Dag 6 en 7; Kanottur i Glaskogen

Dag 6: 6/07

Vandaag stonden we op met de orders zwemgerief, slaapzak, matje, stevige schoenen en warme kleren te nemen. Zonder op de hoogte te zijn van de planning, vertrokken we naar de supermarkt om daar een voorraad eten te kopen. Op het ontbijtmenu stond onder andere wraps en broodjes met brie en honing. Nog steeds nieuwsgierig werden onze vragen over de plannen voor vandaag steevast beantwoord met ‘we zullen wel zien’.

Pas toen we een uurtje later verdacht dicht bij een meer en kanoverhuur parkeerden, werden onze vermoedens bevestigd. Het natuurreservaat Glaskogen had uitgestippelde wandelingen en kanotochten van één dag tot enkele weken. Wij namen zes kano’s en lieten ze met onze beperkte bagage, veilig in tonnentjes, te water. Met volle moed verkenden de goed georganiseerde teams de wilde wateren.

We voelen ons verplicht mee te delen dat we nog geen kilometer van de startplaats verwijderd waren toen de eerste kano ten onder ging. Zoals verwacht waren de schipbreukelingen Vincent, Jelle Mallomgré en Maarten. Dàt goed georganiseerde team viel al vanaf het begin te betwijfelen, maar uiteindelijk gingen ook zij doorweekt maar zeker het water op.

Rustig peddelend, elkaar af en toe aanvarend, lichtjes vloekend en de regel van rechts negerend bewogen we ons voort op de uitgestrekte meren. Vanaf dat het doel in zicht was, peddelden een drietal kano’s in volle vaart ernaartoe om als eerste aan te komen. Uiteindelijk bereikten we allemaal de oever en werden we vertederd door de knusse slaapplaats. De foeriers schoten meteen in actie en al snel aten we uit geïmproviseerde kommetjes lekkere pasta pesto. Het kampvuur smeulde nog na toen alle jins, leiding en foeriers een comfortabel plekje zochten. De foeriers kozen voor een hangmat en al de rest stapelde zich op elkaar onder het kleine afdakje.

Dag 7: 7/07

De jins ontwaakten met een betoverende zicht op het meer waar nog net de laatste mist te bekennen was. Opnieuw gezellig ontbijten rond het kampvuur en ons klaarmaken voor de verderzetting van de kanotocht. We vertrokken… Of toch niet! Nog voor we vertrokken, kantelde de volgende kano, deze keer die van Yoshi en Sofie. Gek genoeg kantelde een poosje later, op de wilde wateren, niemand. Op het eerste meer waren de golven net niet te groot voor onze vaardigheden. Een heleboel kano’s kregen water binnen, dus namen we pauze op een eiland. Na daar even opgewarmd te zijn, trokken we weer ten strijde.

Halverwege jaagden we per ongeluk een aantal avonturiers weg van hun stekje, toen we aanmeerden om ons middageten te nuttigen. De ravioli smaakte verbazingwekkend goed in combinatie met het ronde knäckbrood.

We genoten van de omgeving, het rimpelloze water en de acrobatentoeren van de durvers. Terug bij de startplaats leverden we de boten in en verkenden sommigen de toeristenshop. Onze zoveelste rit in de busjes bracht ons terug naar ‘Gamla Scolan’. We aten als avondeten een gigantisch stuk vlees op de barbecue, volgens de leiding een groot beest. We hopen dat dit geen eland was, maar ons Zweeds staat nog niet op punt, dus doen we onszelf geloven dat dit walvis was.

Rani en Nanou

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Robbe Roskams’s story.