Je lopen, het lachen

.

Alleen haar bewegen geeft schuwheid bloot.

Zo recht als de koers lijkt uitgezet,

is haar lopen onopvallend rekkend, tot het komt.

.

Je staat er, maar ijlt nog van ver.

Je reist nog maar bent hier alweer geweest.

.

Zo tomeloos als het lachen, verloren al

van de controle. Ze deinst terug – nodigt uit.

Luisterend laat je al het nieuwe toe om

.

weer haarfijn te herpakken. Afrondend dan.

Zo waren we juist begonnen en sloot jij af.

.

Tavira, October 2015 – January 2017
One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.