกกก ถูกจริงๆๆๆๆๆ สอย h&m ไปเรียบร้อย





ละพอเสร็จจากเดินในเมืองแล้ว โฮสก็พาไปกินข้าว ที่ไหนสักที่จำชื่อร้านไม่ได้ แล้วก็พาไปเที่ยวต่อ

แล้วโฮสก็พาขึ้นเขา เพื่อจะไปดูวิวของสะพานโกลเด้น ฮือสะพานโกลเด้นเกททททท



แล้วญาติโฮสเค้าจะมาถึงประมาณสองทุ่ม แพนเสร็จจากการเที่ยวประมาณบ่ายสาม สี่โมง แล้วก็ต้องขับรถไปที่สนามบิน ซึ่งใช้เวลานานอยู่เหมือนกัน เลยไปตั้งแต่สี่โมงเลย
พอสองทุ่มปุ๊ปญาติโฮสก็มาแล้ว นางสวยมากกกก ชื่อลีโอนี่ สวยสไตล์คนเยอรมัน แต่ก็นั่นแหละ พอขึ้นรถปุ๊ปนางหลับเลย นางเหน่ย5555555 เพราะอยู่บนเครื่องลีโอนี่ไม่ได้นอนเลย บินจากเยอรมันมาเมกาก็ประมาณ 9 ชั่วโมง มั้งนะถ้าจำไม่ผิด55555555
จบแล้วสำหรับอาทิตแรกที่มาถึง แค่อาทิตย์ก็ซึมซับความเป็นอเมริกาได้เยอะเหมือนกันนะ แต่แต่แต่อาทิตย์แรกก็ดูเหมือนจะไปได้สวย แต่อาทิตย์ต่อไป โรงเรียนเปิดนี่สิ หึหึ จะเป็นยังไงรอติดตาม555555
