De Holocaust achtervolgt nog steeds het Jodendom

Israël, het land met de hoogste levensstandaard in het Midden-Oosten in 2014, is het enige land ter wereld met een Joodse bevolkingsmeerderheid. Het Jodendom is de religie van het Joodse volk en de oudste monotheïstisch godsdiensten en behoort tot de oudste religieuze tradities die vandaag de dag nog worden beoefend. Echter past het Jodendom niet gemakkelijk in de Westerse categorieën zoals religie, ras, etniciteit of cultuur. Wat is hier de oorzaak van?

De Joden beschouwen het Jodendom in termen van 4000 jaar geschiedenis. Tijdens dit lange tijdperk hebben Joden slavernij, chaos, theocratie, bezetting en ballingschap ervaren en zijn zij beïnvloed door moderne bewegingen zoals de Verlichting, het socialisme en de opkomst van het nationalisme. Professor Daniel Boyarin dat Joods zijn de pure categorieën van identiteit doorbreekt, niet genealogisch en niet godsdienstig is. Deze opvatting zorgt er mede voor dat er vanuit de buitenwacht met een opzienbare blik richting het Joodse volk wordt gekeken.

Het woord Joden werd en wordt vaak op een dergelijke minderwaardige toon uitgesproken dat je voelt dat het om een bepaalde apartheid gaat. De voorgeschiedenis van het Joodse volk ken ik, maar dat dit vandaag de dag nog steeds zijn sporen nalaat heeft mijn interesse gewekt om mij hierin te gaan verdiepen. De Jodenvervolging heeft meer sporen achtergelaten dan menig persoon denkt.

‘De Joodse Holocaust’

Om van iedereen nog even het geheugen op te frissen neem ik jullie mee de geschiedenis in. De Holocaust was de systematische Jodenvervolging van voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens deze periode(1933–1945)zorgden de nazi’s en hun bondgenoten ervoor dat er ruim 6 miljoen Joden werden vermoord in concentratie en vernietigingskampen. Deze massale ‘slachting’ kreeg de naam Holocaust, wat brandoffer betekent in het Grieks. Opvallend is dat het hierbij om een vrijwillig offer aan god gaat, iets wat in schril contrast staat met wat de Holocaust daadwerkelijk voorstelde. Kunnen we het dan wel ‘de Holocaust’ noemen?

Veel mensen gebruiken daarom ook de term Sjoa ,Japans voor vernietiging, in plaats van Holocaust. Hieronder een klein overzicht van het aantal vermoorde Joden per jaar van voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog:

· 1933–1940: < 100.000

· 1941: 1.100.000

· 1942: 2.600.000

· 1943: > 600.000

· 1944: > 600.000

· 1945: > 100.000

Wanneer een nachtmerrie werkelijkheid wordt

De massale haat tegen de Joden valt niet alleen op het conto van Adolf Hitler te schrijven. Deze man was natuurlijk samen met de kopstukken van zijn partij opper antisemiet, maar ver voor zijn tijd werd het Joodse volk al gezien als een bad vol bacillen. Julius Streicher, lid van het radicale partijblad ‘Der Stúrmer’,vond dat de Joodse bevolking Duitsland ziek maakten en zweerde zelfs dat de Eerste Wereldoorlog niet verloren zou zijn als er destijds al duizenden Joden waren vergast. Waar de precieze haat jegens het Joodse volk oorspronkelijk vandaan komt is op de dag van vandaag nog steeds een raadsel.

Dat de Duitsers de pest hadden aan de groeiende aanwezigheid van niet-Duitssprekenden was duidelijk, maar dit was eerst van economische aard en het kwam er bij het Duitse volk ook niet in op om de Joden de afgrond in te helpen. Het antisemitisme was in Oostenrijk veel radicaler in vergelijking met Duitsland en Hitler, zelf jarenlang woonachtig in Wenen, voelde zich bedreigd door het Joodse volk. Toen Hitler aan de macht kwam in Duitsland was hij zo fel in het antisemitisme en draafde hier in door. Volgens hem was het ‘Joodse ras’ minderwaardig ten opzichte van het ‘Germaanse ras’ en dienden de Joden uitgeroeid te worden.

Je zou verwachten dat na de Tweede Wereldoorlog het Joodse volk gewoon als normaal volk zou worden gezien en behandeld. Er zijn echter nog genoeg voorvallen waarbij het Joodse volk als minderwaardig wordt gezien. Waarom is er nu de dag nog steeds dat wantrouwende beeld van een ‘normale’ burger tegenover een Joodse burger?

De erfenis

Avraham Burg(2010)in zijn eigen boek De Holocaust is voorbij met een citaat over de erfenis van de Sjoa:

‘’De Sjoa is als het gat in de ozonlaag: onzichtbaar maar toch aanwezig,abstract maar toch krachtig. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat de Sjoa een theologische pijler van de moderne Joodse identiteit is geworden, en dat hij tegenwoordig een van de grootste uitdagingen aan het adres van het Joodse volk vormt.’’(pp. 28)

Avraham Burg, Israëlisch parlementslid, vertelt in zijn eigen biografie over het verslaan van de erfenis van Hitler. Deze erfenis staat hedendaags nog steeds met stip op de voorgrond van alle Israëliërs en Burg vindt dat hiermee afgerekend moet worden. Hij heeft de Holocaust zelf niet meegemaakt, maar zijn ouders wel. Zodoende weet hij er veel vanaf en dat hij dezelfde angst voelt die bij de meeste Israëliërs heerst is een understatement. Maar is dit terecht?

Altijd al het buitenbeentje van de klas

Het Joodse volk, ook wel bekend als de Israëlieten, kent een lange geschiedenis als het gaat om het Jodendom. En je zou bijna kunnen zeggen dat er sinds de intreding van het Jodendom er altijd al met grote twijfel werd gekeken naar deze bevolkingsgroep. Joden waren van huis uit al een beetje het pispaaltje van de klas. Woonachtig in een ander land, andere omgeving, andere cultuur en een zondebok was snel gevonden. Van pesterijen tot geweld tot zelfs…ja, die massale slachting. Na 1948 werd de Joodse staat Israel opgericht. Israel was de eerste Joodse staat sinds Jeruzalem, waar de Joden oorspronkelijk vandaan komen. De oprichting van Israel zou het begin moeten worden van een tijdperk waar Joden zich zonder al te veel problemen zouden kunnen manifesteren en het antisemitisme definitief zou verdwijnen.

Hier kwam vanaf het begin echter weinig van terecht. Er volgden meerdere oorlogen tussen Israel en zijn Arabische buren, wat ervoor zorgden dat er bijna een miljoen Joden omkwamen. Zelfs in Israel waren ze dus niet veilig en zo trokken veel Joden weer richting andere landen om zich daar te vestigen. Tegenwoordig zijn er veel Joodse gemeenschappen verdeeld over de wereld. Natuurlijk nog steeds in Israel, maar ook sterk vertegenwoordigd in de Verenigde Staten, Frankrijk, Rusland, Verenigd Koninkrijk en Canada. Als we wat dichter bij huis zoeken, blijkt dat er vooral veel Joodse groepen in Brussel en Amsterdam wonen.

Steeds die haat

En toch leeft er binnen en buiten Europa nog steeds die apartheid jegens het Joodse Volk. Begrijp me niet verkeerd, dit geldt zeker niet voor de meerderheid van de mensen, maar wie de feiten erbij pakt ziet dat de Joodse bevolking het nog vaak moeten ontgelden. Op 24 mei 2014 vond er een schietpartij plaats op het Joods museum van België te Brussel. Het bleek hier te gaan om een aanslag vanuit het antisemitische

oogpunt. Ook terreuraanslagen in Parijs en Kopenhagen waren gericht op de Joodse bevolking. Het zorgt voor een breed probleem in Europa: Het antisemitisme groeit in Europa en dat is zorgelijk.

Terroristische aanslagen

Waar het in Parijs ging om Franse Moslims, daar werd de aanslag in Kopenhagen gepleegd door een Deense jongeman. Het antisemitisme leeft dus schijnbaar nog steeds en niet alleen onder allochtonen, maar dus ook onder autochtonen. Esther Voet, directrice van het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël, sprak er over dat het bij de bevolking eindelijk aan het doordringen is wat er allemaal plaatsvindt. ‘’Eindelijk is er door de aanslagen aandacht voor een al veel langer groeiend probleem van antisemitisme in Europa. Nu opeens is het journaille wakker.’’

Veel Joden gaven niet toe na de aanslagen en bleven op hun plek zitten, omdat ze zich niet wilden laten wegjagen. Of er nou tegen een 10-jarig Joods meisje in België ‘vuile Jood’ wordt geroepen, of een Hongaarse Joodse inwoner die klappen krijgt tijdens een voetbalwedstrijd en de woorden ‘Sieg Heil’ naar zijn hoofd krijgt geslingerd doet de Joodse bevolking uiteraard veel pijn, maar ze laten zich niet kennen. ‘’Terreur is geen reden om naar Israel te vertrekken. We moeten strijdbaar zijn en niet met de staart tussen de benen vertrekken’’, aldus Ronny Naftaniél, oud-directeur van Centrum voor Informatie en Documentatie Israel.

Nog steeds onzekerheid

Avraham Burg houdt de moed erin als het gaat over het goed komen van het Joodse volk ten opzichte van de rest. Hij grijpt zelfs een heel macaber persoon aan om te laten zien wat hij gelooft en wat slim is. Volgens hem kan men onder de indruk zijn van de gedachtegoed van Adolf Hitler. Zijn vermogen de politiek en de daden van zijn land te manipuleren met behulp van de menselijke tekortkomingen van zijn rivalen waren geraffineerd. Zo doof en blind Hitler was voor zijn eigen zwaktes, zo alert was hij op die van de anderen.

Er zijn genoeg Joden te vinden die sterker worden als ze aan de Holocaust denken. Veel Joden zijn religieuzer geworden, anderen zijn van God vervreemd geraakt en vertrouwen meer op hun eigen kracht en agressieve tactiek. Daarentegen zijn er nog altijd veel Joden die naar Israel vluchten, omdat ze dit als het ultieme toevluchtsoord zien. De haat vanuit Europa richting het Joodse volk zal bij genoeg mensen niet snel veranderen en ik vraag mijzelf sterk af dit überhaupt nog verandert en of dit ook zonder terreur kan. In de toekomst kijken lukt niet en het is ook verduidelijkt dat aanslagen vandaag de dag niet altijd te vermijden zijn. Tot de tijd dat niet iedereen het besef heeft dat de Joden ‘gewoon’ onderdeel uitmaken van de samenleving, zal het grootste gedeelte van deze bevolkingsgroep in angst en onzekerheid leven.

Literatuurlijst:

Auteur onbekend(2015,12 december) Jodendom online. Geraadpleegd op 14 januari 2016, van http://www.jodendom-online.nl/news.php?view=category&id=177

Auteur onbekend(datum van publicatie onbekend) Wikipedia. Geraadpleegd op 10 januari 2016, van https://nl.wikipedia.org/wiki/Holocaust#De_term_Holocaust

Auteur onbekend(datum van publicatie onbekend) Wikipedia. Geraadpleegd op 11 januari 2016, van https://nl.wikipedia.org/wiki/Joodse_geschiedenis#Oude_Isra.C3.ABlieten

Boonstra,J & Jansen,H.(1989) Antisemitisme, een geschiedenis in beeld. ’s- Gravenhage, Nederland. SDU Uitgeverij.

Burg,A(2010) De Holocaust is voorbij. Amsterdam, Nederland. Ambo Uitgeverij.

Moons,J(datum van publicatie onbekend) Telenet. Geraadpleegd op 10 januari 2016, van http://users.telenet.be/woii/de_holocaust.htm

Redactie(2014, 19 augustus) Trouw. Geraadpleegd op 13 januari 2016, van http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3721406/2014/08/19/Franse-Joden-voelen-zich-alleen-in-Israel-veilig.dhtml

Redactie(datum van publicatie onbekend) Gymcatch. Geraadpleegd op 14 januari 2016, van http://www.nrcreader.nl/artikel/8164/europese-joden-worden-bedreigd-maar-emigreren-nog-niet-massaal

Redactie(datum van publicatie onbekend) Vho.org. Geraadpleegd op 9 december 2016, van http://www.vho.org/aaargh/neer/feiten1.html

Redactie(2014,24 mei) nu.nl. Geraadpleegd op 10 januari 2016, van http://www.nu.nl/buitenland/3784509/drie-doden-bij-schietpartij-joods-museum-brussel.html

S�I�ʜxm��

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Ron van Dijk’s story.