Online of niet


Bel hem dan even…..

Woorden die hij echt niet meer tot zich neemt als dat door een ouder wordt gezegd. Bellen? BELLEN?!

Hij is niet online en daarom kan ik hem niet bereiken is de reactie die ik krijg als ik vraag of hij zijn vriendje even belt om af te spreken voor de tienertour de volgende dag met vertrektijd 7.15 uur en het is bij de vraag 22.30 de avond ervoor….

Bereikbaar zijn hoeft niet

Waarom moeten wij hem steeds bellen? waarom zou hij de hele weg van broekzak naar handpalm af moeten leggen met zijn gedateerde iphone, anders dan erop te spelen?

Vaak worden we aan het eind van zo’n dag gebeld door een onbekend nummer, wij nemen dan altijd op met : “dag TOM!!!” Hij vindt dat vreemd, want het is niet zijn telefoon, dus moeten wij elke keer verbaasd zijn dat hij zo initiatief is geweest om de telefoon van de ander te gebruiken om altijd hetzelfde te zeggen…. U raadt het al: “ik kom wat later” is altijd zijn volgende zin. Hoe we dat dan weer weten is ook een raadsel voor ons lieve kind, maar interessanter is het antwoord van zijn ouders, nl. doen ze het of doen ze het niet…(ik mag als naamgenoot Quotes gebruiken van die rare meneer). Ons antwoord is meestal: “ja hoor en zijn vraag is dan altijd: “waarom moet ik het dan steeds vragen?”

Lieve mensen we hebben het hier over een generatieKLOOF. Dieper dan de duisterste oceaandieptes.

Toch en zeker waarderen we zijn antwoorden als we vragen waar de reis heen gaat. In de tram richting Concertgebouw was op een keer het antwoord: Texel! Morgen gaan we naar Texel! even een patatje halen en weer terug…..

Lang leve de kinderen!

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Peter-Jan Bosgoed’s story.