#เรื่องเล่า​กับ​เปา​คอม​

Singapore EP. 2

ลากสังขารที่เกาะ Pulau Ubin


หลังจากส่องคน ชมเมือง ก็กะว่าทริปส์นี้จะมีความฉีก เลยมุ่งไป Pulau Ubin​ Island เกาะท่องเที่ยว​เชิงธรรมชาติ​ของที่นั่น แต่ไม่นึกว่า มันไม่ได้ฉีกแค่แนวนะคะ แขนขาก็ฉีกด้วย ตั่งต่าง


ไปถึงเกาะไม่ยากนั่งรถเมลล์ไปลง Changi Village (สุดรถเมล์สาย 2 นั่งจาก Tenah Merah) แล้วก็เดินไป Changi point ferry terminal รอเรือไป Pulau Ubin ไปกลับขาละ 3$ จากนั้น ลงเรือไปไม่นานก็ถึงเกาะค่ะ


ต่อไปนี้จะเล่าถึง สังจารมันกร่อย เดินทุกวัน ฟิตบ่อยๆ อีหอยช่างเหนื่อยดี (ทำนองเพลงส้มตำ) ~

ถ้ามันจะโหดสัสขนาดนี้!!!

อันดับแรกเราก็ศึกษาว่าจะไป Chek jawa wetlands แบบเห็นหอยปูปลาสารพัดสัตว์​สวยๆ ก็เช่าจักรยาน ราคา 8 เหรียญ ก็ปั่นไปสวยๆ

กิโลแรก ชิลๆ

กิโลสอง เดี๋ยวนะทำไมชัน..

และหลังจากนั้นเป็นต้นไป… WTF! นี่มันเชี่ยไรเนี่ย กูมาทำไรตรงนี้ (ตลอดทาง)

นอกจากความเหนื่อยล้าจากทางที่ยากลำบากแล้ว เรื่องของเรื่องก็คือ

‘ทางเส้นหลักไป Chek jawa ปิดปรับปรุง​’ เดือนพฤศจิกา​ยนนี้ค่ะ
แล้วคือต้องไป Alternative route แทน ซึ่งมัน..
ป้ายบอก กูเตือนแล้วนะ

ต้องเข้าทางป่า!!

เข้าป่าไม่พอ มีความชัน หิน กิ่งไม้ ดินลื่น แถมมีฝนตกปรอยๆตอนนั้น และไกลมาก หลายโล คือมันลำบากมากจริงๆ ขาห้อย ขาฉีก ลากเลือด แล้วมีป้ายบอกเตือนอันตรายตั่งต่าง แทบทุกๆ 100 เมตร บางที่ลาดชันมากๆจนต้องมีป้ายบอกให้เข็นรถจักรยาน​ไปแทน ไปถึงยังไม่หมดต้องจอดจักรยาน เดินเข้าไปอีก ซึ่งถามว่าจริงๆบรรยากาศ​ก็อารมณ์​ภาคใต้บ้านเราเลย แล้วไปทำไมวะเนี่ย 555

โอเคมาสัมผัส​ธรรมชาติ​เอาเนาะ พอไปถึงจุดชม หอย ปู ปลา ปะการัง สาหร่ายทะเล ดอกไม้ทะเล แบบน้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา พอไปถึง..

น้ำขึ้น ขุ่นมัว หมองหม่นอนธการ คลื่นแรงมีเมฆฝน ไม่เห็นเชี่ยไรเลย เหมือนฉากเหงา เศร้า ซึมลึก ของหนังสักเรื่อง.. หยักร้องห้ายแลงๆ

แต่ก็เหมือนสินน้ำใจ​จากป่า ที่ได้เห็น น้องงูนาคี ลิงจอมซน น้องหมูป่า ปลาตีน และ น้องเหี้ย.. อืม ค่ะ ได้!! ได้!!

น้องหมูป่า แคมเปญพรีเซนต์​ป้าย

ยังไม่พอ ตรง Chek jawa นั้นได้มีตู้น้ำ เหมือนประดั่งพรประทาน ให้ผู้เหนื่อยล้าจากมาราธอนมากิน แต่ด้วยความเหนื่อยสัส และความแพงทำให้..

แดกน้ำรวมแพงกว่าค่าเดินทางอีกโว้ย!

พอลงจากเขามาท่าเรือ เพื่อคืนจักรยานจนได้ เหมือนมีเพลงดนตรี ประกอบฉากจบของหนังสยอง ที่เราเป็นผู้รอดตาย (จากการเหนื่อยตาย) บนเกาะนี้ได้ ระหว่างเดินออกมากลับท่าเรือ เห็นน้องๆนักเรียนที่นี่ กำลังลงมาจากเรือสองสาม รร. น่าจะมาเข้าค่ายลูกเสือ คิดในใจอยากบอกน้องว่า..

ถ้าเมิงรู้ว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง เมิงจะไม่ให้ ผู้ปกครอง​เซ็นอนุญาต​มา
น้องงงงง

หรือเราคงแก่เกินการ เพราะนอกจากเรากลุ่มอื่นๆ บนเกาะก็ดูชิลๆดี แต่อิฉันลาก่อนสังขาร ลาก่อนแขนขา และบ้นท้ายอันจ้ำเบ้า เป็นรูปเบาะจักรยาน​


หลังจากนั้นไปเดินโซนแลนด์​มาร์ค​ต่อ ระยะการเดินนี่ดูชิลไปเลยเมื่อเทียบกับสิ่งที่โดนมา

#พิมพ์​ด้วยมือสั่นระบม 555

ไว้มาเล่าต่อ