การได้เห็นการเติบโตของใครซักคน เป็นสิ่งสวยงามเสมอ

พอดีได้มีโอกาสได้ไปเห็นรูปคำนิยมของหนังสือเล่มๆหนึ่งใน Instagram ที่พี่เต๋อ นวพล เป็นคนมาเขียนให้ มีใจความหนึ่งสะดุดตาผม

“ การได้เห็นการเติบโตของคนที่รู้จัก หรือแค่เคยพบเห็นหน้าค่าตา ก็เป็นสิ่งสวยงามเสมอ ”

เมื่ออ่านถึงจุดนี้ ผมถึงต้องหยุดครุ่นคิดอยู่พักนึง เพราะรู้สึกว่ามันจริงอย่างที่พี่เต๋อว่าเลย

จะว่าไปแล้วผมเป็นคนนึง ที่ชอบมองหาสิ่งใหม่ๆ และผู้คนใหม่ๆที่มีอะไรบางอย่างมาดลใจให้เราชอบ และสนับสนุนเค้า ไม่ว่าคนๆนั้นจะดังแล้ว หรือพึ่งจะเริ่มทำอะไรซักอย่างก็ตาม เป็นนิสัยที่แปลกดี

แล้วพอวันคืนผ่านไปเรื่อยๆ ผมมักจะเห็นคนที่ผมคอยพูดกับเค้าเสมอๆว่า

“ เชื่อสิ เธอเหมาะกับทางนี้ ”

“ ถึงจะไม่มีใครเชื่อเธอ แต่เราจะเป็นกำลังใจให้นะ ”

เติบโตขึ้น และไปได้ไกลมากยิ่งขึ้น มีคนรู้จักมากขึ้น สามารถทำในสิ่งที่ตัวเองรักให้ผลิดอกออกผลได้อย่างแท้จริง และอยู่ได้

คนเหล่านี้เป็นคนรอบๆตัวผม ?

เปล่าเลย…สัดส่วนของคนใกล้ตัวมีน้อยมาก มีทั้งคนที่เราไปเจอในอินเทอร์เน็ต เจอในโซเชียล เจอกันในแพล็ตฟอร์มสตรีมเกม เจอกันในร้านเหล้า มีทั้งคนที่เค้ารู้จัก และไม่รู้จักเรา บางคนตามห่างๆ บางคนสนิทจนคุยกันได้ทุกเรื่อง

ช่วงเวลาที่เราเฝ้าสังเกตการณ์ใครซักคนนึง ตั้งแต่เค้ายังเริ่มต้น จนถึงวันที่เค้าประสบความสำเร็จ แม่งเป็นความรู้สึกที่โคตรดีเลย

ทั้งๆที่มันไม่ใช่ความสำเร็จของเราด้วยซ้ำ เราอาจจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยด้วยซ้ำ

มันทำให้เราเข้าใจว่าทำไมพ่อกับแม่เรา ชอบบอกกับเราเสมอว่าพ่อแม่อยากให้ลูกประสบความสำเร็จ พ่อแม่จะภูมิใจในตัวลูกมากๆเลยนะ

ซึ่งผมว่ามันน่าจะอารมณณ์เดียวกัน ต่างแค่เราไม่ได้ผูกพันธ์ทางสายเลือดกับคนเหล่านั้น มันเป็นความรู้สึกที่อิ่มเอม มีสุข ยิ้ม…ซะจนหุบไม่ได้ บางครั้งถึงกับน้ำตาไหลรินด้วยความปิติยินดีกับพวกเค้าเหล่านั้น ซึ่งมีหลายครั้งที่น้ำตาของผมมันไหลออกมาเอง แต่ผมยอมรับว่าช่วงเวลานั้น มันมีความสุขมากจริงๆ

แล้วคุณล่ะ เคยเฝ้าดูใครซักคน จนเค้าไปถึงฝั่งฝันรึเปล่า ?

มันมีความสุขมากจริงๆนะ เชื่อผมสิ :)