[Mini Review] เมื่อคุณยายผมอยากได้มือถือสำหรับอาม่า! (R’MA 3G)

Phuwach
Phuwach
Aug 8, 2017 · 3 min read

วันหนึ่งอยู่ดีๆคุณยายก็ต่อสายตรงมาหาผม บอกว่ามือถือเครื่องปัจจุบันของแกได้ลาโลก(พัง)ไปเรียบร้อยแล้ว ซื้อเครื่องใหม่มาให้หน่อยสิหลานเอ๊ย โดยแกให้เงื่อนไขมาหนึ่งข้อ นั่นก็คือ “ไม่เอาสมาร์ทโฟน”

source: https://pixabay.com/en/phone-old-year-built-1955-bakelite-1610190/

เอาหล่ะสิ ในยุคไทยแลนด์ 4.0 ตอนนี้ จะไปหาฟีเจอร์โฟน (มือถือปุ่มกด) ได้จากที่ไหนบ้างหว่า เดินตามห้างก็เจอแต่สมาร์ทโฟนจอ 4 นิ้ว 5 นิ้วเต็มไปหมด ก็เลยลองหาที่พึ่งดู นั่นก็คือโทรศัพท์ยี่ห้อของค่ายมือถือในบ้านเรานั่นเอง


หลังจากหาข้อมูลดูซักพัก ก็พบว่าแต่ละค่ายต่างก็ผลิตฟีเจอร์โฟนออกมาด้วยแฮะ แต่หลังจากรวบรวมข้อมูลนำไปเสนอให้ท่านยายพิจารณา ก็ได้คำตอบกลับมาว่า “ปุ่มเล็ก” ทุกรุ่นที่มีเลย (แง…)

ก็เลยลองไปปรึกษาเพื่อนๆดูว่ามีใครเคยมีประสบการณ์หาโทรศัพท์มือถือให้ผู้ใหญ่ที่บ้านใช้บ้างมั้ย ถามไปถามมาก็เลยทำให้ได้รู้จักมือถือยี่ห้อหนึ่งขึ้นมา ชื่อน่ารักมาก นั่นก็คือโทรศัพท์จาก Infinity Mobile ซีรียส์ R’MA (อ่านมา อาม่า) นั่นเอง

หน้าตาเจ้า R’MA 3G

พอรู้จักแล้ว ค้นหาข้อมูลแล้ว เห็นรูปเครื่องแล้ว เออเข้าท่าดีแฮะ งั้นสั่งเลยละกัน.. และก็พบว่า “ของขาดตลาด” ล๊อตใหม่จะมาเดือนหน้า แต่คุณยายจำเป็นต้องใช้แล้ว สุดท้ายก็เลยต้องไปเดินหาตามร้านตู้มือถือ

เดินทั้งห้างกาดสวนแก้ว เจออยู่แค่ร้านเดียวที่ขาย และโชคดีที่เขาลดราคาให้ได้เท่ากับราคาเดียวกับตัวแทนหลัก ก็เลยซื้อมาได้ในราคา 1690 บาท (แอบแพงนะ ถ้าเทียบกับมือถือสมัยนี้)


หลังจากซื้อมาแล้ว ก่อนจะนำไปให้คุณยาย (พร้อมสอนใช้) ในวันพรุ่งนี ้ก็ขอแอบเอามาถ่ายรูปก่อนละกัน อยากรู้เหลือเกินว่าเจ้าตัวนี้จะทำอะไรได้บ้าง

กล่องเล็กมาก
สโลแกน: ใช้ง่าย.. ได้ทุกค่าย

รอบๆตัวกล่องก็จะมีข้อมูลพื้นฐานระบุไว้ครับ (ใช้ 3G ได้มั้ย? ใช้กับค่าย…ได้มั้ย? อ่านข้างกล่องก็รู้เลย) พร้อมกับบอกจุดเด่นของเครื่องไว้เช่น ปุ่มใหญ่, มีไฟฉาย, มีระบบ SOS, มีตารางกินยา.. etc ซึ่งส่วนมากสมาร์ทโฟนยุคนี้ก็ทำได้หมดแล้วครับ เพียงแต่รุ่น R’MA นำมาใส่กับปุ่มกายภาพเพื่อให้ใช้งานได้ง่ายขึ้นเท่านั้นเอง


เมื่อเปิดกล่องออกมาก็จะเจออุปกรณ์ตามนี้ครับ

  • ตัวเครื่องมือถือ
  • แบตเตอรี่ขนาด 1000 mAh
  • adapter ชาร์จไฟ
  • สายชาร์จ
  • หูฟัง

ตัวเครื่อง

ตัวเครื่องวัสดุเป็นพลาสติกนะครับ มันวาวมาก รอบๆตัวเครื่องจะมีเล่นระดับพื้นผิวเพื่อทำให้ไม่ลื่นเกินไป ถือว่าจับได้ถนัดมือ ผู้ใหญ่ที่บ้านใช้น่าจะหลุดมือยากอยู่ ทำได้ดีเลยครับ

ฝาหลังถอดได้นะครับ เป็นแบบเลื่อนลง ไม่ต้องใช้เล็บแกะครับ ใส่ได้สองซิม


มือถือรุ่นนี้มีสองสีนะครับ ก็คือสีขาวและสีดำ สำหรับสีดำ พวกปุ่มกดรอบๆตัวเครื่องจะเป็นสีส้มเด่นชัดเลยครับ ซึ่งหลักๆจะมีสามปุ่มด้วยกัน ก็คือ

  • ปุ่ม เปิด-ปิด ไฟฉาย
  • ปุ่ม เพิ่ม-ลด เสียง
  • ปุ่ม SOS (เดี๋ยวพูดเรื่องนี้อีกทีด้านล่าง)

บริเวณด้านขวาของตัวเครื่อง จะมีสไลด์เลื่อน ขึ้น-ลง ได้อยู่ ตัวนี้จะเป็นปุ่ม ล๊อค-ปลดล๊อค เครื่องครับ เอาไว้กันเวลาเผลอกดโทรออกแล้วไม่รู้ตัว (ผมชอบตรงนี้มาก ทำออกมาให้ใช้ง่ายดี แต่ละปุ่มมีหน้าที่ของตัวเอง คุณยายจะได้ไม่ต้องงงกับปุ่มอื่นเยอะ)


ด้านบนของเครื่องจะเป็นไฟฉายนะครับ วิธีเปิดก็คือกดปุ่มสีส้มที่อยู่ด้านขวาค้าง และกดค้างอีกทีเพื่อปิดครับ ตัวไฟไม่ได้สว่างมาก (ก็แหงสิ ติดมากับโทรศัพท์นะ) แต่ก็ถือว่าใช้ได้ในระดับฉุกเฉิน


ด้านหลังของตัวเครื่องจะเป็นปุ่ม SOS ครับ เราจะต้องเข้าไปตั่งค่าเบอร์ฉุกเฉินในเครื่องก่อนถึงจะใช้ได้ (อย่าลืมเข้าไปตั่งค่าก่อนนำเครื่องไปให้คุณตาคุณยายใช้กันนะครับ)

โดยเราสามารถตั้งเบอร์ SOS ในเครื่องได้ถึง 9 เบอร์ เมื่อกดปุ่มด้านหลังนี้ ตัวเครื่องจะโทรหาเบอร์เหล่านี้โดยอัตโนมัติ โดยจะเรียงจากเบอร์แรกก่อน ซักพักหากเบอร์แรกไม่รับ ก็จะโทรหาเบอร์ต่อไปทันทีเลยครับ (ดีมั่กๆ)


ฟีเจอร์อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรมากครับ ตั้งรายชื่อผู้ใช้ นาฬิกาปลุก ปฏิทิน เหมือนโทรศัพท์ปกติทั่วไป มีตารางเตือนกินยา ทำงานคล้ายๆกับนาฬิกาปลุก มีเว็บ Browser มาให้ แต่ก็คิดว่าไม่เหมาะสำหรับเล่นเน็ตเท่าไรครับ


สรุป

โดยรวมแล้วถือว่าพอใจครับ หลายคนอาจคิดว่าราคาเกือบสองพัน ได้มือถือแค่นี้อาจดูไม่คุ้มเท่าไร เพิ่มอีกพันเดียวก็ได้สมาร์ทโฟน (ที่เกือบดี) แล้ว

แต่เราอย่าลืมว่าพวกสมาร์ทโฟนมีความซับซ้อนในการใช้เยอะมาก ผู้สูงอายุหลายท่านคงไม่สะดวกในการใช้งานซักเท่าไร เขาใช้ไปก็ไม่มีความสุข ในขณะที่เครื่องนี้ตอบโจทย์พวกเขามากกว่า ใช้แค่โทรเข้าโทรออก มีไฟฉาย มีปุ่มฉุกเฉิน แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว..


ก็ขออนุญาตจบบทความไว้แต่เพียงเท่านี้นะครับ ไหนๆก็ซื้อมาแล้ว เลยอยากเขียนรีวิวสั้นๆเก็บไว้เฉยๆ เขียนไปง่วงไป อาจอ่านกันไม่รู้เรื่องบ้างก็ขออภัยด้วยครับ (ไม่แก้ด้วย55555)

ซื้อมือถือให้ท่านแล้ว ก็อย่าลืมโทรไปหาท่านกันด้วยนะครับ สวัสดีครับ ^^

Phuwach

Written by

Phuwach

Indie Game Developer. Third year student at Computer Engineering, Chiang Mai University. First Generation of Computer Gifted at The Prince Royal’s College.

Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade