Krom zo die gaat.

Chantal Engelen is geen Rotterdammer, maar als Rotterdammer herken ik iemand die van aanpakken weet. Er is een plan. Er is een doel. Hoe kom ik daar. Ik heb ervan genoten haar te spreken. Want hoewel Kromkommer uit een ideaal geboren is, een onderneming daarop organiseren is hard aanpoten. Niet alleen hard werken, maar ook dealen met al die tegenslagen. Mensen en bedrijven die niet aanhaken. Je krijgt niets voor niets.
Terwijl het verhaal van Kromkommer niet alleen logisch, maar ook hemeltergend is: ‘Volgens schattingen wordt zo’n 5 tot 10% van alle groente en fruit in Nederland verspild vanwege hun ‘looks’. Dat is toch krom? Maar ook schommelingen in de productie en gebrek aan communicatie binnen de keten zorgen voor groente-overschotten die vervolgens doorgedraaid worden. Met de smaak en kwaliteit van al deze groenten is niets mis, maar toch belanden ze op de afvalberg, bij veevoer of in de biovergister.’

Chantal is zo’n mens die van een probleem een kans kan maken. En van een kans een project. En van een project een geslaagde onderneming. En die weg is een lange weg. Dat vraagt om doorzettingsvermogen. Tanden op elkaar. En vooral een kop die je tegen de wind die je tegen krijgt kan gooien.
Want hoewel het logische verhaal van Kromkommer door niemand ontkent zal worden, is het ook knokken. En als Rotterdammer zie ik dat graag. Maar bewonder ik dat ook in elke ondernemer, die vanuit een ideaal uit het niets iets maakt. En besef ik ook dat er achter de schermen wel een traantje gelaten wordt. En weet ik ook er nachten zijn dat de problemen je uit de slaap kunnen houden.
Om dan de volgende dag gewoon weer door te gaan. Een bijzonder mens, Chantal, jammer alleen dat ze geen Rotterdammer is. ;-)
Ron van Es — Work and Purpose
