[HomeWork]#3 สรุปเปรียบเทียบระหว่าง เด็กรุ่นใหม่ ทำไมเขาถึง “ลาออก” และ A Peacock in the Land of Penguins

- ต้องเชื่อฟังเคารพคำสั่งของหัวหน้า

:: Herzberg, (Hygiene factor ) >>Supervision

- ทำให้เหมือนกับที่เราทำ

:: Herzberg, (Hygiene factor ) >>Supervision

- ไม่ได้รับโอกาสเลื่อนตำแหน่ง

:: Herzberg, (Motivator) >> Advancement

:: Alderfer >> Growth

- ระบบอาสุโส

:: McClelland >> Need for power

- ไม่ได้รับการยอมรับ

:: Maslow >> Esteem needs

:: Alderfer >> Growth

:: Herzberg, (Motivator) >> Recognition

- หาโอกาสใหม่

:: Herzberg, (Motivator) >> Advancement

-วัฒนธรรมองค์กร

:: Herzberg, (Hygiene factor ) >> Working condition

:: Maslow >> Self-actualization needs

-เพื่อนร่วมงานที่ต่าง Gen กัน

:: Alderfer >> Relatedness

:: Maslow >> Belongingness and love needs

-หัวหน้างาน

:: Alderfer >> Relatedness

:: Herzberg, (Hygiene factor) >> Supervision

:: McClelland >> Need for power

-สภาพแวดล้อมในการทำงาน

:: Maslow >> Safety needs

:: Herzberg, (Motivator) >> Work Content

:: Alderfer >> Growth

-ความไม่ยุติธรรม

:: Herzberg, (Hygiene factor) >> Job security

:: Alderfer >> Existence

:: McClelland >> Need for Affiliation

-ความคิดที่แตกต่าง

:: Herzberg, (Motivator) >> Advancement

:: Alderfer >> Growth

:: McClelland >> Need for Achievement

-การแข่งขัน

:: Herzberg, (Motivator) >> Advancement

:: Maslow >> Esteem needs

:: Alderfer >> Growth

:: McClelland >> Need for Achievement

· รักษาคนรุ่นใหม่เอาไว้ให้อยุ่กับองค์กร

เข้าใจปัญหาบนความแตกต่างที่เกิดขึ้นกับพนักงาน สร้างสภาพแวดล้อมการทำงานที่ดี มีความยืดหยุ่น ไม่มองข้ามพนักงาน หรือหันมาใส่ใจและสนใจรายละเอียดเล็กๆน้อยๆกับพนักงานมากขึ้น แต่ต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องงาน เรื่องที่จะส่งผลกระทบต่อการทำงาน สิ่งต่างๆเหล่านี้จะแสดงให้เห็นว่า เราให้ความสำคัญ ยอมรับในความแตกต่างและเปิดโอกาสให้เขาได้แสดงความสามารถอย่างเต็มที่ พนักงานงานที่มีความคิดสร้างสวรรค์ ควรมอบหมายงานที่เพิ่มความท้าทาย สร้างความเชื่อใจ อีกทั้งแสดงให้เห็นถึงความมีโอกาสในการเติบโตก้าวหน้าในสายงาน มีสวัสดิการหรือผลประโยชน์ต่างๆ สุดท้ายคือต้องสร้างแรงจูงใจในการทำงานและทำให้เกิดความผูกพันธ์ในองค์กร

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.