B1 — Observatie

Met nog één laatste knipoog van licht neemt de zon afscheid van de dag. De felgroene, volgroeide bomen slaken een zucht van verlichting, alsof ze zich realiseren dat hiermee ook hun werkdag erop zit. Slechts luttele ogenblikken geleden was het dat de wind zich onophoudelijk een weg probeerde te banen tussen duizenden bladeren die de takken gestalte geven. Ook de wind heeft zijn taken neergelegd. Het is stil, maar niet op straat. Kleine, donkere wolken uitlaatgas proberen in allerijl zich terug te vechten in het aan een bezorgscooter bevestigde, stalen pijpje. Maar het wil niet. Ze dwarrelen de wijde wereld in, nog niet wetende waar ze zullen neerstrijken. De onverschillige blik van de mensen op straat spreekt boekdelen, het lijkt ze niet te deren wat er om hen heen gebeurt. Ze omarmen de zon. De bomen niet. Zij moeten weer een nacht vrezen voor zijn knipoog in de ochtend.

Like what you read? Give Sander van Veen a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.