ราตรีเสมอภาค

โลกของเรามีทั้งกลางวันและกลางคืน 
อยู่ที่ว่าเราจะจมอยู่แต่กับความมืดมิดหรือมองหาแสงสว่างของวันใหม่

พุทธศักราช 2428 พฤกษ์ข้าราชการหนุ่ม ถูกภรรยาที่เขารักหนีไปแต่งงานใหม่กับเศรษฐีแล้วทิ้งบัวลูกสาววัย 5 ปีให้ดูต่างหน้า พฤกษ์ไม่ชอบให้บัวออกไปจากบ้าน เพราะเขากลัวว่าวันหนึ่งบัวจะเป็นอันตราย เขาจึงจ้างครูฝรั่งมาสอนหนังสือบัวที่บ้าน เขาอยากให้ลูกเก่งเหมือนกับพวกลูกท่านหลานเธอทั้งหลาย แต่ด้วยความที่บัวถูกสั่งสอนมาจากครูฝรั่งทำให้เธอมีความคิดเป็นหัวก้าวหน้านับถือเฟมินิสท์ เชื่อว่าชายและหญิงเท่าเทียมกัน ซึ่งค่อนข้างใหม่สำหรับผู้คนในยุคนั้น บัวชอบแอบหนีออกไปเที่ยวเล่น สร้างความปวดหัวให้แก่พฤกษ์มาก

เมื่อบัวอายุได้ 13 ปี เป็นสาวสวยที่แคล่วคล่อง ด้วยความที่บัวเป็นคนฉลาด จึงไม่สนใจใยดีเด็กหนุ่มที่เรียงแถวเข้ามาจีบเธอ เธอสะบัดรักมืดลูกของนักเลงท้ายตลาดโดยไม่รู้เลยว่าเป็นการสร้างความคับแค้นใจให้มืดเป็นอย่างมาก มืดจะปล้ำบัว แต่ซ้งลูกของเถ้าแก่หลีเจ้าของตลาดเข้ามาช่วยเธอไว้ได้ทัน ทำให้ทั้งคู่เริ่มสนิทกัน

บัวได้รู้จักกับเฟยน้องชายของซ้ง เฟยเป็นคนหัวอ่อนบัวจึงคอยสอนหนังสือให้อยู่เสมอ และหลังจากสอนหนังสือก็มักจะเล่นอะไรซนๆ เหมือนเด็กผู้ชาย แม้ว่าบัวจะฉลาดปานใดเถ้าแก่หลีก็ไม่ชอบบัวเพราะบัวมีกิริยาไม่เรียบร้อยเหมือนที่ผู้หญิงในสมัยนั้นควรจะเป็น

มืดกลับมาแก้แค้นซ้ง แต่ทั้งคู่ทะเลาะกันเลยเทิด ซ้งเผลอฆ่ามืดตาย แต่บัวช่วยซ้งกำจัดหลักฐาน ซ้งและบัวซึ้งใจกันมาก ทั้งคู่คบกันจนถึงวันที่ซ้งไปบอกเถ้าแก่หลีให้มาสู่ขอบัว แต่เถ้าแก่ไม่ยอมเพราะจะให้ซ้งแต่งงานกับหง ลูกสาวของเพื่อนแทน แม้ซ้งจะไม่ยอมแต่ก็ไม่อยากเป็นลูกเนรคุณ คืนก่อนหมั้นหมาย

ซ้งแอบนัดเจอบัวที่ต้นประดู่ใหญ่ริมคลองผดุงกรุงเกษม ทั้งคู่ล่ำลาและบอกรักกัน ก่อนจะเกินเลยจนได้เสียกัน แต่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเมื่อซ้งตายคาอกบัว! เถ้าแก่หลีเห็นซ้งหายไปก็ออกตามหาไปทั่ว จนมาถึงที่บ้านของบัวเจอ แต่พฤกษ์ไม่ยอมให้เข้าไป บัวแอบกลับมาที่บ้านโดยไม่ให้ทั้งคู่เห็น เถ้าแก่จึงยอมกลับไป

เมื่องานแต่งจัดขึ้นแล้วซ้งหายตัวไป เถ้าแก่จึงให้เฟยแต่งงานกับหงแทน เฟยเป็นคนไม่คิดอะไรกับชีวิตจึงรับคำอย่างง่ายดาย แล้วเวลาผ่านไปศพของซ้งลอยมาตามน้ำ เสียงชาวบ้านลือว่าเห็นซ้งกับผู้หญิงคนหนึ่งแถวๆ ต้นประดู่ เถ้าแก่ปักใจเชื่อว่าผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นบัวแน่ๆ และบัวก็ต้องเกี่ยวข้องกับการตายของลูกชายเขา จึงตามไปอาละวาดคาดคั้นกับบัวแต่พฤกษ์ช่วยไว้ และคาดคั้นบัว บัวสารภาพเรื่องที่ซ้งตายคาอกบัว พฤกษ์เจ็บหน้าอกและเสียชีวิตทันที บัวช็อคมากเมื่อผู้ชายที่เธอรักตายไปต่อหน้าต่อตาถึง 2 คน เถ้าแก่หลีสมน้ำหน้าบัวและสาปแช่งให้เธอตายทั้งเป็น

เฟยเป็นห่วงบัวที่ต้องอยู่ตัวคนเดียวตั้งแต่อายุยังน้อย แต่เถ้าแก่หลีกลับสั่งห้ามทุกคนในบ้านติดต่อกับเธออีก และต้องยอมเดินอ้อมตลาด เพราะไม่อยากให้ผ่านหน้าบ้านบัว เถ้าแก่และบอกทุกคนว่าบัวเป็นกาลากินีใครอยู่ใกล้ก็ตายห่าตายโหงทุกคน บัวที่ต้องอยู่คนเดียวจึงคิดจะเปิดร้านขายเครื่องนุ่งห่มเพื่อเลี้ยงชีพ

บัวอายุ 20 กิจการเป็นไปได้ด้วยดี สาวๆ สมัยนั้นต้องมาซื้อผ้าแถบที่ร้านเธอ เพราะว่าบัวมีทักษะทางภาษาจึงสามารถพูดคุยกับบรรดาต่างชาติได้ง่าย จนวันหนึ่งเธอได้เธอกับศักดิ์ข้าราชการกรมป่าไม้ที่มาเที่ยวเป็นเพื่อนกับมิสเตอร์แบรนดอนเจ้ากรมป่าไม้ที่เป็นชาวอังกฤษ บัวพูดภาษาอังกฤษสื่อสารกับมร.แบรนดอนได้คล่องแคล่วทำให้ศักดิ์ประทับใจมาก และคอยแอบมาซื้อผ้าอ้างว่าเอาไปฝากญาติๆ อยู่บ่อยๆ จนทั้งคู่สนิทกัน

หงเริ่มหน้ามืด เถ้าแก่หลีรู้ว่าท้องจึงประโคมสมุนไพรสารพัด เฟยที่แอบไปหาบัวอยู่บ่อยๆ ก็เห็นว่าบัวมีอาการคล้ายๆ หง จึงสงสัยว่าบัวจะท้อง บัวไม่แน่ใจกังวลและสับสนไปหมด เฟยและหงมักจะแอบมาดูแลบัวอยู่เสมอด้วยความที่เป็นเพื่อนกัน
นับวันท้องบัวก็เริ่มโตขึ้น ชาวบ้านเริ่มนินทาว่าท้องไม่มีพ่อ จนศักดิ์คิดจะรับผิดชอบเพื่อให้ชาวบ้านหยุดนินทาเธอ แต่พอเรื่องไปถึงหูคุณหญิงสมรแม่ของศักดิ์ก็ไม่พอใจ รีบหาเจ้าสาวให้ศักดิ์ทันที หวยไปออกที่พุดกรองลูกสาวของเสนาบดี ศักดิ์จำใจแต่งงานเพราะแม่บังคับ แต่ศักดิ์ไม่ยอมมีอะไรกับพุดกรองและคอยไปหาบัวเสมอ แม้ลึกๆ แล้วพุดกรองจะรู้สึกดีที่เธอไม่ต้องนอนกับผู้ชายที่เธอไม่ได้รัก แต่ด้วยความที่แต่งงานแล้วเธอจึงต้องทำหน้าที่เมียให้ดีที่สุด

ท้องบัวโตมาก ชาวบ้านเอาแต่ด่าบัวว่าท้องเพื่อจับผู้ชาย และสมน้ำหน้าที่เขาหนีไปแต่งงานกับคนอื่น บัวโดนชาวบ้านเอาของสกปรกปาใส่จนผ้าในร้านเหม็นเน่าไปหมด ไม่ว่าจะชำระล้างแล้วก็ไม่มีทางจะสะอาดเหมือนเก่าราวกับเสียงนินทาว่าร้ายที่ทำร้ายผู้หญิงบริสุทธิ์คนหนึ่งจนไม่มีหนทางกลับมาได้

พุดกรองทนข่าวลือไม่ไหวจึงมาหาบัวถึงที่บ้าน เพื่อขอร้องให้บัวออกไปจากชีวิตศักดิ์ บัวบอกว่าเธอไม่เคยคิดจะแย่งศักดิ์มาเลย และลูกในท้องเป็นลูกของซ้งแฟนเก่าเธอซึ่งเธอยังคงคิดถึงเขาอยู่เสมอ จึงไม่สามารถเริ่มต้นกับศักดิ์ได้ แม้ว่าศักดิ์จะเคยเอ่ยปากขอแล้วเหมือนกัน พุดกรองจึงให้บัวพิสูจน์ด้วยการหนีไปอยู่ที่อื่น พุดกรองหาไปหาบ้านเช่ามาให้ บัวลังเลเล็กน้อยแต่ก็ขนของหนีออกไป

เมื่อศักดิ์มาหาบัวก็ไม่เจอ ศักดิ์เคว้งคว้างคิดว่าบัวทิ้งไปมีผัวใหม่อย่างที่ชาวบ้านว่า พุดกรองเข้ามาปลอบใจ ด้วยความเมาของศักดิ์ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้เสียกัน แต่ศักดิ์ไม่หยุดคิดถึงบัวเลย พุดกรองได้แต่แอบเศร้าอยู่ในใจ

พุดกรองมาขอบคุณบัวที่ช่วยรักษาครอบครัวเธอ บัวเจ็บท้องมาก พุดกรองพาบัวไปโรงพยาบาลแล้วพบว่าบัวแท้งลูก พุดกรองจึงคอยดูแลบัวทำให้ทั้งคู่สนิทกันในที่สุด บัวทำให้พุดกรองรู้ว่าผู้หญิงมีค่าแค่ไหน เราสามารถอยู่ได้ด้วยตนเองโดยไม่จำเป็นต้องพึ่งผู้ชายด้วยซ้ำ

ด้านหงก็คลอดลูกออกมาเป็นลูกสาว เธอตั้งชื่อว่าโป๊ยเซียน แม้หลีจะผิดหวังที่ไม่ได้หลานชายตามที่คาด แต่เขาก็รักหลานสาวคนนี้มากไม่น้อย คอยดูอย่างดี เขาบอกหงว่าเลี้ยงลูกให้ดีอย่าให้เหมือนบัวที่เป็นกาลีบ้านกาลีเมือง หงเองไม่เข้าใจว่าทำไมเถ้าแก่ต้องเกลียดบัวขนาดนั้น เพราะบัวกับเธอไม่เคยมีปัญหาอะไรกัน ที่ซ้งตายก็ไม่มีใครทราบสาเหตุที่แท้จริงเสียหน่อย
 เวลาผ่านไปพุดกรองก็ตั้งครรภ์ท่ามกลางความดีใจของทุกคนรวมทั้งบัว บัวเอาข้าวของที่เธอซื้อเตรียมลูกของเธอที่แท้งไปมาให้พุดกรองใช้ เพราะเธอคงไม่มีโอกาสได้ใช้มันอีกแล้ว แต่ด้วยความที่พุดกรองเป็นคนที่สุขภาพไม่ค่อยดีนัก เธอจึงเจ็บป่วยออดๆ แอดๆ ขณะตั้งครรภ์ ศักดิ์คอยดูแลเธอย่างดี ดีจนพุดกรองคิดว่าศักดิ์ลืมบัวได้แล้ว แต่ไม่รู้ทำไมพุดกรองกับรู้สึกไม่ดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น พุดกรองจึงบอกที่อยู่ของบัวให้ศักดิ์รับรู้ ศักดิ์รีบไปหาบัวทันทีโดยไม่รู้ว่าพุดกรองแอบตามไป เมื่อศักดิ์เจอบัวเขาก็กอดจูบบัวด้วยความปรารถนา พุดกรองตกใจมาก แต่บัวตบหน้าศักดิ์และบอกให้ไปดูแลลูกเมีย ศักดิ์ไม่ยอมพยายามคาดคั้นว่าบัวรักเขา สุดท้ายบัวก็ยอมใจอ่อนบอกรักเขา แต่ถึงอย่างไรเขาก็ควรกลับไปเป็นพ่อที่ดี

เมื่อศักดิ์กลับไปพุดกรองก็ออกมาเจอบัวพุดกรองผิดหวังที่บัวทำเป็นว่าไม่ต้องการผู้ชาย แต่จริงๆ แล้วเธอก็อยากได้สามีคนอื่น บัวยอมรับผิดแต่โดยดี เธอคิดว่าเธอตัดใจได้แล้ว แต่พอเจอศักดิ์อีกทีความรู้สึกทั้งหมดก็กลับมา พุดกรองหน้ามืดจะเป็นลม บัวพาไปส่งโรงพยาบาล หมอบอกพุดกรองว่าร่างกายของพุดกรองอ่อนแอเกินกว่าจะมีลูก ถ้าอยากรอดอาจจะต้องเอาลูกออก พุดกรองเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบๆ คนเดียว

บัวเก็บของกลับมาที่บ้าน เป็นขี้ปากของชาวตลาดว่าแย่งผัวชาวบ้านไม่สำเร็จโดนทิ้งมา เถ้าแก่หลีสมน้ำหน้าถุยน้ำลายใส่หน้าบ้านบัว พุดกรองมาหาบัว บัวบอกว่าไม่อยากเป็นบุญคุณกับพุดกรอง แค่นี้พุดกรองก็มีบุญคุณมากพอแล้ว พุดกรองเห็นสภาพของบัวก็สงสาร เธอบอกให้บัวทำตามหัวใจตัวเองบ้าง เพราะผู้หญิงถูกสร้างมาคู่กับผู้ชาย บางครั้งเราก็ต้องการใครสักคนมาดูแลเรา จากนั้นพุดกรองก็เจ็บท้องจะคลอด บัวพาพุดกรองไปส่งที่โรงพยาบาล แต่ด้วยความที่ร่างกายไม่แข็งแรงเมื่อพุดกรองได้เห็นหน้าลูกก็เสียชีวิตใจลงทันที

แต่พุดกรองทิ้งคำสั่งเสียเอาไว้ว่า เธอจะยกทุกอย่างของเธอให้บัวรวมทั้งลูกของเธอด้วย เธอบอกว่าบัวจะเลี้ยงลูกของเธอได้ดีแน่ๆ เธอตั้งชื่อลูกว่าพฤกษ์เพราะนั่นคือคนที่บัวรักสุดหัวใจ สมรไม่ยอมทำตามแต่ศักดิ์ก็รบเร้าว่ามันคือความต้องการของบพุดกรองที่เราไม่ควรไปขัด มิเช่นนั้นพุดกรองจะไม่สงบ ศักดิ์จึงไปรับตัวบัวมาดูแลลูกด้วยกันที่บ้านท่ามกลางความไม่พอใจของสมร

บัวกับสมรทะเลาะกันแทบทุกวัน ด้วยความที่สมรเป็นผู้หญิงในขนบประเพณี เมื่อ มร.แบรนดอนเจ้านายของศักดิ์มาหลงรัก มร.แบรนดอนพยายามเทียวไปมาหาสู่ ซื้อผ้านานาชนิดมาให้ แต่สมรไม่เปิดใจเริ่มต้นใหม่เสียที เพราะเธอยังเชื่อว่าผู้หญิงมีสามีได้แค่คนเดียว เมื่อเขาจากไปแล้วผู้หญิงจำเป็นต้องจงรักภักดีกับสามีรามกับทาสผู้ซื่อสัตย์ตลอดไป เนื่องจากทัศคติที่ตรงข้ามกันสมรและบัวจึงทะเลาะกันทุกเรื่องตั้งแต่การทำอาหารยันการเมืองการปกครอง ที่บัวฝักใฝ่การมีสิทธิมีเสียงของสตรีอย่างสุดโต่ง แต่ด้วยความเหงา สมรก็ต้องการใครสักคน มร.แบรนดอนก็เป็นคนที่ดี เธอจึงรักษาความสัมพันธ์แบบเพื่อนเอาไว้ เธอจึงต้องให้บัวคอยเป็นล่ามให้เธออยู่ตลอดเวลา เพราะในบางครั้ง มร.แบรนดอนจะนึกคำภาษาไทยไม่ค่อยออก

บัวได้ข่าวว่าแบรนดอนป่วยหนัก บัวสงสารแบรนดอนจับใจ จึงมาบอกสมรให้ไปดูแล สมรไม่กล้าไปเพราะไม่อยากทรยศต่อสามี บัวให้สติเธอว่าการที่เธอเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนไม่ใช่การทรยศ ไม่จำเป็นต้องลืมคนเก่าเพื่อเริ่มต้นใหม่ แต่การเปิดใจทำให้เราเจอกับความสุข และคนที่รักเรามากเขาก็คงอยากเห็นเรามีความสุขมากกว่าทุกข์ พูดจบบัวก็ร้องไห้เพราะคิดถึงซ้งจับใจ สมรได้สติทำทีไปตลาด แต่เธอก็แอบไปหาแบรนดอน สมรไปทันดูใจแบรนดอนในวินาทีสุดท้าย แบรนดอนขอบคุณที่เธอมา เพียงแค่เขาเห็นเธอมาหา เขาก็พร้อมจะกลับไปหาพระเจ้าของเขาอย่างเต็มภาคภูมิ

ศักดิ์เห็นบัวเก็บดอกประดู่ที่แห้งไว้ จึงได้รู้ว่าเป็นต้นประดู่เป็นต้นไม้ที่มีความหมายกับบัวมาก ศักดิ์สัญญาว่าจะดูแลบัวให้ดี และรักเธอเหมือนที่ซ้งรักเธอ

***

10 ปีต่อมา ศักดิ์ขึ้นเป็นเจ้ากรมป่าไม้ โดยที่พฤกษ์เป็นโตเป็นหนุ่ม พฤกษ์เป็นเด็กฉลาด โดยเฉพาะภาษาอังกฤษที่คล่องกว่าเด็กคนอื่นๆ มาก เพราะทั้งบัวและศักดิ์ต่างถนัดด้านภาษาอยู่แล้ว พฤกษ์เรียนโรงเรียนประจำ มีเพื่อนสนิทชื่อฉัตร ฉัตรเป็นเด็กหงอๆ ขี้กลัวไม่สู้คน

ด้านโป๊ยเซียนก็เป็นเด็กแก่นแก้ว แม้จะเรียนโรงเรียนหญิงล้วน แต่เธอกลับมีมาดที่เหมือนผู้ชายนิดๆ โป๊ยเซียนจะสนิทกับเพื่อนที่เป็นสาวหวานอย่าง ชวนชม ที่มีกิริยามารยาทแบบไทยแท้ เถ้าแก่หลีพยายามบอกให้โป๊ยเซียนเป็นผู้หญิงแบบเพื่อนเสียบ้างแต่เธอก็ไม่สนใจ เธอพยายามทำทุกอย่างที่หลีห้าม ทำให้เฟยและหงต้องคอยเป็นตัวกลางเวลาที่คู่นี้ทะเลาะกันอยู่เสมอ
 บ้านของบัวและเถ้าแก่หลีต่างคนต่างอยู่ ไม่ติดต่อกัน บัวเองเวลาจะซื้อของก็จะไปตลาดอื่นที่แม้จะไกลกว่า แต่ถ้าไม่ต้องเจอเถ้าแก่หลีก็พอใจแล้ว เถ้าแก่หลีแม้จะไม่สนใจแต่ก็จะมีเสียงชาวบ้านคุยเรื่องบัวไปทั่วว่าจับผู้ชายสำเร็จไปเป็นคุณนายสุดสบายไปแล้ว ทำให้ยิ่งเกลียดขี้หน้าเข้าไปอีก

นอกจากฉัตรแล้วที่โรงเรียนพฤกษ์ยังมีเพื่อนอีกคน คือนนทรีซึ่งเป็นน้องชายของชวนชม ฉัตรสนิทกับนนทรีมาก ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด จนฉัตรเองเริ่มไม่แน่ใจในความรู้สึกที่มีต่อนนทรีว่าใช่เพื่อนจริงๆ หรือเปล่า ฉัตรรู้แค่ว่าเขาอยากเจอหน้านนทรีทุกวัน แต่ไม่สามารถบอกใครได้ ฉัตรจึงทำทีเป็นมาจีบชวนชม โป๊ยเซียนก็เกิดอาการหวงเพื่อนจึงต่อยฉัตร และนั่นทำให้พฤกษ์ได้มาเจอกับโป๊ยเซียน ทั้งคู่ทะเลาะกันหนักมาก พฤกษ์โดนโป๊ยเซียนต่อยเป็นแผลกลับมาบ้าน แต่เขาเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะไม่ทำร้ายร่างกายผู้หญิง

สมรให้ศักดิ์ไปเอาเรื่องโป๊ยเซียน ทำให้ได้รู้ว่าโป๊ยเซียนเป็นหลานของเถ้าแก่หลี พอเถ้าแก่รู้ว่าพฤกษ์เป็นลูกของบัวก็ห้ามหลานไปยุ่งเกี่ยวกับอีก โป๊ยเซียนไม่เข้าใจ หงจึงเล่าให้ฟังคร่าวๆ แค่ว่าสองบ้านไม่ถูกกัน แต่บัวกลับส่งเสริมให้พฤกษ์เจอกับหง เพราะเธอคิดว่าเป็นสิทธิ์ของลูกที่จะทำอะไรก็ได้ และเธอเชื่อว่าเฟยกับหงเลี้ยงลูกได้ดีพอแถมยังจะเป็นการสร้างความรำคาญให้เถ้าแก่หลีได้อีกด้วย

ฉัตรจีบชวนชมจนชวนชมหวั่นไหวขึ้นมาจริงๆ โป๊ยเซียนไม่พอใจที่ฉัตรจะแย่งเพื่อนเธอไป เธอจึงแอบมาหาฉัตร และเห็นฉัตรกับนนทรีสนิทกันอย่างประหลาด โป๊ยเซียนไปหาฉัตรและบอกให้เลิกหลอกชวนชมก่อนที่เธอจะเอาเรื่องของเขาไปฟ้องคนอื่น ทำให้ฉัตรไม่ไปหาชวนชมอีกเลย ชวนชมได้แต่ทรมานจิตใจ จนทั้งนนทรีและโป๊ยเซียนรู้สึกแย่ไปด้วย
แต่เมื่อทั้งสองโรงเรียนต่างก็จัดโครงการทัศนศึกษาให้นักเรียนไปชมประวัติศาสตร์อยุธยา ทำให้ โป๊ยเซียน ชวนชม นนทรี พฤกษ์ และฉัตร ไปเจอกันที่วัดพระศรีสรรเพชญ ชวนชมคิดถึงฉัตรมาก แต่โป๊ยเซียนกดดันให้ฉัตรปฏิเสธ พฤกษ์คิดว่าโป๊ยเซียนคิดไม่ดีกับฉัตรก็จับแยกไปชวนทะเลาะกัน จน นนทรี พฤกษ์ และฉัตรตกรถของโรงเรียนตัวเอง จึงต้องไปขึ้นรถโรงเรียนหญิงล้วนแทน และกลายเป็นว่าเส้นทางทัศนศึกษาต่อจากนั้นของสองโรงเรียนก็ไม่ตรงกันอีกเลย ทำให้เหล่าผู้ชายต้องเดินทางไปกับหญิงล้วนตลอดทริป เหล่าหญิงล้วนเมื่อเห็นหนุ่มๆ หน้าตาดีก็เขินอายกันไป หนุ่มๆ ก็เซ็งกับบรรยากาศ

รถจอดที่น้ำตก แม้ครูจะสั่งห้ามไม่ให้ลงไปเล่นน้ำ แต่โป๊ยเซียนอยากเอามือไปสัมผัสน้ำตกดู แต่ดันพลาดท่าตกลงไป พฤกษ์จึงรีบกระโดดเข้าไปช่วย แต่โป๊ยเซียนว่ายน้ำเป็น ทั้งคู่จึงขึ้นมาโดยปลอดภัย ครูเห็นโป๊ยเซียนเปียกก็ต่อว่า เพราะโป๊ยเซียนมักจะซนอยู่แล้ว แต่พฤกษ์กลับรับผิดแทนบอกว่าโป๊ยเซียนไปช่วยตัวเองที่จมน้ำ โป๊ยเซียนจึงเริ่มมองพฤกษ์ในแง่ดี

ทั้งคู่เป็นหวัดต่างคนต่างเป็นห่วงกันและกัน พฤกษ์ให้ฉัตรเอายาไปให้โป๊ยเซียน โป๊ยเซียนเองก็ให้ชวนชมเอาสมุนไพรจีนไปฝากพฤกษ์เช่นกัน และเมื่อมีงานวัดซึ่งหลีห้ามไม่ให้โป๊ยเซียนออกมาตอนกลางคืน พฤกษ์รู้ว่าโป๊ยเซียนอยากไปจึงไปหาโป๊ยเซียนที่บ้านเพื่อพาหนีออกมาเที่ยว ทำให้พฤกษ์รู้ว่าที่โป๊ยเซียนเป็นแบบนี้เพราะเบื่อกฎระเบียบที่มากมายที่หลีวางไว้ให้ บรรยากาศกลางคืนเป็นใจทำให้ทั้งคู่เผลอจับมือกัน ต่างคนก็ต่างเขินอายก่อนจะจากกันไปในที่สุด

เวลาผ่านไปจนอายุ 18 พฤกษ์ ฉัตร และนนทรี จะต้องเข้ากับการเกณฑ์ทหาร ในเวลานั้น พฤกษ์กลายเป็นแฟนกับโป๊ยเซียน ฉัตร นนทรี และชวนชมก็ยังไม่ชัดเจนสักที พฤกษ์ให้ศักดิ์สู่ขอโป๊ยเซียน ด้านศักดิ์และบัวไม่มีปัญหา แต่คนที่มีปัญหาคือเถ้าแก่หลี ที่ไม่ยอมแม้โป๊ยเซียนจะกล้าเอ่ยปากขอก็ตามที

ชวนชมเห็นพฤกษ์อยากหมั้นหมายกับโป๊ยเซียนก็เปรยๆ กับฉัตร จนฉัตรทนไม่ไหวที่ต้องหลอกชวนชม เขาจึงบอกไปแค่ว่าเขาคิดกับเธอแค่พี่สาวของนนทรี ชวนชมได้แต่ช้ำใจอยู่คนเดียว โป๊ยเซียนสงสารชวมชมจับใจ ที่บ้านของฉัตรไม่พอใจที่ฉัตรตัดความสัมพันธ์กับชวนชม ฉัตรหนีออกจากบ้าน มาพักที่บ้านของพฤกษ์ชั่วคราว นนทรีเป็นห่วงจึงมาถามเรื่องจากพฤกษ์ จึงได้รู้ว่าฉัตรอยู่ที่นี่ ฉัตรซึ้งใจเผลอไผลจูบนนทรี ศักดิ์กำลังจะเข้ามาจึงเห็นภาพที่น่าตกตะลึง นนทรีตกใจต่อยฉัตรก่นด่าว่าฉัตรวิปริตผิดเพศ ศักดิ์เก็บเรื่องนี้มาปรึกษาบัว แม้บัวเองจะหัวก้าวหน้าแค่ไหน แต่เรื่องแบบนี้ก็เกินที่เธอจะรับไหว เธอขอให้ฉัตรออกไปจากชีวิตพฤกษ์ ฉัตรเข้าใจดีและขอบคุณที่ดูแลมาตลอด

พฤกษ์แปลกใจที่ฉัตรไม่ติดต่อเขาอีก ไปหาก็หลบหน้า เขาไม่รู้จะปรึกษาเรื่องโป๊ยเซียนกับใคร พฤกษ์จึงวางแผนจะพาโป๊ยเซียนหนีไปอยู่ด้วยกัน ชวนชมรู้แผนการก็แอบริษยาโป๊ยเซียนลึกๆ ที่จะไปมีความสุข ในขณะที่เธออกหักจึงเอาแผนไปบอกเถ้าแก่หลี เถ้าแก่ไปดักรอที่จุดนัดภพนั่นคือต้นประดู่ริมคลอง พฤกษ์และโป๊ยเซียนตกใจมาก เถ้าแก่ทุบตีพฤกษ์ไม่มีชิ้นดี พร้อมลากโป๊ยเซียนไปขังในบ้าน ห้ามแม้กระทั่งเฟยและหงไปดูแล

พฤกษ์ที่ชอกช้ำทั้งกายและใจซมซานไม่กล้าซมซานกลับมาบ้าน จึงไปนอนสลบที่บ้านฉัตร ฉัตรทนไม่ได้จึงต้องเอาเพื่อนมารักษา แล้วไปบอกศักดิ์กับบัวให้มารับตัวพฤกษ์ไปศักดิ์ต่อว่าฉัตรที่ยังยุ่งเกี่ยวกับพฤกษ์อีก และขับไสไล่ส่งฉัตรเหมือนหมูเหมือนหมา ฉัตรซึ่งเป็นคนอ่อนแอ ทำให้เครียดมากและคืนนั้นที่เขาอยู่คนเดียว เขาตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง กลายเป็นเรื่องที่น่าสลดใจ

ระหว่างที่พฤกษ์ไปเกณฑ์ทหาร เถ้าแก่หลีจับโป๊ยเซียนแต่งงานกับเพ้งเจ้าของร้านอาหารแถม 3 ย่าน โป๊ยเซียนต้องใช้ชีวิตคู่อย่างเป็นทุกข์ เพราะเพ้งเป็นคนชอบใช้ความุรนแรง

เมื่อพฤกษ์กลับมาและพบว่าโป๊ยเซียนแต่งงานไปแล้ว เขาเศร้าเสียใจมากกินเหล้าจนหมดสติ 
นนทรีต้องคอยดูแลเขา ฉัตรรู้สึกเหมือนไม่มีใครอีกแล้ว เขาออกมาเดินเศร้าๆ จนมาหยุดที่ต้นประดู่แล้วได้เจอกับโป๊ยเซียนอีกครั้ง โป๊ยเซียนเองก็ทนกับเพ้งไม่ไหว เพ้งเอาแต่ใจไม่เคารพเธอเลย ต่างคนต่างดีใจมาก พฤกษ์บอกรักโป๊ยเซียน โป๊ยเซียนเองก็ยังรักพฤกษ์อยู่ คืนนั้นทั้งคู่จึงได้เสียกันและตกลงจะหนีตามกันอีกครั้ง โดยที่คราวนี้จะไม่บอกใคร

แต่ขณะที่พฤกษ์เก็บของบัวมาเห็นเข้าพอดี แต่แทนที่บัวจะห้าม บัวถามว่าคิดรอบคอบแล้วหรือยัง ถ้ารอบคอบแล้วอยากทำอะไรก็ทำ เพราะลูกโตแล้ว พฤกษ์บอกว่าจะติดต่อกลับมาถ้าอะไรๆ พร้อม แต่พอถึงเวลาโป๊ยเซียนกลับไม่มาตามนัด พฤกษ์แอบไปที่บ้านเพ้งเห็นโป๊ยเซียนอยู่ในบ้าน แต่ไม่รู้จะเข้าไปถามได้ยังไง โป๊ยเซียนที่อยู่ในบ้านก็หน้าชื่นอกตรม เพราะเธอเพิ่งรู้ตัวว่าท้อง เธอไม่สามารถเริ่มต้นใหม่กับคนอื่นได้อีกแล้ว เพราะเธอมีลูกของเพ้งอยู่

พฤกษ์ซมซานกลับมาบ้าน เขาบอกบัวว่าโป๊ยเซียนเลือกอยู่กับเพ้ง บัวปลอบใจลูกชายอย่างอ่อนโยน พร้อมให้เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่

ชวนชมแต่งงานกับเศรษฐีที่เข้ามาจีบเธอ นนทรีก็คบหาดูใจกับครูสาวคนหนึ่ง ในขณะที่โป๊ยเซียนใช้ชีวิตไปวันวัน เธอถูกเพ้งทำร้ายเวลาเขาเมาทั้งๆ ที่เธอท้องอยู่ โป๊ยเซียนทนไม่ไหว เหตุการณ์เกิดขึ้นบ่อยครั้งจนเฟยกับหงอยากทนไม่ได้ ไปคุยกับเพ้งให้ดูแลลูกโป๊ยเซียนบ้าง เพ้งโกรธโป๊ยเซียนที่เอาเรื่องในบ้านไปสาธยายให้คนอื่น ทำร้ายเธอจนเธอตกบันไดเกือบแท้ง โป๊ยเซียนทนไม่ไหว หนีกลับมาอยู่บ้าน เถ้าแก่หลีไม่พอใจผลักไสโป๊ยเซียนกลับไปอยู่กับเพ้ง

เฟยกับหงทนไม่ได้ที่ต้องให้ลูกกลับไปอยู่กับชายชั่วแบบนั้นอีก แต่ทำอะไรไม่ได้ จึงไม่คุยกับหลีอีกเลยจนกลายเป็นบรรยากาศที่อึดอัดของบ้านหลังนี้

โป๊ยเซียนที่ต้องกลับไปก็ใช้ชีวิตราวกับขุมนรก เธอเฝ้าแต่คิดถึงพฤกษ์ที่ตอนนี้กำลังรุ่งเรือง พฤกษ์กำลังจะได้ไปทำงานต่างประเทศ ก่อนไปเขามาหาโป๊ยเซียนเพื่อชวนเธอหนี แต่โป๊ยเซียนปฏิเสธเพราะเธอไม่กล้าออกจากกรอบของสังคม ไม่ว่าสามีเธอจะเลวร้ายเพียงใด ผู้หญิงทำได้แค่เพียงอดทน ใช้ชีวิตเหมือนตายทั้งเป็น และขอให้พฤกษ์ได้เจอกับผู้หญิงที่ดี และนั่นทำให้พฤกษ์ต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพัง

เฟยและหงตัดสินใจย้ายออกไปอยู่ข้างนอก โดยไม่สนคำทัดทานของหลีอีกต่อไป ทำให้หลีต้องอยู่บ้านเพียงลำพังคนเดียว หลีได้เจอกับบัวที่ตลาด บัวเป็นผู้หญิงที่เขาเกลียดมาตลอด แต่ในวันนี้ลูกบัวเป็นใหญ่เป็นโต แต่ขณะที่เขาไม่เหลือลูกหลานเลยสักคน


ตัวละคร
เถ้าแก่หลี
 ในตอนแรกเปิดร้านขายยาจีนอยู่ท้ายตลาด แต่ด้วยความเป็นคนขยันทำมาหากินทำให้สามารถสร้างเนื้อสร้างตัวจนเป็นเจ้าของตลาดได้ในที่สุด จึงเป็นคนไม่ไม่ฟังใครเชื่อมั่นในตัวเองสูง เขาไม่ชอบบัวที่เป็นผู้หญิงหัวก้าวหน้าไม่ยอมเป็นช้างเท้าหลัง และคิดว่าผู้หญิงแบบนี้ไม่มีทางประสบความสำเร็จในชีวิต และยิ่งคิดว่าบัวเป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกสาวคนโตตาย เขาจึงทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เธอได้ดิบได้ดี โดยไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขาทำ ทำร้ายจิตใจของใครต่อใครบ้าง

บัว
 บัวเป็นผู้หญิงสวย แต่หัวก้าวหน้าเนื่องจากเรียนกับครูฝรั่ง ทำให้เธอเก่งภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสมาก ซึ่งบางคนจะไม่เข้าใจว่าเป็นผู้หญิงชาวบ้านจะเรียนสูงส่งไปทำไม แต่นั่นทำให้เธอเจรจาการค้ากับต่าวชาติได้อย่างคล่องแคล่ว บัวเป็นคนจิตใจดีเชื่อว่าทุกคนเท่าเทียมกัน ความคิดเธออาจจะล้ำยุคเกินไปทำให้มีแต่คนไม่ชอบคอยนินทาและหาโอกาสซ้ำเติมเธอเสมอ แต่บัวมองโลกในแง่ดีเธอจึงอดทนสู๋ชีวิตมาได้แม้จะต้องเลี้ยงลูกคนเดียวก็ตามที

ซ้ง
 เด็กชายชาวจีนจิตใจดี เขาเป็นเพื่อนคนแรกของบัว ซ้งชอบพาบัวไปเล่นซนๆ แบบเด็กผู้ชาย ทำให้ทั้งคู่สนิทกัน จนกลายเป็นความรัก ซ้งรักบัวมากจนแม้ว่าเขาจะโดนกีดกันและต้องแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ไม่มีทางเลิกรักบัวได้ เขาจึงตัดสินใจหนีมาหาบัวก่อนจะเกิดเรื่องราวน่าสลดขึ้น

พฤกษ์ (พ่อของบัว)
 พ่อของบัวที่ภรรยาหนีไปแต่งงานใหม่ เขาจึงกลัวว่าถ้าบัวออกไปเจอผู้ชายข้างนอกจะทิ้งเขาไป จึงพยายามเก็บลูกไว้แต่ในบ้าน แต่มักจะห้ามไม่ค่อยได้ พฤกษ์ไม่ใช่คนใจร้ายอะไร จึงยอมบัวทุกที และอยากให้บัวได้ดีในชีวิตจึงจ้างครูฝรั่งมาสอนบัวที่บ้าน ถึงแม้ว่ามันจะทำให้เขาตามความคิดของลูกไม่ทันแต่เขาก็ยินดีที่เห็นบัวเป็นเด็กฉลาดและมีอนาคต

เฟย
 น้องชายซ้งเป็นผู้ชายอะไรก็ได้หลีบอกให้ทำอะไรก็ทำ ไม่ได้คำนึงถึงอนาคตมากนักนอกจากจะสืบกิจการต่อจากพ่อ ดังนั้นจึงตามใจพ่อทุกอย่าง

หง
 ลูกของเพื่อนเถ้าแก่หลี เธอมีหน้าที่ต้องแต่งงานกับลูกชายของบ้านนี้ เธอไม่เคยคิดเรื่องความรัก ชีวิตนี้สิ่งที่เธอรักมากที่สุดก็คือลูกนั่นเอง

***

ศักดิ์
 ข้าราชการกรมป่าไม้ ที่ต้องทำงานกับเจ้ากรมป่าไม้ซึ่งเป็นคนต่างชาติ ทำให้เขาค่อยข้างมีความคิดไปทางเสรีนิยมจึงไม่ชอบผู้หญิงที่มีลักษณะเป็นเมียสูง เขาต้องการเพื่อนคู่คิด และนั่นทำให้เขาไม่เคยตกลงปลงใจกับใครเสียที จนได้มาเจอบัว บัวเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่มีลักษณะแบบที่เขาต้องการจึงเทียวไปขายขนมจีบ และยิ่งเขาได้รู้จักบัว เขาก็หลงรักความคิดของเธอ โดยไม่สนว่าเธอจะท้องกับใคร ไม่สนเสียงลือเสียงเล่าอ้างของใครๆ

พุดกรอง
 ผู้หญิงที่แม่ของศักดิ์ให้แต่งงานด้วยพุดกรองไม่เคยรักศักดิ์เลย แต่มันคือหน้าที่ของผู้หญิงที่ต้องแต่งงานและเป็นเมียที่ดี มีลูกที่น่ารัก ดังนั้นเธอจะตกอยู่ในความสับสนตลอดเวลาเมื่อรู้ว่าศักดิ์กับบัวรักกัน เพราะไม่รู้ว่าเธอควรแย่งศักดิ์มาหรือสงเสริม พุดกรองเป็นคนที่มีปัญหาเรื่องสุขภาพ ร่างกายไม่แข็งแรง จึงไม่คิดจะไปตบตีกับบัว เธอจึงพยายามใช้ไม้อ่อน แต่เมื่อเธอรู้จักบัว ได้เห็นความคิดทัศนคติที่เหมือนพูดออกมาจากกลางใจของหญิงไทยในขนบ ทำให้เธอนับถือบัวมากและพอบัวแท้งเธอสงสารบัวจับใจ และคอนดูแลเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอมา

พฤกษ์ (ลูกพุดกรอง)
 พฤกษ์เป็นลูกของพุดกรองที่บัวเลี้ยงดูมาตารมคำสั่งเสียของพุดกรอง บัวไม่เคยปิดว่าเขาเป็นลูกใคร พฤกษ์เป็นเด็กที่ฉลาดและหัวก้าวหน้ามาก มีจุดอ่อนเรื่องความรักเหมือนศักดิ์ เพราะเขาไม่ชอบผู้หญิงที่เอาแค่รับฟังเขาฝ่ายเดียว นั่นทำให้เขาสนใจโป๊ยเซียนมาก เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ไม่เคยฟังเขาเลย

ฉัตร
 เพื่อนพฤกษ์ ศักดิ์เป็นคนเงียบๆ ชอบเก็บตัว พ่อของฉัตรเสียตั้งแต่เด็ก เขาอยู่กับแม่และพี่สาวทำให้มีนิสัยเรียบร้อยอ่อนหวานเมื่อฉัตรได้รู้จักกับนนทรีที่เป็นนักเลงหัวไม้ คอยมาปกป้องเขาเวลาที่โดนรังแกก็เริ่มไม่แน่ใจในความรู้สึกที่เขามีให้นนทรี จึงต้องแกล้งเป็นจียชวนชมเพื่อได้เจอกับนนทรี

ชวนชม
 พี่สาวของนนทรี เป็นกุลสตรีอ่อนหวานหยดย้อย เธอเองไม่คิดว่าจะชอบฉัตรแต่พอฉัตรมาจีบเธอบ่อยเข้าเธอเองก็ตกหลุมรักเขาเสียแล้ว เพราะผู้ชายส่วนมากมักแข็งกระด้าง แต่ฉัตรกลับอ่อนโยน พอฉัตรปฏิเสธรักเธอจึงเสียใจมาก แต่ด้วยความเป็นผู้หญิงเธอจึงไม่สามารถแสดงคามต้องการของเธอออกมาได้มากมาย

นนทรี
 เพื่อนกลุ่มเดียวกับพฤกษ์และฉัตรนนทรีเป็นเด็กเกเร ชอบแกล้งชวนชม ทำให้ทะละกันบ่อยๆ แต่รักเพื่อนมาก คอยปกป้องฉัตรทุกครั้งที่ถูกรังแก แต่เขาไม่เคยคิดกับฉัตรในทางวิปริตแบบนั้น ทำใหเมื่อฉัตรเปิดเผยความรู้สึก เขาจึงรับไม่ได้

สมร
 แม่ของศักดิ์ที่ไม่ชอบบัวเพราะทัศคติ แต่พอรับบัวเข้ามาเป็นสะใภ้แล้วต้องทำความรู้จัก สนิทสนมกับเธอก็เริ่มรับรู้ว่าเธอเป็นคนดี จึงใจอ่อนยอมรับในที่สุด

เพ้ง
 ผู้ชายที่มีเมียแล้ว แต่มีเงินทองหลีเห็นว่าถ้าโป๊ยเซียนแต่งงานกับเพ้งจะสุขสบายและไม่อยากให้แต่งงานกับพฤกษ์ด้วย จึงบังคับโป๊ยเซียน แต่เพ้งเป็นคนชอบทำร้ายร่างกายภรรยา ทำให้โป๊ยเซ๊ยนเหมือนตายทั้งเป็น

Like what you read? Give Sattawi a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.