รื้อได้ ประกอบให้เป็น

สวัสดีครับ

พอดีมีโอกาสได้เข้าร่วมค่ายสยามชำนาญกิจ 2559 มา ได้ไปแบ่งปันและได้รับกลับมาจากคนอื่นมากมายเลยทีเดียว การพักผ่อนแล้วได้ความรู้เพิ่มไนเวลาเดียวกันแบบนี้นับว่าหาได้ยาก

มีช่วงหนึ่งที่ผมตกผลึกอะไรบางอย่างได้ อยากจะนำมาเขียนแบ่งปันกันครับ

ตอนนั้นมี พี่พฤทธิ์ กับ พี่หนุ่ม แบ่งปันการที่พวกพี่ๆเขาเอาแนวคิดแบบ Agile เข้าไปปรับใช้ในองค์กรแห่งหนึ่ง แต่สิ่งที่พิเศษคือ ทีมนั้นไม่ได้ทำ Software product ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับ IT เลยด้วย มันจึงถูกเรียกว่า Non-IT Agile

เมื่อพี่หนุ่มเปรียบเทียบให้ดู รูปแบบการทำงานส่วนใหญ่ใกล้เคียงกับแนวคิด XP อย่างมาก แน่นอนว่า คนในทีมนั้นไม่รู้หรอกครับ เพราะว่าศัพท์แสงต่างๆนั้นถูกเปลี่ยนไปหมด มันกลายเป็นคำที่คนในทีมนั้นคุ้นเคยกัน มีการปรับปรุงเล็กน้อยเพื่อให้เข้ากับรูปแบบการทำงานของทีมนั้น

ผมได้ค้นพบว่านี่มันคือ หลักการของการกระจายปัญหา

การกระจายปัญหา ก็คือการที่เราเอาปัญหาที่มันใหญ่ๆ แตกออกเป็นปัญหาย่อยๆ แล้วค่อยๆแก้ไปทีละปัญหา

แต่ว่าเมื่อกระจายมันออกแล้ว ก็ต้องเอามันกลับมารวมกันให้ได้ด้วย

พูดง่ายๆก็คือ ต้องเข้าใจด้วยว่าแต่ละส่วนมันเชื่อมโยงกันอยู่อย่างไร

เมื่อเราแยกชิ้นส่วน แล้วเอากลับมาประกอบใหม่จนชำนาญแล้ว เราก็จะค้นพบช่องว่างให้เราพัฒนา หรือ ประกอบร่างมันใหม่ให้มันอยู่ในรูปแบบอื่นๆได้ แต่ข้างในของมันยังอยู่ครบถ้วน

สมัยที่ผมเรียน ปวช. อิเล็กทรอนิกส์ อาจารย์ที่ผมเคารพมากท่านหนึ่งสอนผมว่า “อยากจะเก่งไม่ยาก ไปเอาโทรศัพท์มารื้อ แล้วประกอบกลับมาให้มันทำงานได้เหมือนเดิมก็พอ”

ไม่ยากเลยเนอะ :)

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.