Relatietest

(Foto’s: ongewone relatie’s in de natuur)

Vul deze drie vragen in en ik vertel je of het goed zit in je relatie!

  1. Zit er liefde/affectie/genegenheid in het spel?
  2. Is het fijn als jullie samen zijn?
  3. Mag je jezelf zijn?

Heb je ‘meestal/meestal/meestal’ geantwoord, dan zit je goed. 
Meer moet dat niet zijn. 
Ik verduidelijk.

Een vriendin van me heeft sinds 3 jaar een relatie met een man. ‘t Voelt fijn en het klikt op alle vlakken en ze kan zichzelf zijn enzoverder enzovoorts. Alleen klaagt ze. 
Dat het zo lang heeft geduurd voor ze werd voorgesteld aan zijn familie. Dat ze nooit mee mag als hij met z’n vrienden uit gaat. Dat ze niet mag blijven slapen, want dan staat haar auto voor de deur en dat zouden de buren kunnen zien. In elk ander geval zou ik zeggen: “Commitment issues of een ander. Dumpen, die handel.”

Alleen ken ik de man in kwestie en ‘t is een pareltje. Commitment issues, ik denk het niet. En een ander al helemaal niet. Onzeker des te meer. En niet gewend om in een relatie te zitten. 
Dus vraag ik mijn vriendin om de volgende oefening te maken: “Vraag je eens af welke van de dingen waarover je klaagt gewoon dingen zijn die niet stroken met de gemiddelde definitie van een relatie in België en welke je gewoon vanuit jezelf niet fijn vindt.”

Vijftig jaar geleden zou ik mijn eigen lief immers al enkele jaren geleden hebben moeten dumpen, aangezien hij me na 7 jaar nog steeds (nog steeds!) niet ten huwelijk heeft gevraagd. Daar zou toen geen toekomst in hebben gezeten. Vandaag trek ik mij daar geen halve zak van aan, koop ik lekker een huisje met mijn lief en bouwen we een warm nestje om samen oud te worden met de poezen. Dat een relatie die niet naar een huwelijk stuurt geen toekomst heeft, is dus achterhaald. Zo ver zijn we al gekomen, allemaal samen in onze maatschappij.

Maar we hebben nog een lange weg af te leggen. We snappen immers niet dat elke relatie die aangegaan wordt met affectie, respect en plezier een relatie is met een toekomst. Die toekomst hoeft niet te betekenen dat je op een bepaald moment moet gaan samenwonen. Er zijn mensen die daar geen zin in hebben en dat dus niet doen. Omdat ze het gewend zijn om lekker hun zin te doen in hun eigen huisje of omdat ze graag alleen zijn… Tot ze er misschien ineens wel zin in hebben, omdat ze ouder worden en andere noden hebben of omdat ze hulp nodig hebben, of om welke reden dan ook. Of niet. Ook goed. 
Zo is er een Amerikaans koppel dat na enkele jaren samenwonen besefte dat dat niet werkte en dat dan hun huis in twee heeft gedeeld, zodat ze alleen kunnen zijn als ze daar zin in hebben en met z’n twee als dat nodig is.

Die toekomst betekent ook niet dat je elkaars familie of vrienden moet ontmoeten. Want sommige mensen hebben daar geen behoefte aan. Je kan gerust dolgelukkig zijn met elkaar zonder naar de jubilee van nonkel François en tante Philomene van de ander te gaan of op Oudejaar aan te schuiven bij de vrienden van de ander. Misschien ga je wel liever alleen bij je familie langs en is je vriendengroep een warm nestje waar je niemand anders bij wilt hebben. Dat hoeft niet te betekenen dat je de ander niet graag ziet of dat je die niet wil betrekken bij je leven. Misschien is jullie relatie wel een warm nestje waar je ook niemand anders bij wil hebben.

Het belangrijkste is dat jullie zelf, helemaal los van wat de maatschappij van jullie verwacht, het goed hebben en dat jullie behoeftes ingelost worden. Echte behoeftes, niet sociaal gecreëerde behoeftes. Of dat nu met z’n drieën is of elk in een ander werelddeel of nooit-apart-en-altijd-en-bij-alles-samen, dat maakt niet uit. Zolang je het maar aangaat. Of niet, als je daar geen zin in hebt. Ook goed!

Like what you read? Give Sarah Braekman a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.