ทุเรียนลูกสุดท้าย

สถานที่ บูทขายทุเรียนเมืองนนท์ในโลตัส เวลาใกล้ค่ำ ทุเรียนเหลือเพียงลูกเดียว
ตัวละคร หญิง: อายุ ประมาณ 20 กว่าๆ เป็นคนเฝ้าบูทขายทุเรียน
ชาย: ลูกค้านักดนตรีที่มาซื้อของหลังเลิกซ้อม อายุมากกว่าผู้หญิงนิดหน่อย
 (หญิงนั่งอ่านหนังสือกระเช้าสีดาระหว่างการเฝ้าบูทขายทุเรียนซึ่งเหลือเพียงลูกสุดท้ายที่ขายไม่ออก เสียที ชายคนหนึ่งเดินมาหยุดที่หน้าบูท เดินออกและเดินเข้ามาใหม่ เมื่อชายหนุ่มจะเดินออกไปอีกครั้ง)
หญิง อุ้ยๆ คุณพี่ขาจะรีบไปไหนคะ คุณพี่ไม่สนใจทุเรียนเหรอคะ นี่สดๆ ใหม่ๆ จากไร่เลยนะคะ คุณพี่ดูนี่(ใช้มีดผ่าทุเรียนเป็นช่องเล็กๆ ให้เห็นเนื้อ) เนื้อสีเหลืองที่เต่งตึงทนแทบจะทะลุออกมาแล้วค่า
ชาย จริงๆ ก็สนใจแหละครับ แต่ว่าช่วงนี้หน้าร้อน ผมไม่ค่อยอยากกินเท่าไหร่ กลัวจะเป็นร้อนใน
หญิง ทางเราเข้าใจค่ะ เรามีโปรโมชั่นซื้อคู่กับน้ำอัดลมดับความหิวกระหายในราคาพิเศษ สนใจไหมคะ โค้ก แป๊ปซี่ เอส หรืออาเจ บิ๊กโคล่า ก็มีโปรนะคะ
ชาย ขอโทษด้วยจริงๆ นะครับ ผมไม่กินน้ำอัดลม
หญิง พี่เห็นใจหนูเถอะค่ะ พี่เองก็เดินที่นี่ออกบ่อยหนูจำได้ ชอบมาเมียงๆ มองๆ ซุ้มผลไม้ เราก็เหมือนคนกันเองคนในครอบครัวเดียวกัน
ชาย แหม แต่เราก็ไม่ได้รู้จักกันนี่ครับ ถ้าคิดแบบนั้นผมคงสนิทกับคนขายตั๋วรถไฟฟ้ามากกว่าคุณเสียอีก
หญิง ชื่อมังคุดค่ะ บ้านอยู่ติวานนท์ 38 ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ชาย เล่นงี้เลยเหรอครับ
หญิง แหมก็นี่มันเย็นมากแล้ว เหลือแค่ชิ้นเดียว หนูมาเฝ้าบูทแต่เช้าก็อยากเลิกงานไวไวบ้าง ว่าแต่พี่รู้ชื่อหนูแล้ว หนูยังไม่รู้จักชื่อพี่เลย พี่ชื่ออะไร คราวหน้าจะได้คุยกันสะดวกๆ
ชาย ผมชื่อทุเรียน เป็นนักดนตรี
หญิง ตายแล้วชื่อทุเรียนด้วย แล้วคุณพี่ทุเรียนนี่เล่นเครื่องดนตรีอะไรเหรอคะ
ชาย กลองครับ
หญิง ตีกลอง โอ้ว ใช่เลยค่ะ ตีกลอง รู้ไหมค่ะว่าถ้ากินทุเรียนก่อนตีกลอง เอ๊ะ ไม่สิ หลังตีกลอง จะสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นเยอะเลยนะคะ นึกภาพบรรยากาศลมพัดเย็นๆ กินเครื่องดื่มหวานๆ แล้วแกล้มด้วยทุเรียน โอ้โห แค่คิดก็ฟินแล้วค่ะ
ชาย ขนาดนั้นเลยเหรอครับ
หญิง เริ่มสนใจแล้วใช่ไหมคะ
ชาย แต่ลูกใหญ่ขนาดนี้ผมทานคนเดียวไม่หมดน่ะสิครับ
หญิง ก็เอาไปฝากคนที่บ้านสิค่ะ อย่าทำให้จิตใจของสาวน้อยที่กำลังสุกงอมเหมือนทุเรียนที่น่ากินลูกนี้เหี่ยวเฉาสิคะ
ชาย บ้านผมมีแต่แมวน่ะสิครับ
หญิง แมว… แมวที่บ้านหนูยังกินข้าวโพดเลย พี่ลองดู เผื่อบางทีแมวพี่อาจจะชอบกินทุเรียนก็ได้นะ ซื้อเถอะนะคะลูกสุดท้ายแล้ว
ชาย เหรอครับ ผมเองก็ดูทุเรียนเองไม่เป็นเสียด้วย ปกติแม่จะซื้อไว้ เพื่อเป็นข้อต่อรองให้ผมกลับบ้านบ้าง
หญิง น่ารักดีนะคะ พี่เป็นคนต่างจังหวัดเหรอคะ เป็นคนที่ไหนคะเนี่ย
ชาย จันทบุรีครับ เพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ตอนปี 2555 เอง
หญิง คิดถึงบ้านไหมคะ
ชาย ก็มีบ้างนะครับ
หญิง หนูเองยังดีที่บ้านอยู่ไม่ไกลมาก ยังกลับไปได้ แต่พี่นี่สิอยู่ไกลขนาดนั้น คงเหงาน่าดู พี่ทำไงเวลาคิดถึงบ้าน
ชาย อืม..ไม่รู้สิ ไม่รู้เหมือนกัน
หญิง งั้นซื้อทุเรียนกินไหมคะ จะได้หายคิดถึงจันทบุรี
ชาย แต่ป้ายเขียนว่าทุเรียนเมืองนนท์นี่ครับ
หญิง อ๋อ มันเป็นเอ่อ ทุเรียนเมืองจันทร์ที่ส่งมาที่นนท์ แล้วเอามาเข้ามาขายที่บางกะปิ พี่เชื่อไหมคะ
 (ผู้ชายถอนหายใจแทนการตอบปฏิเสธ ผู้หญิงเห็นท่าไม่ดี)
หญิง หนูกราบพี่ล่ะค่ะ หนูอยากกลับบ้านจริงๆ พี่น่าจะเข้าใจความรู้สึกของคนที่อยากกลับบ้านแต่กลับไม่ได้นะคะ เอางี้ หนูเต้นให้พี่ดูเลยก็ได้ เอาเพลง agadoo ไหมคะ ได้ฟีลหน้าร้อนดี แต่หนูนึกเนื้อไม่ค่อยได้จะดำน้ำดูนะคะ “อาม่าดุดุดุ ดุใส่หู ใส่หู ทุกวัน อาม่าดุดุดุ ถ้าเธอไม่ซื้อทุเรียนฉัน พูดกันปากต่อปากทุเรียนฉันอร่อยทั้งนั้น อาม่าดุดุดุ ทุเรียนไหมคะ”
ชาย โอเคๆๆ ผมยอมล่ะ แต่คุณขายตามน้ำหนักนี่ ผมขอไม่เอาเปลือกได้ไหม เผื่อจะถูกลง
หญิง ไม่เอาเปลือกก็เบาตายห่าเลยสิคะ ขอโทษค่ะ
ชาย นั่น กระเช้าสีดาเหรอครับ ผมยังอ่านไม่จบเลย ไม่คิดว่าจะเจอคนรุ่นใหม่ที่อ่านกฤษณา อโศกสิน
หญิง ขึ้นชื่อว่านิยายก็อ่านหมดแหละค่ะ บางทียังนึกอยากจะเอาเปลือกทุเรียนที่ขายไปตบหน้าอีรำนำ
ชาย คิดยังไงกับตัวรำนำครับ ผู้หญิงทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ
หญิง อืม..มันก็เป็นสิ่งที่เราทุกคนทำอยู่แล้วนี่คะ
ชาย แล้วถ้าคุณอยากให้ผมซื้อทุเรียนพร้อมเปลือก คุณจะทำยังไง
หญิง ก็ถ้าพี่อ่านกระเช้าสีดาแล้วเวลาอ่านถึงตรงที่รำนำมันร่านๆ พี่ก็เอามือลูบเปลือกทุเรียนของหนู แล้วนึกว่าเราได้เอาเปลือกที่เต็มไปด้วยหนามแหลมๆ ไปตบหน้ามันสิคะ น่าจะรู้สึกสะใจขึ้นอีกเป็นสองเท่า
ชาย ต้องทำกันขนาดนั้นเลยเหรอครับ 
หญิง คิดว่าต้องนะคะ
ชาย เออ คุณคิดว่าผู้ชายในเรื่องโง่หรือเปล่าครับที่ยอมทำตามสิ่งที่รำนำต้องการ
หญิง ไม่หรอกค่ะ เพราะพวกเขาเต็มใจทำ
ชาย เหรอครับ งั้นผมซื้อทุเรียนพร้อมเปลือกก็ได้ครับ เอาไปชั่งน้ำหนักตรงไหนครับ
หญิง ชั่งตรงนี้แหละค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการให้
ชาย ผู้ชายนี่เสียเปรียบเสมอเลยนะครับ
หญิง ไม่หรอกค่ะ ผู้ชายก็ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการเหมือนกัน ซื้อเนื้อก็ได้เนื้อ ซื้อเปลือกก็ได้เปลือก จริงไหมคะ เดี๋ยวพี่เอาไปจ่ายที่แคชเชียร์ทางนั้นนะคะ
 (ผู้หญิงยื่นทุเรียนให้ ผู้ชายเดินออกไป ผู้หญิงเก็บของ)