Moeten we het hebben van de formatie of komt de visie van buiten politiek Den Haag?

Op 15 maart waren die Tweede Kamer verkiezingen, ik deed mee voor de Piratenpartij en we wonnen geen zetels.
 Als je zelf hebt meegedaan kijk je anders naar de formatiebesprekingen. Ze zijn nu al drie maanden bezig he! En de thema’s waar we in het verkiezingsprogramma zoveel aandacht aan hebben gegeven, zoals de toekomst van het financiële systeem, daar hoor je ze niet over in Den Haag.

Dat viel Rutger van den Noort van OpinieZ ook op en hij vroeg in zijn column op 18 juni (kan je hier teruglezen) aan de partijleiders in Den Haag of ze hun visie zouden willen geven op dingen die volgens Rutger belangrijk zijn, zoals de soevereiniteit van Nederland.

Als je meedoet in zo’n verkiezingscampagne voor een partij die nog niet in de kamer zit, dat verandert dat je kijk op die gevestigde politieke partijen, op de formatie en ook op verkiezingen die er aan vooraf gingen. Je kan het niet meer los van elkaar zien en de kern waar het om gaat is waar ook Rutger over schrijft. Worden we nog wel vertegenwoordigd in Den Haag en in de EU? En als het daar niet gebeurt waar dan?

op diezelfde 18 juni op zondag in de ochtend had stichting OnsGeld een debat in het DeLaMar theater in Amsterdam. Dat ging over waar ons Nederlandse zelfbestuur misschien nog wel het meest onder druk staat: het financiële systeem en de euro. Ik leerde op die zondagochtend in DeLaMar dat er ook na 15 maart in Nederland genoeg valt te kiezen. Je kan er voor kiezen om organisaties te steunen die wél een visie op de toekomst van Nederland ontwikkelen. In het theater van DeLaMar in Amsterdam werd op één zondagochtend meer bereikt dan in drie maanden formeren in Den Haag.

De eerste vraag die ik maandag kreeg vanuit de organisatie van onsgeld was: ‘wat vond je ervan, wat kan er beter’? Die vraag om feedback zou de verantwoordelijk minister ook in alle openheid eens kunnen stellen aan de partijen die mee deden met verkiezingen.

Dit is mijn open brief aan Rutger van opinieZ over de formatie, waarin hij zich afvraagt of het een deterministisch of open systeem is.

— — — — — —

over de Nederlandse soevereiniteit

Op 18 juni schreef Rutger van den Noort via zijn OpinieZ column: “Mogen wij in de komende week brieven lezen van partijleiders met hun visie op de soevereiniteit van Nederland?

Als er nou geen brieven van partijleiders komen Rutger, stel je vraag dan ook eens aan de andere kamerleden? We kozen op 15 maart immers 150 soevereine volksvertegenwoordigers. Die 150 mensen hebben ieder de macht om in hun fracties samen te bepalen welke onderwerpen in de formatie belangrijk zijn en de plicht om over hun afwegingen aan de kiezers verantwoording af te leggen.

Zij zijn de gekozen bestuurders van Nederland en individueel verantwoordelijk voor hun bijdragen, namens alle mensen die op ze stemden. Misschien heb je dus eigenlijk ook een vraag aan Nederland?

Ik was tot de Tweede Kamer verkiezingen van 15 maart kandidaat #3 voor de Piratenpartij. Die heeft met het vertrek van onze lijstrekker geen partijleider meer om je vraag te beantwoorden, maar daar zijn het de leden die de visie bepalen. Hier heb je mijn briefje in antwoord op je vraag, gewoon als iemand die in een verkiezingscampagne van dichtbij heeft gezien hoe dat allemaal gaat.

Ik zag dat verkiezingen in Nederland in zichzelf een deterministisch systeem zijn. Als je bijvoorbeeld al kamerzetels had, dan worden jouw verkiezingsposters door ProDemos wél verstuurd naar scholen. Gratis selectieve reclame van belastinggeld. Die deur zat voor ons dicht, ook al hebben we netjes alle handtekeningen verzameld en de borg gestort.

Als je bij de FIFA voldoet aan de voorwaarden om mee te spelen op een toernooi dan zijn de spelregels voor iedereen gelijk en speel je evenveel potjes voetbal. Maar weet je nog hoe die televisiedebatten gingen en wat een gedoe het was wie er wel en niet mee zou doen? Waarom gaat de organisatie van onze televisiedebatten eigenlijk niet met loting, zoals bij de FIFA? In de formatiebesprekingen zou het veranderen van het huidige behoorlijk deterministische systeem van verkiezingen naar een open systeem, een eerste hamerstuk moeten zijn.

Na het mislukken van Schippers zou de tweede partij aan de beurt moeten zijn. In plaats daarvan werd er een PvdA informateur aangesteld. Zo toont Nederland zich in de formatie geen open systeem en respectloos naar de uitslag van de verkiezingen. Het probleem dat je hebt met Wilders los je niet op door hem na te doen.

De thema’s die Rutger in zijn column noemt (vluchtelingen, klimaat/Parijs, Russische sancties, euro, vrij verkeer van personen, Oekraïne/referendum) zijn reuze belangrijk. Ik zou bovenaan het lijstje de digitale infrastructuur, de bankencrisis en handelsverdragen als TTIP er aan toe willen voegen.

In een regeerakkoord wordt in het huidige systeem met een soort handjeklap op basis van fractiediscipline afspraken gemaakt over het te voeren beleid. Over een ‘deterministisch systeem’ gesproken.

In antwoord op de vraag van Rutger naar visie op de soevereiniteit van Nederland, misschien kunnen we de formatie een beetje anders inrichten:

  1. De Tweede Kamer kiest dan de belangrijkste thema’s die in ieder geval door de regeringspartners uitgewerkt moeten gaan worden. Dat lijstje wordt de opdracht van de Tweede Kamer aan de informateur;
  2. Op thema’s waar de partijen in de formatie het onderling niet eens kunnen worden, spreken ze af dat ze via consultatie met de burgers en de Tweede Kamer een voorstel uitwerken dat op een meerderheid kan rekenen;
  3. Partijen die het op basis van punt 1 en 2 eens worden met elkaar vormen de regering en een minderheid is ook prima. Dat is het kabinet dat uitspreekt zich in dienst te willen stellen van de Kamer, ze zal per dossier meerderheden moeten gaan verwerven.

De soevereiniteit van Nederland is een belangrijk thema. De weg om haar terug te claimen begint bij de burgers, met een gelijk speelveld bij verkiezingen. Daarna ligt het bij onze volksvertegenwoordigers die we kiezen om Nederland namens ons te besturen. Het is aan hun om in dialoog met de achterban meerderheden te zoeken op dossiers waar de regeringspartners samen niet uit komen.

In zijn column stelt Rutger van den Noort dat we verschuiven naar een staatsinrichting waarin de macht is overgedragen aan ongekozen bestuurders in Brussel. In de afgelopen verkiezingen koos Nederland opnieuw voor die koers door de VVD de grootste te maken. Nederland is kennelijk meer EU gezind dan je zou denken? De Piratenpartij was in haar programma óók vóór de EU, maar verbond er een harde voorwaarde aan: de macht zowel in Nederland als in de EU moet teruggaan naar de burgers en naar haar vertegenwoordigers, die daar transparant verantwoording over af moeten leggen. Deze brief aan Rutger is een mogelijke eerste uitwerking van die punten, een visie zo je wilt. Misschien hebben ze er wat aan in Den Haag.

Rico Brouwer
 Almere
 https://about.me/ricobrouwer
 — — — — — —

Over matchfixing in de verkiezingen, dat stukje van de FIFA schreef ik deze blogpost: ‘https://medium.com/@ricobrouwer/matchfixing-in-de-verkiezingen-cec3d2fe4a6a'

Over ‘de toekomst van de Euro’ schreef ik deze blogpost: ‘https://medium.com/@ricobrouwer/de-toekomst-van-de-euro-voor-nederland-8183d1bcb7d6'

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Rico Brouwer’s story.