1 jaar later — Waarom ik besloten heb mijn eigen bedrijf te verlaten

Ongeveer een jaar geleden nam ik de beslissing om mijn bedrijf te verlaten. Ik blik terug op de ups en downs die ik tegen kwam.

Image for post
Image for post

27 jaar, bedrijf verkocht en relatief tijd “genoeg” om me niet druk te maken over een nieuwe uitdaging. What’s not to love? Niet allemaal rozengeur en maneschijn blijkt achteraf. Goede en mindere periodes wisselen zich af. Als ik terugkijk, kan ik afgelopen jaar indelen in 4 fases.

Fase 1 — Stressvolle verkoopperiode

Nadat de kogel door de kerk was, voelde ik me in eerste instantie opgelucht. Dit gevoel was slechts van korte duur.

Na individuele voorbereidingen hebben we samengezeten om tot een prijs te komen en bijhorende voorwaarden. Uiteraard werd de continuïteit en werking van het bedrijf vooropgesteld. Na onze koppen een namiddag bij elkaar te steken, hebben we elkaar de hand geschud en hadden we een informeel akkoord op papier. Ik heb altijd een goede en open verstandhouding gehad met mijn vennoot en dit hebben we ook hier kunnen doortrekken.

De volgende stap was om dit akkoord in een formeel contract te gieten en een verkoop te laten plaatsvinden. Dit proces heeft meer tijd in beslag genomen. Enerzijds viel dit net rond de kerstperiode met de nodige vakantiedagen, anderzijds zitten er veel meer voorwaarden en kleine lettertjes aan een contract dan het informele akkoord. Ik moet rekening houden met aansprakelijkheden, garanties en nog zoveel meer. Uiteraard moet ik ook begrijpen wat er opgesteld wordt en wat ik moet ondertekenen. Dit was voor ons beide allemaal nieuw.

We gingen deze periode in met goed vertrouwen maar zolang er niets getekend is, is er ook niets bindend. Tijdens deze periode gingen er heel wat “wat als”-vragen door mijn hoofd. Al deze situaties konden invloed hebben op de situatie.

Wat als er een goede klant of offerte afhaakt?
Wat als een bepaalde medewerker ontslag neemt?
Wat als mijn vennoot zich toch bedenkt?

Daarnaast was het tijdens deze periode de eerste keer dat mijn vennoot en ik niet meteen alles deelde met elkaar. Bekijk het als een spelletje kaarten waar je niet in elkaars kaarten wilt laten kijken. Dit voelde heel onnatuurlijk aan als je 6 jaar alles met elkaar gedeeld hebt. (Side note: Achteraf kan ik met mijn ex-vennoot terugblikken op deze periode zonder enige rancune. Dit hoorde nu eenmaal bij het proces.)

Hoewel ik altijd terecht kon bij vrienden of mijn ouders, is dit de eerste keer dat ik het gevoel had dat ik ergens “alleen voor sta”. Alles wat kan gebeuren heeft enkel en alleen effect op mezelf. Het volledige gewicht van mijn beslissing kwam enkel terecht op mijn eigen schouders en dit voelde best zwaar aan.

Wanneer uiteindelijk het contract ondertekend en alles geregeld was, konden we beide weer opgelucht ademhalen. De gespannen sfeer was in een keer verdwenen. We hebben hier ook over gepraat met elkaar om achteraf vast te stellen dat we met dezelfde stress zaten. Allebei waren we tijdens de kerstperiode een keer emotioneel gecrasht.

De komende weken heb ik mijn tijd in het bedrijf systematisch afgebouwd en kon ik ook beginnen nadenken over wat mijn volgende uitdaging ging zijn.

Fase 2 — Enthousiaste nieuwe start

In februari nam ik mijn nieuwe start. Ik richtte een nieuwe vennootschap op, genaamd “square one”. Een afkorting van “back to square one”: terug naar het begin. Dagen waren goed gevuld met afspraken bij de boekhouder, notaris, bank, verzekeringen, … noem maar op. Een wagen, tankkaart, laptop en gsm zorgde meteen voor de eerste kosten op de vennootschap.

Vanaf ik voor mezelf de knoop had doorgehakt, was ik in mijn achterhoofd ook al aan het nadenken wat ik wel graag zou doen. Mijn eerste keuze was altijd bedrijven helpen/adviseren om op verschillende vlakken verbeteringen aan te kaarten, denk aan communicatie, marketing, etc. Pas later in het jaar spring ik volledig op deze wagen maar toen had ik nog niet genoeg inzicht hoe ik dit zou aanpakken.

Ik had voor mezelf een lijstje met een tiental ideeën. Ik probeerde mijn fantasie niet te beperken en noteerde hier alles wat me leuk leek of wat mijn interesse had. Niet alle ideeën waren meteen met het oog op geld verdienen of er een job van te maken. Enkele ideeën die erop stonden:

luxebeurs organiseren
kleine schaal vastgoed kopen, renoveren & verkopen
digitaal consultant

standup comedy
webshop starten
custom GIF’s maken voor bedrijven

Later in februari kwam een vriend met het idee om een container te laten ombouwen tot een soort van podium en bar om te verhuren aan evenementen. Dit trok mijn aandacht omdat ik altijd wel interesse heb gehad in de evenementen sector alsook had ik het gevoel dat ik mijn ervaring van de laatste jaren hier op kon inzetten. Na veel brainstormen en containers te laten uittekenen kwam CONCEPTCUBES uit de bus. Uiteindelijk zijn we begonnen van een stalen frame en geen container omdat dit er cleaner en kwalitatiever uitzag.

Image for post
Image for post
CONCEPTCUBES

Dit nieuwe project zagen zowel ik en mijn nieuwe vennoot als zijproject/bijberoep. Mijn vennoot werkt voltijds en ik was ook nog volop op zoek naar een voltijdse bezigheid.

(Side note: na een zomerseizoen te draaien, hebben we onze eerste les alvast geleerd in de evenementen sector. Zomerseizoen wordt in de winter geregeld, winterseizoen wordt in de zomer geregeld. Achteraf gezien hadden we dus meer verwacht van onze eerste zomer maar geen nood, winter is coming and we’re ready for meetings!)

2 à 3 maanden na mijn vertrek had ik de meeste ideeën van mijn lijstje geschrapt omdat ze toch niet de nodige passie triggerde.

Fase 3 — Stevige terugval

Na mijn reis naar Amerika begon de enthousiaste start stilletjes af te dalen naar een mindere periode. Ik zat in een constante strijd tussen twee gedachten: “ik moet mijn tijd nemen en hier van genieten” en “wordt het niet eens tijd dat ik iets gaat vinden”. Meer en meer begon de vraag “Wat ben je nu aan het doen?” of “Al iets nieuw gevonden?” me te ergeren omdat ik nog niets anders had gevonden. Ik lachte dit telkens weg met “nee ze, nog steeds op pensioen ;-)”. Onbewust gaf dit wel stress.

Zoals elke twintiger de dag van vandaag verstopte ik mijn stress en schuldgevoelens achter een schild van “happiness” en leuke foto’s op Instagram: “life is good”. Goed weer, vakanties en festivals volgde elkaar op en dit hielp me om mijn schuldgevoel even te vergeten. Als ik terug kijk naar de zomer krijg ik er geen gelukkig gevoel bij. Vrije tijd hebben in de zomer lijkt een leuk idee maar een doel of uitdaging in mijn leven hebben, is voor mij veel belangrijker.

De eerste drukte was voorbij en de verveling sloeg toe. Er moest iets gaan veranderen.

Zoals je merkt, krijg ik minder bij mekaar geschreven over een mindere periode. Ik kijk sowieso al niet graag terug naar het verleden en zeker niet als ik er niet happy van word.

Fase 4 — Structuur en een goede richting

Na Tomorrowland had ik het gevoel dat ik mijn deel van vakanties en festivals wel gehad had. Ik besliste terug structuur in mijn leven te brengen:

‘s morgens de wekker zetten
gaan sporten
gezond eten
minder op stap in het weekend

Ik probeer me meer te focussen op kwaliteit met de vrienden dan kwantiteit. FOMO wordt JOMO: the joy of missing out. Minder drukke weekends zorgen voor meer energie door de week.

In begin van het jaar had mijn ex-collega & designer Gil Huybrecht me al eens het concept van brand strategy aangegeven. Toen was ik nog te hard afgeleid door alle ideeën die nog op mijn lijstje stonden. Nu heb ik dit volledig opgepikt en ik merk voor mezelf dat ik er men tanden wil inzetten.

Kort uitgelegd zorgt een goede brand strategy ervoor dat een bedrijf weet waar ze voor staan en waar ze naartoe willen, dit kunnen ze dan in de praktijk zowel intern als extern omzetten om nog beter te connecteren met hun doelgroep. Dit sluit sterk aan bij mijn ervaring die ik al heb opgebouwd en ondersteunt mijn plannen om bedrijven te adviseren op verschillende gebieden.

Sinds eind augustus ben ik online courses beginnen volgen, blogs beginnen lezen, boeken gekocht… Met deze bronnen heb ik geleerd om een workshop op te zetten om zo de brand strategy van een bedrijf bloot te leggen. Ik heb nu drie proefbedrijven waar ik de workshop ga uittesten. Als dit op punt staat, ga ik dit lanceren om meer bedrijven te bereiken en te helpen.

In mijn volgend bericht zal ik dieper in gaan op brand strategy en waarom ik hier het licht in gezien heb!

-Robin De Cnodder
Brand strategist & creative marketeer
www.robindecnodder.be

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store