Waarom Vacaturesites FALEN 😨

Het einde van de zomervakantie nadert, dat betekent dat mijn studentenavontuur in het mooie Eindhoven weer gaat beginnen. En dat al voor de derde keer om precies te zijn. Als (bijna) derdejaarsstudent aan de Technische Universiteit Eindhoven ben ik in het laatste jaar van mijn bachelor en moet ik de laatste twee kwartielen stage lopen. Dus ging ik maar eens op zoek naar een stage, of beter gezegd: ik ging mijn goede vriend Google om hulp vragen.

Wat je vervolgens te zien krijgt, is een overzicht van websites die stages (en vaak ook banen) aanbieden. De meeste websites doen er werkelijk alles aan om mij een account aan te laten maken. Sommige websites schermen zelfs delen van de vacatureteksten af als je niet bent ingelogd met een account. Maar waarom zou ik een account aanmaken? Ik wil eerst gewoon even kijken of er een interessante stage tussenzit.

In mijn verdere zoektocht naar een stage viel het mij op hoe dramatisch de meeste vacaturesites eigenlijk zijn. En daar vertel ik jou, LinkedIn-recruiter, graag wat meer over.

Jij wilt mij leren kennen. Ik wil jou leren kennen.

De klassieke beginnersfout van sollicitanten: denken dat kwantiteit (het aantal sollicitaties) belangrijker is dan de kwaliteit (van je sollicitaties). Recruiters houden er nou eenmaal om een verhaaltje te lezen dat goed aansluit bij de vacaturetekst en het bedrijf. Beetje hetzelfde principe als degene die je op je verjaardag niet een Facebook berichtje stuurt met “Gefeliciteerd! 🎉” maar de moeite neemt om je met een persoonlijk berichtje te feliciteren. Het laat zien dat de ander er tijd in heeft gestopt en dat het geen automatisme is.

Daarnaast geeft een persoonlijke reactie natuurlijk een goede indruk wie jij als persoon bent. En dat willen recruiters maar al te graag weten. Het is immers hun taak om de juiste kandidaten te matchen met het bedrijf. Aan de andere kant, ik wil het bedrijf waar ik 6 maanden ga vertoefen ook graag vooraf leren kennen. En daar gaat het vaak fout bij vacaturesites.

Laat ik het illustreren met een voorbeeld. Bij de Nationale Vacaturebank typ ik “stage data science” in de hoop een toffe stage te vinden. Los van het feit dat er bovenaan banen in plaats van stageplekken verschijnen, besluit ik rechtsboven op de “topbaan” Data Scientist Sales te klikken. De eerste drie zinnen van de vacaturetekst vertellen mij wat de Persgroep Nederland is, maar veel wijzer word ik er niet van. Vervolgens volgt een waslijst met wat ik ga doen en wat ik moet kunnen. Kortom, mijn vraag waarom ik er zou willen werken is totaal niet beantwoord. Maar ja, het is wel een TOPBAAN..

Ik typ “stage data science”. Ik krijg een overzicht van data science banen.
De ratio wij / jij is nogal scheef.

Een foto zegt meer dan 1000 woorden

Welk formaat media consumeren we tegenwoordig via Facebook, Instagram en Snapchat? Juist, foto en video. Dat maakt het visueel, persoonlijker en dus aantrekkelijker. Geloof je mij niet? Kijk maar eens naar onderstaande schermafbeelding waar ik alle afbeeldingen van mijn Facebook tijdlijn heb verborgen. Ziet er tof uit, right? Nope.

Facebook zonder img(ages). En dan heb ik nog niet eens de i(coontjes) verwijderd.

Dus blijkbaar houden we ervan om visuele content te consumeren. Waarom bestaan dan vrijwel alle vacaturepagina’s enkel uit tekst? Een video van mijn potentiële toekomstige collega die vertelt hoe zijn dag er bij het bedrijf uitziet, vertelt mij in één oogopslag of er een match is. Natuurlijk, zal de video niet iedereen aanspreken. Maar is dat een probleem? Nee. We hebben allebei geen baat bij een mismatch.

Eerlijke prijzen ���🤑

Het viel mij op hoe weinig goede stages er eigenlijk op vacaturesites staan. Na wat gegoogle vond ik wel meerdere stageplekken die niet op vacaturesites te vinden waren. Maar waarom? Daar kwam ik al snel achter: de torenhoge prijzen die vacaturesites vragen. Daarvoor moest ik trouwens wel goed zoeken, want ze zitten goed weggestopt op de meeste websites.

Tarieven Nationale Vacaturebank
Tarieven Monsterboard

Tijd om alles even op een rijtje te zetten. Aan de ene kant hebben we elk jaar vele studenten die stage moeten lopen, maar met moeite een stageplek kunnen vinden. Ik heb zelfs verhalen gehoord van studenten die langer over hun studie doen omdat ze niet op tijd een stageplek hebben kunnen vinden. Aan de andere kant hebben we bedrijven die vaak wel stageplekken hebben, maar deze niet op de veelbezochte platformen aanbieden vanwege de hoge tarieven. Kortom, een typisch voorbeeld van marktfalen.

Het begint bij jezelf.

In de media lees je het regelmatig: werkgevers die vrezen voor een tekort aan technisch personeel. Natuurlijk, dat heeft enerzijds te maken met de instroom van technische studenten, maar anderzijds moeten bedrijven ook bij hun zelf nagaan: hoe trek ik de zogenaamde “engineers” aan. En geloof mij, dat begint toch echt met een goede indruk maken op je (vacature)site. Een vermogen betalen om bovenaan als topbaan vermeld te worden, lost dat niet op.

Bedankt voor het lezen! Als je je in mijn verhaal herkent, laat het dan vooral weten in de reacties en vergeet niet op het groene hartje te klikken. Ik waardeer het enorm en het helpt anderen het verhaal te vinden.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.