Ook lijken de felheid en beuheid het gevolg te zijn van het gevoel dat diversiteit geforceerd wordt. Een code of conduct voelt bijvoorbeeld geforceerd. Sterker nog, de stelling ‘we willen diversiteit’ vind ik eigenlijk al te gedwongen klinken.
Wat nu?
Rahul
87

Dit vind ik een erg belangrijk punt. Gedurende de verschillende discussies, wisselingen van mening, blogposts en andere uitingen struikel ik vaak over de uitdrukkingen zoals “we moeten meer vrouwen/LGBTQ-ers/<insert minderheid hier> betrekken”. Door te proberen ‘rekening’ te houden met minderheden gaan we juist extra op focussen. Op die manier zijn we alsnog bezig met wie je bént in plaats van wat je kúnt, alleen dan precies andersom.

Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat het een prettig gevoel is om uitgenodigd te worden voor een tweede gesprek omdat je weet dat een bedrijf er extra moeite voor doet om meer minderheden binnen te slepen — alsof je er alleen bent voor de PR-waarde. Natuurlijk is dit over-the-top en cru verwoord, maar het lijkt me niet onmogelijk dat zo een gevoel op kan duiken. Jullie geven in de briefwisseling namelijk al aan hoe snel een misvatting voorkomt en welke felheid daarmee gepaard gaat. Natuurlijk weet ik als Q-er dat dit niet is wat we proberen te bereiken, maar sollicitanten kennen ons misschien wat minder goed.

Wat er uiteindelijk bereikt moet worden heeft vooral te maken met verwachtingsmanagement: wanneer een bedrijf op zoek is naar nieuwe werknemers, is het belangrijk dat iedereen het gevoel heeft dat hij of zij een eerlijke kans heeft. Ik herinner me van de vorige post nog dat er mensen zijn die zich niet zien als programmeerheld, front-endkoning of andere benamingen, omdat die vooral op de ‘blankemannencategorie’ zouden slaan. Dát is in mijn ogen hetgeen wat we op moeten lossen.