รีวิว Fifty Shades of Grey (Fifty Shades #1)

E.L James เขียน นันทพร ปีเลย์ แปล Rose Publishing

Overviews

เมื่อแอนัสเตเซีย สตีล นักศึกษาเอกวรรณกรรม ไปสัมภาษณ์นักธุรกิจหนุ่ม คริสเตียน เกรย์ เธอได้พบว่าเขาเป็นชายรูปงามที่ปราดเปรื่องและน่าหวั่นเกรง

สาวน้อยวัยใสไร้เดียงสาอย่างแอนาต้องตกตะลึงเมื่อรู้ตัวว่าเธอปรารถนาชายผู้นี้ และแม้ว่าเขาจะเป็นคนเก็บตัวจนน่าสงสัย เธอกลับพบว่าตนเองตนเองอยากใกล้ชิดเขาจนห้ามใจไม่ไหว คริสเตียนเองก็เช่นกัน เขาไม่อาจหักห้ามใจจากความงามอันเรียบง่าย เชาว์ปัญญาแหลมคม และจิตใจที่โหยหาอิสระของแอนา เพียงแต่เขาต้องการเธอในแบบของเขาเอง

แม้จะห้อมล้อมไปด้วยความสำเร็จมากมาย ทั้งในแง่ธุรกิจระดับนานาชาติ ความร่ำรวยมหาศาล และครอบครัวที่รักใคร่เขา แต่เกรย์ก็ยังเป็นชายที่ถูกอดีตตามหลอกหลอน และต้องการเป็นผู้ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง แอนาช็อกและตื่นเต้นในขณะเดียวกันกับรสนิยมทางเพศในแบบของเกรย์ แม้จะเกิดลังเลใจขึ้นมา แต่เธอก็ตัดสินใจจะให้โอกาสเขา แต่เมื่อทั้งคู่ออกเดินร่วมทางกันในเส้นทางที่อันตรายและเต็มไปด้วยความเร่าร้อน แอนาก็ค้นพบความลับของคริสเตียน เกรย์ และได้สำรวจอารมณ์ดำฤษณาที่อยู่ในใจตน

Reviews

ในช่วงแรกของเรื่องแอบน่าเบื่อเล็กน้อย [สารภาพเลย -0-] การดำเนินเรื่องได้เนิบนาบมากๆ เรียกได้ว่าลงลึกรายละเอียดการใช้ชีวิตประจำวันของตัวละครเลย ซึ่งหลายอย่างก็ไม่จำเป็น สามารถอ่านข้ามไปได้เป็นฉากๆได้อย่างสบาย. เนื้อเรื่องก็แทบไม่มีอะไรเลยนอกจากเน้นที่ฉากเซ็กส์ของพระเอกกับนางเอก ที่ดูเหมือนจะไม่มีที่มาที่ไป ไม่ค่อยมีเหตุมีผลเท่าไหร่ [ฉากเซ็กส์แกจะเอาเหตุผลอะไร 0oO] คืออย่างน้อยน่าจะมีความละเมียดละไมให้คนอ่านค่อยๆมีอารมณ์ร่วมบ้าง ไม่ใช่แบบเอะอะมองตากันแล้วมีเซ็กส์ มันก็ออกจะปุปปับมาปุปปับไปมากเกินไปหน่อย

ตัวละครต่างๆในเรื่องไม่ได้ถูกพูดถึงมากนัก [อย่างที่บอกไปแล้วเนอะ -0-] จะมีแค่พระเอกกับนางเอกแทบจะตลอดเรื่อง แล้วนางเอกยังมีความคิดวกไปวนมา ชอบคิดไปเอง แล้วก็ชอบถามแต่เรื่องเดิมๆซ้ำไปมา ทำให้เนื้อเรื่องยิ่งดูไม่มีอะไรมากขึ้นไปอีก [อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะ =0=] สำหรับพระเอกที่ถูกสร้างขึ้นมาให้ดูเป็นคนที่เก็บกดจากปมปัญหาในวัยเด็ก แต่พออ่านไปถึงช่วงกลางเรื่อง ลืมภาพดาร์กไซด์ที่เคยจินตนาการไปได้เลย เพราะจะเป็นช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความมุ้งมิ้งระหว่างคู่พระนางมาก [ถ้าบอกว่าเป็นตอนที่เมล์คุยกันจะถือว่าเป็นสปอย์ไหม O^0] ถ้าถามว่าแล้วเป็นไงบ้าง คงต้องบอกว่าดี อ่านแล้วก็อมยิ้มดี เพียงแต่คิดว่านี่ใช่ภาพลักษณ์ของพระเอกที่อย่างให้คนอ่านเห็นจริงๆหรือเปล่า

ถ้าจะให้พูดถึงฉากที่น่าจะเป็นจุดพีคของเรื่อง [คาดว่านะ ^0^] คือห้องเล่น เอาจริงๆเลยเราคิดว่ามันยังไปไม่ถึงคำว่า ‘ซาดิสม์’ อย่างที่เกรย์พยายามบอกว่าตัวเองเป็น ในทางกลับกันสิ่งที่คนอ่านจะรู้สึกได้ก็คือความนุ่มนวลของเกรย์ที่แสดงออกกับแอนามากกว่า เรียกว่าทำให้คริสเตียน เกรย์ ดูเป็นผู้ชายอบอุ่นไปเลย

สรุปว่าภาพรวมถือว่าใช้ได้ อ่านไปเรื่อยๆก็รู้สึกเพลินดี เป็นหนังสือที่ค่อนข้างหนาทำให้ใช้เวลาอ่านพอสมควร แต่ส่วนตัวแล้วก่อนอ่านเราคาดหวังว่าเนื้อเรื่องมันจะดาร์กมากกว่านี้นะ แล้วตอนจบก็ยังไม่ได้เหนือความคาดหมายอะไรเลย เอาเป็นว่ารอลุ้นไปก็แล้วกันว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไปและเล่มสองจะดีขึ้นกว่านี้หรือไม่