Platonisch

Platonisch. Het zou minimum 25 punten opleveren, dacht ik. Want zo denk ik. In cijfers en letters. En meestal ook naast de kwestie. Ik moet namelijk een woord bedenken en mijn opponent(e) verslaan. Want het is een zij. En als man kan het niet dat je van godbetert een vrouw zou verliezen. Maar toch, het kan me eigenlijk niet schelen wie er wint. Dit spel is zo intens dat het er niet meer toe doet wie er wint. Dit is top-denksport overgoten met humor. Hier voel ik me thuis.

Maar daar dacht zij anders over. Met een gretigheid bleef ze het ene woord na het andere oprakelen. Het ene al dubbelzinniger dan het vorige, alsof ze me aan het verleiden was waar ik bij zat. En telkens probeerde ik te pareren. Meestal lukte dat. Ahja. We tastten de grens van het fatsoen af. En allebei lieten we begaan. Het is ons spelletje, niemand ziet dit trouwens en niemand moeit zich hiermee!

GODJE,WAANZINNIG,GEROEPEN, YES … ZAAD, zelfs het totaal on-erotische FICUS werd FICUSJES. Later volgde helaas ook JENT, PESTEND, DUMPEND, OEN en EX, alsof ‘dit’ al voorbij was nog voor het begonnen was. Met enkel Q en V kon ik jammer genoeg niks zinnigs meer bedenken, althans dat vonden de makers van het spel toch (want die zijn uiteraard altijd fout). Climax werd anti-climax. Zij won. Uitgeput maar voldaan legde ik m’n telefoon weg. ‘Spelen met jou heeft een extra dimensie’ stuurde ze nog, maar mijn blik was al lang wazig en kilometers verder. Dat laatste ook letterlijk.

Bedankt AB ;)

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.