ร่องรอยหลอน

ผู้หญิงชอบวาดฝันถึงงานแต่งงานของตน พวกเธอมักจินตนาการถึงตัวเองในชุดเจ้าสาวสีขาวและบริสุทธิ์ แต่จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าผู้หญิงคนหนึ่งตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเธอนอนอยู่ที่โรงพยาบาล เธอจำอะไรไม่ได้เลยจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นใคร โดยมีชายคนหนึ่งชื่อสวัต เขาบอกเธอว่าเธอชื่อพิมพาเป็นภรรยาของเขา เธอประสบอุบัติเหตุในวันแต่งงาน พิมไม่มีทางเลือกนอกจากจะพยายามเชื่อเรื่องราวอย่างไม่สนิทใจนัก

เมื่อพิมหายดีแล้ว สวัตพาเธอมาบ้านของเขา เขาบอกว่าเป็นเรือนหอ บ้านหลังเล็กๆ ดูอบอุ่นแต่โดดเดี่ยว พิม กลับไม่มีความรู้สึกคุ้นเคยอะไรกับบ้านหลังนี้เลย สวัตวางตัวเป็นสามีภรรยากับพิม แต่พิมไม่คุ้นชิน สวัตจึงไปนอนที่โซฟาด้านล่าง
วันต่อมาพิมตื่นขึ้นและพบว่าสวัตไม่อยู่บ้านแล้ว เขาทำอาหารทิ้งไว้ให้และมีโน้ตทิ้งไว้ว่าเขาทำงาน จะกลับมาได้เฉพาะตอนกลางคืน พิมไม่มีอะไรทำจึงไปคุยกับเพื่อนบ้าน ทำให้เธอได้รู้จักครอบครัว ศีรยวงศ์ ประกอบไปด้วย สุนทร และ สิริ ข้าราชการวัยเกษียร ธัญญานักศึกษามหาวิทยาลัย และคนใช้แฝดสองคนชื่อจุ้นและจ้าน แต่พอสวัตรู้ว่าเธอไปคุยกับเพื่อนบ้านก็ไม่พอใจ กำชับให้เธออยู่แต่ในบ้าน พิมทำความสะอาดบ้านไปเรื่อยเปื่อย เธอเห็นปากกาดินสอจึงเอามาวาดรูปเล่นฆ่าเวลา แต่พอสวัตกลับมาบ้านและพบว่าเธอพยายามวาดรูปเขากลับตวาดและสั่งห้าม เขาอ้างว่าการวาดภาพจะทำให้เธอคิดมากและปวดหัว เขาไม่อยากให้เธอเจ็บปวด พิมเริ่มไม่พอใจที่เธอทำอะไรไม่ได้เลย

สวัตพอรู้ว่าพิมโกรธก็รีบง้อทันที เขาพาเธอไปเดินตลาดกลางคืน พ่อค้ากางเกงที่ตลาดทักพิมว่าชื่อนลินเป็นเพื่อนสมัยมัธยม พิมแปลกใจและรู้สึกคุ้นชื่อนี้อย่างประหลาด แต่สวัตรีบเข้ามาพาตัวพิมกลับไป พิมเริ่มคิดว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล คืนหนึ่งเธอจึงหาจังหวะแอบไปที่ร้านกางเกงในวันหลัง เธอได้รู้ว่าเขาเสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ เธอจึงค้าหาประวัติของพ่อค้ากางเกง จนพบว่าเขาเรียนมัธยมที่โรงเรียนโพธานุสรณ์ และน่าแปลกใจเมื่อโรงเรียนนั้นตรงกับภาพที่เธอวาดเล่น เธอรู้สึกว่าเธอต้องเคยเรียนที่โรงเรียนนี้อย่างแน่นอน

เธอจึงไปที่โรงเรียนเพื่อหาหนังสือรุ่น เธอบังเอิญเจอกับ เมธี ซึ่งเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนนั้น เมธีพาเธอไปห้องสมุดและเธอก็ได้เจอกับนลิน นลินหน้าตาละม้ายคล้ายเธอมาก เธอเริ่มปวดหัวอย่างหนักจนทนไม่ไหวจนหมดสติไป เมื่อเธอตื่นขึ้นก็พบสวัตที่กำลังโกรธเธอมาก แต่วันต่อมาเธอก็ยังแอบไปที่โรงเรียนอีก และพบว่าเมธีหายตัวไป พิมเริ่มสงสัยในตัวสวัต
ขณะที่พิมพ์ออกเดินทางตามหาเพื่อนเก่าๆ เธอบังเอิญเจอกับ สิทธิ์ ที่ร้านอาหารสิทธิ์มาทานข้าวกับยศเพื่อนสนิท สิทธิ์เห็นเธอนั่งเหงาๆ อยู่คนเดียวก็นึกว่าโสด ยศเองก็สนใจเธอเหมือนกัน จึงตกลงจะจีบแข่งกัน โดยสิทธิ์เริ่มก่อน แต่ด้วยความที่สิทธิ์เป็นคนไม่ประสีประสาเรื่องความรัก จึงจีบด้วยมุกแป้กๆ และยิ่นนามบัตรให้ ก่อนที่พิมจะโชว์แหวนแต่งงานให้ดู สิทธิ์หน้าแตกยับ พยายามเล่นตลกแก้เขิน พิมหัวเราะกับท่าทีของสิทธิ์

เมื่อพิมกลับมาบ้าน เธอก็จัดแจงกระเช้าผลไม้ที่ซื้อมาไปฝากสุนทรและสิริ ทำให้เธอได้รู้ว่าสิทธิ์เป็นลูกชายคนโตของบ้านหลังนี้ สิทธิ์ยิ่งเขินเธอเข้าไปอีก เมื่อรู้ว่าเธอและสามีเป็นเพื่อนบ้านเขา

พิมอยากมีงานทำ จึงไปสมัครงานรับจ้างวาดภาพประกอบที่บริษัทหนังสือเด็กแห่งหนึ่ง ทำให้เธอได้เจอกับ เทพทัศน์ เจ้าของบริษัทหนังสือเด็กท่าทางเนิร์ดๆ ใส่แว่นหนาเตอะ เทพทัศน์ดูมีท่าทีแปลกๆ กับเธอ แต่เธอคิดว่าเป็นเพราะเธอเป็นโรคความจำเสื่อม เขาถึงดูแปลกๆ ยิ่งพิมวาดรูปภาพความทรงจำเก่าๆ ก็เริ่มกลับมา เธอเห็นภาพเธอกับสวัตในชุดนักศึกษา ภาพที่เธอวาดเล่นๆ ฆ่าเวลา กลับเริ่มต่อกับเป็นเรื่องเป็นราว เธอรู้แล้วว่าเธอกับสวัตเป็นแฟนกัน แต่น่าแปลกที่ผู้หญิงในภาพชื่อนลิน ไม่ใช่ พิมพา

พิมชอบออกไปนั่งวาดรูปที่ร้านกาแฟ ทำให้ได้เจอกับสิทธิ์อีกครั้ง สิทธิ์บอกว่าเขาเป็นเจ้าของร้าน และเขาก็ยินดีให้เธอมานั่งวาดรูปที่นี่ แลกให้เธอออกแบบมาสคอตให้ร้าน

วันหนึ่งขณะที่พิมวาดภาพประกอบนิทาน เธอก็เห็นเมธีเดินผ่านไป พิมรีบตามไปแต่คลาดกัน แต่ขณะที่เธอกำลังจะตัดใจกลับไปที่ร้านกาแฟ เธอเจอกับเมธีพอดี เมธีรีบวิ่งหนีเธอ พิมสะดุดล้มตกบันไดขาหักจึงวิ่งตามไม่ทัน เธอเจอนามบัตรของสิทธิ์ที่อยู่ในกางเกงตัวเก่ง จึงโทรหาให้พาไปโรงพยาบาล โดยที่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเมธีต้องหนีเธอด้วย

สวัตกลับมาบ้านก็อาละวาดที่พิมเจ็บตัว เขาคาดคั้นว่าเกิดอะไรขึ้น พิมเริ่มรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้น่ากลัวจึงไม่ยอมบอก สวัตโมโหตัวสั่นและบอกว่าถ้าเขารู้ว่าใครทำพิมเจ็บ เขาจะไปจัดการให้สาสม ธัญญารู้ว่าพิมขาหักจึงมาดูแลพิมที่บ้าน เธอมีสัมผัสพิเศษที่พอจะรู้ว่าบ้านนี้มีอะไรผิดปกติ แต่เธอคิดว่าคิดไปเองจึงไม่ได้พูดอะไร พิมไล่ให้ธัญญากลับก่อนพระอาทิตย์ตกกินเพราะไม่อยากให้เจอกับสวัต ธัญญาแปลกใจ กลับไปพร้อมกับความสงสัย

สิทธิ์พอปิดร้านแล้วก็ตรงมาหาพิมด้วยความเป็นห่วง เขาซื้อของเยี่ยมมามากมาย แต่พอมาถึงบ้านเขาก็เจอสวัต สวัตบอกว่าเป็นสามีของพิม สิทธิ์ถึงได้สติเตือนตัวเองว่าอย่าคิดอะไรเกินเลย เพราะสามีของเธอดูดีกว่าเขามากมาย

สวัตดูแลพิมอย่างดี เขาทำอาหารให้ทานทุกมื้อ ทำความสะอาดบ้าน จนหลายครั้งพิมเองก็รู้สึกดีไม่น้อยที่ได้สวัตเป็นสามี เพียงแต่ทุกครั้งใจลึกๆ ของเธอจะบอกว่าที่เธอเห็นมันไม่จริง

เมื่อถึงกำหนดส่งงาน พิมที่ขาใกล้หายดี จึงต้องพยุงร่างตัวเองไปบริษัทของเทพทัศน์ พอเทพเห็นว่าพิมขาไม่ดี ก็อาสามาส่งที่บ้าน พิมรู้สึกคุ้นหน้าเทพอย่างบอกไม่ถูก เทพก็คุ้นหน้าพิมมากเหมือนกัน เขาบอกว่าพิมหน้าเหมือนเพื่อนเขาสมัยที่โรงเรียนโพธานุสรณ์ พิมจึงถามว่าเพื่อนเขาชื่ออะไร เขาบอกว่า..นลิน! พิมเริ่มสับสนกับข้อมูลใหม่ๆ ที่เข้ามาเธอปวดหัวจนแทบจะระเบิด เทพจึงพาเธอไปนอนพักที่เตียง ชายหนุ่มหล่อมาส่งสาวสวยถึงห้องนอน สถานการณ์ดูเอื้ออำนวย แต่ก็ไม่มีเหตุการณ์เกินเลยเกิดขึ้น พิมรู้สึกว่าเทพเป็นสุภาพบุรุษ

เมื่อขาเธอหายดี สิ่งแรกที่เธอทำคือการไปตามหาเมธีถึงที่บ้าน เมื่อเมธีเจอเธอก็รีบไล่ออกไป แต่เธอไม่ยอม เมธีพยายามไล่ แต่เธอดันปวดหัวขึ้นมาเสียก่อน เมธีจึงต้องพาเธอไปที่โรงพยาบาล

ขณะที่เธอสลบ ความทรงจำก็ค่อยๆ กลับเข้ามา เธอเห็นตัวเองในชุดนักเรียนที่หน้าอกปักชื่อว่านลิน เดินจับมือกับเทพทัศน์ โดยมีเมธีเป็นลูกไล่ เมื่อเธอตื่นมาในเวลากลางคืนเห็นเมธีเฝ้าไข้อยู่ เมธีกำลังจะหนี แต่พิมรั้งไว้และวิงวอนขอร้องให้เมธีเล่าเธอฟังว่าเธอคือนลินหรือเปล่า เธอทรมานกับความทรงจำนี้เหลือเกิน ขณะที่เมธีกำลังจะใจอ่อนปริปากเล่า สวัตก็เข้ามาพอดีเมธีตาเบิกโพรงก่อนจะรีบวิ่งออกไป ที่ลานจอดรถ เมธีเจอกับสวัตอย่างพิศวง เมธีหนีไปอีกทางก็เจอสวัต เขารนรานรีบวิ่งเข้ารถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อมองกระจกหลังเขาก็เห็นสวัตนั่งอยู่ท้ายรถ แต่สวัตกลับมีใบหน้าที่เน่าเปื่อย ผิวหนังเหี่ยวย้อย นัยน์ตาสีขาวไร้ซึ่งตาดำปูดโปนเหมือนจะหลุดออกมาจากเบ้า เขากลัวมากพยายามวิงวอนขอชีวิต แต่สวัตขอกว่าเขาเคยให้โอกาสไปแล้ว หมดโอกาสสำหรับเมธีแล้ว รถของเมธีตกไหล่ทาง เมธีเสียชีวิตทันที

สวัตพาพิมกลับมาบ้าน แม้เขาจะต่อว่าเธอแค่ไหน พิมก็รับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงที่เขามีต่อเธอ สิทธิ์มาทวงมาสคอต เธอบอกกำลังหาแรงบัลดาลใจอยู่ เธอเห็นสิทธิ์ซุ่มซ่ามเดินชนโต๊ะก็ขำ และได้ไอเดียออกแบบมาสคอต เธอวาดเป็นเพนกวินซุ่มซ่าม แล้วก็นั่งขำไปคนเดียว สิทธิ์นั่งมองพิมอยู่ในโลกของตัวเองก็มีความสุข ขณะกลับบ้านพิมติดรถสิทธิ์มาด้วย ข้างทางมีอุบัติเหตุรถชน ภาพความหลังเข้ามาเป็นภาพเธอทะเลาะกับสวัตบนรถ จนรถคว่ำ พิมกรี๊ดอยากให้ภาพความทรงจำนั้นหายไป สิทธิ์ตกใจมาก พิมรีบลงจากรถ สิทธิ์ตามไป ภาพความหลังกลับมาย้ำอีก แต่กลายเป็นภาพเธอถูกข่มขืนจากผู้ชายคนหนึ่ง ภาพความทรงจำสลับไปมา เธอถูกข่มขืน ทะเลาะกับสวัต เธอคบกับสวัต ความสุข ความเศร้า ความทุกข์ ปะปนกันมั่ว พิมพ์ทนไม่ไหวจนอ้วกออกมา สิทธิ์ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ตกใจอยู่แบบนั้น

เมื่อพิมเจอสวัตที่บ้านเธอก็เริ่มหวาดกลัว สวัตเห็นท่าทีของพิมแปลกๆ ก็เริ่มวิตกกลัวว่าเธอจะรู้ความลับของเขา ในตอนเช้าพิมแอบเก็บข้าวของ และย้ายไปหาห้องเช่าอยู่ เธอต้องทำงานหนักขึ้นจึงไปของานจากเทพทัศน์ เทพทัศน์ให้ความช่วยเหลืออย่างดี เขาให้เช่าคอนโดของเขาที่ซื้อทิ้งไว้ในราคาพิเศษ เมื่อพิมย้ายมาอยู่คอนโด เธอบังเอิญเจอกับยศเพื่อนของสิทธิ์ ยศอยู่ห้องตรงข้ามกับเธอ และเมื่อยศเห็นว่าพิมไม่ได้ใส่แหวนแต่งงานแล้ว จึงคิดที่จะจีบพิม แต่พิมพยายามวางตัวไม่เล่นด้วย เธอนั่งมองแหวนแล้วก็คิดถึงสิ่งที่สวัตทำให้เธอ เขาดูจริงใจกับเธอเหลือเกิน แต่ภาพที่เธอโดนข่มขืนยังตามมาหลอกหลอน เธอโยนแหวนนั้นทิ้งไป ก่อนจะร้องไห้และคิดจะฆ่าตัวตาย แต่สิทธิ์กลับมาเคาะประตูได้ทันเวลาพอดี สิทธิ์รู้ข่าวมาจากยศก็เลยคิดจะเลี้ยงฉลองให้ ทำให้พิมผ่านคืนอันโหดร้ายนี้ไปได้

สวัติเมื่อหาพิมไม่พบก็อาละวาด จนบ้านของสุนทรได้ยินเสียง เพียงแต่เป็นเสียงโหยหวนที่ฟังไม่เป็นภาษา ธัญญารับรู้ได้ถึงความโศกเศร้าของใครบางคน จุ้นและจ้านหวาดกลัวไม่กล้าออกไปเปิดประตูให้สิทธิ์ ธัญญารำคาญจึงออกไปเปิดเอง เธอเห็นสวัตหน้าตาน่ากลัวยืนอยู่บนบ้าน และเดินมาถึงประตูสวัตก็มาอยู่ที่ข้างรถสิทธิ์แล้ว สวัตมาถามสิทธิ์ว่าเห็นพิมหรือเปล่า ในขณะที่ทุกคนเห็นสวัตเป็นมนุษย์ธรรมดา มีเพียงธัญญาที่เห็นสวัตที่ร่างกายเน่าเปื่อย สิทธิ์โกหกว่าไม่รู้ สวัตขู่จะทำร้ายถ้าจับได้ว่าโกหก เมื่อสิทธิ์ไปแล้ว ธัญญาจึงขอคุยกับสวัต เธอบอกว่าเธอรู้ว่าเขาเป็นอะไร และขอให้อย่าฆ่าคนเพราะเมื่อเขาทำบาป มากๆ เขาจะปกปิดร่างกายของเขาไม่ได้ สวัตขอบคุณที่หวังดี และหวังว่าต่างคนจะต่างอยู่

พิมต้องทำงานหนักขึ้น เธอรับวาดภาพกับหนังสือหลายเล่ม ไม่ค่อยได้นอน ร่างกายซูบซีด ตอนเธอไปรับเช็คเทพทัศน์ก็เป็นห่วงเขาพาเธอไปกินข้าว ขณะที่เขายื่นน้ำส้มให้เธอ ภาพความทรงจำลางๆ ก็กลับมา เธอเห็นว่ามีชายคนหนึ่งยื่นน้ำส้มให้เธอแล้วเธอก็หมดสติไป รู้ตัวอีกทีเธอก็อยู่บนเตียงในม่านรูด พิมรีบสะบัดความคิดนั้นออกไป แต่เธอทนไม่ไหวออกจากร้านไปสงบสติอารมณ์คนเดียว

ทุกครั้งที่พิมไม่สบายใจ สวัตจะรับรู้ได้และทุกข์ทรมารไปกับเธอ แต่เขาไม่รู้จะเขาเธอจากไหน เขามีเวลาแค่กลางคืนเท่านั้น เขาจำใจขอให้ธัญญาช่วย ธัญญาสงสารแต่ถ้าเขาตายไปแล้วเขาก็ควรจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก สวัตร้องไห้น้ำตาเป็นเลือด บอกว่าที่เขาทำเพราะเขารักและหวังดีกับพิม

สิทธิ์และยศต่างแย่งกันจีบพิม ด้วยความคาสโนว่าของยศ เขาทำให้พิมประทับใจได้เสมอ จนวันหนึ่งพิมเริ่มใจอ่อนยอมไปเดทกับยศ ยศดีใจมากอวดสิทธิ์ว่าตนชนะ สิทธิ์ท้อใจ มานั่งหงอยที่บ้าน สิทธิ์ปรึกษาปัญหาหัวใจกับสุนทร แต่พอธัญญาเดินมาก็พบว่านั่นไม่ใช่สุนทรแต่เป็นสวัต เธอรีบเข้าไปขัด แต่ไม่ทันแล้วเมื่อสวัตรู้แล้วว่าสิทธิ์จีบพิม และรู้ว่าพิมอยู่ที่ไหน สวัตในร่างพ่อบีบคอจะฆ่าสิทธิ์ ธัญญาเข้าไปขวางไว้จนโดนลูกหลง ธัญญาขู่จะเปิดเผยความจริง สวัตจึงยอมไปเหลือแต่ร่างพ่อที่นอนสลบอยู่ ทุกคนต่างตกตะลึงว่าเกิดอะไรขึ้น จุ้นและจ้านแทบช็อคกับเหตุการณ์ตรงหน้า สิทธิ์รีบวิ่งออกไปตามหาพิมทันที
 ยศพาพิมกลับมาของเขา ซึ่งจัดเป็นดินเนอร์ใต้แสงเทียนอย่างโรแมนติก เขาจูบเธอ เธอผลักเขาออกและขอโทษที่เธอทำไม่ได้ เธอคงคิดเกินเพื่อนกับเขาไม่ได้จริงๆ พิมเดินออกจากห้องไป

เสียงเคาะประตูดังขึ้นพิมนึกว่าเป็นยศ แต่กลายเป็นสวัต เขาขอร้องให้เธอกลับบ้าน แต่เธอไม่ยอม เธอบอกว่าเธอรู้แล้วว่าเขาข่มขืนเธอ เธอจะไม่มีทางกลับไปเด็ดขาด สวัตเสียใจแต่โกรธเธอไม่ลง เขาบอกแค่ว่าเธอจำผิด แต่ถ้าเธอจำได้แบบนั้นจริงๆ เขาก็จะปล่อยเธอไป

อยู่ๆ ไฟที่ห้องยศก็ดับ ประตูล็อคเปิดไม่ออก บรรยากาศเริ่มน่ากลัวขึ้น เมื่ออยู่ๆ ห้องก็สั่นราวกับแผ่นดินไหว ไวน์หกไปทั่ว เทียนที่จุดไว้สร้างความโรแมนติกก็ล้มลง ไฟไหม้ผ้าปูโต๊ะ และค่อยๆ ลามตามไวน์ไปทั่วห้อง ยศกระโดดระเบียงเพื่อหนีไฟ
สิทธ์มาถึงเห็นไฟไหม้ก็ตกใจ เขาตามหาพิมไปทั่วจนเจอพิมเขารีบสวมกอดเธอ จนพิมแปลกใจว่าเป็นห่วงเธอขนาดนี้เชียวหรือ เขาเขินที่หลุดออกกาการเยอะ พิมเล่าเรื่องที่เจอสวัต สิทธิ์เริ่มประติดประต่อเรื่องราวได้ แต่เขาก็ไม่กล้าบอกเธอว่าสวัตตายไปแล้ว เพราะตอนที่เขาปรึกษาเรื่องนี้กับสุนทรและสิริทั้งคู่ไม่คิดว่าควรบอก กลัวว่าพิมจะอาการหนักไปมากกว่านี้
ยศเมื่อรู้เรื่องก็เช่าพระมากมาย จนธัญญาขำเพราะดูผิดลุคมาก ยศกับธัญญาทะเลาะกันตลอดเวลาจนสิทธิ์ปวดหัว ธัญญาไม่ชอบความเจ้าชู้ของยศ ยศเองก็ไม่ชอบความคร่ำครึของธัญญาเช่นกัน

เทพทัศน์มาดูอาการพิม หลังจากได้ข่าวไฟไหม้ พิมซึ้งน้ำใจ พิมจึงถือโอกาสทำกับข้าวเลี้ยงขอบคุณที่เขาช่วยเหลือเธอมาตลอด หลังดินเนอร์จบเทพทัศน์จูบพิม พิมรีบผลักออกและบอกว่าเขาเข้าใจเธอผิด แต่เทพทัศน์ไม่หยุด เขาเริ่มลวนลามเธอมากขึ้น และเรียกชื่อเธอว่านลิน ภาพความทรงจำเริ่มกลับมา เธอเป็นเพื่อนที่สนิทกับเทพทัศน์มาก จนเหมือนเป็นแฟนกัน แต่พอสวัตเข้ามาในชีวิต เธอก็ดันไปหลงรักเขา เทพทัศน์ไม่พอใจที่เธอไปรักคนอื่น ทั้งๆ ที่เขาชอบเธอมานาน จนเวลาผ่านไปเทพทัศน์ก็ข่มขืนเธอ พิมที่จำความได้ก็รีบใช้แรงทั้งหมดดิ้นรน แต่สู้แรงไม่ไหว เธอกรี๊ดสุดเสียง อยู่ๆ ประตูก็เปิดออกเป็นสวัต เขาสั่งให้เธอหลับตา พิมข่มตาได้ยินแต่เสียงของเทพทัศน์ที่ร้องโอดโอย เธอลืมตาขึ้นมาก็ไม่เห็นใครอีกแล้ว

เทพทัศน์โดนสวัตหลอกหลอนอย่างสุดขีด จนเขาตายอย่างน่าสยดสยอง และสวัตก็มารับพิมกลับบ้าน พิมยอมกลับไปกับเขาเพราะกลัวเทพทัศน์จะกลับมา เธอบอกว่าเธอจำได้แล้ว สวัตเบรกรถทันทีเพื่อถามว่าเธอจำอะไรได้บ้าง และเขาก็โล่งใจที่เธอยังจำได้ไม่หมด เธอขอโทษที่ทำแหวนหายไป แต่สวัตไม่โกรธเธอเลย

ตอนกลางวันพิมก็มาไหว้สุนทรกับสิริ ทั้งคู่แปลกใจที่พิมกลับมาคบกับสวัต แม้เขาไม่อยากทำร้ายเธอแต่ก็ไม่อยากให้เธออยู่กินกับผี! ยศขับรถพาธัญญามาส่งที่บ้านพอดี เมื่อยศเห็นพิมก็ตกใจ เว้นระยะห่างไม่กล้าจะเฉียดใกล้ ธัญญานั่งขำ ก่อนที่ทุกคนจะเครียดเรื่องพิมกับสวัต

พิมนั่งวาดภาพไปเพลินๆ เป็นภาพตัวเธอนั่งในรถกับสวัต ภาพความทรงจำก็เข้ามาในตอนนั้นหลังจากเธอโดนข่มขืน เธอก็เอาเศร้า สวัตขอเธอแต่งงานทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอโดนข่มขืนจากเพื่อนสนิท สวัตบอกว่าจะย้ายมาอยู่ด้วยกัน เริ่มต้นชีวิตใหม่ เปลี่ยนทั้งชื่อและนามสกุล แต่เธอกลับทุบตีทำร้ายตัวเองจนสวัตต้องเอามือมาจับเธอพยายามห้ามไว้จนเกิดอุบัติเหตุอันน่าเศร้าขึ้น จริงๆ แล้วคนที่ดีกับเธอมาตลอดคือ

สวัตนี่เอง เธอได้ยินเสียงคนทำกับข้าวในครัว เธอเดินลงไปเห็นสวัตจากด้านหลัง เขากำลังทำกับข้าวให้เธออยู่ พิมไม่อยากกวนจึงได้แต่บอกว่าขอบคุณสำหรับทุกอย่าง เธอจำได้หมดแล้ว นลินจะรักสวัตตลอดไป สวัตหยุดการทำอาหารแล้วปาดน้ำตา แต่เขาก็ไม่หันมาหาเธอ จนพิมกลับขึ้นห้องไป สวัตถึงหันมาด้วยใบหน้าที่ครึ่งซีกเหี่ยวย่น ไร้ซึ่งตาดำ เขานึกถึงคำพูดธัญญาที่ว่าถ้าเขาฆ่าคน เขาจะปกปิดตัวตนไม่ได้

สิทธิ์อดเป็นห่วงพิมไม่ได้ เขาตัดสินใจมาบอกความจริงกับเธอ แต่กลายเป็นว่าเธอรู้แล้ว เธอจำได้หมดแล้ว ภาพสุดท้ายคือหลังรถชน เธอฟื้นขึ้นมาและได้เห็นสวัตเสียชีวิตลงไป ก่อนที่เธอจะหมดสติและฟื้นขึ้นมาโรงพยาบาล สิทธิ์ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงยังอยู่บ้านนั้น เธอบอกว่าเธอไม่อยากทิ้งเขาไป เธอไม่อาจทรยศความรักที่เขามีต่อเธอได้

คืนนั้นพิมเตรียมอาหารไว้มากมาย เพื่อที่จะกินกับสวัต แต่เขาก็ไม่กลับมา จนเธอเผลอหลับไป ถึงได้ยินเสียงคนในบ้าน เธอตื่นขึ้นมา ก็ไม่มีใคร เธอเรียกหาสวัต จนสวัตยอมออกมาแต่เสียง เขาพยายามไล่ให้เธอไปนอน เธอบอกว่าเธอรู้หมดแล้วว่าเขาเป็นอะไร เธอแค่อยากทำอะไรดีดีให้เขาตอบแทนบ้าง แต่สวัตก็ไม่ออกเพราะใบหน้าเขาครึ่งหนึ่งมันพังไปแล้ว พิมไปหาหน้ากากแฟนท่อมมาให้เขาใส่ เขาจึงยอมออกมากินข้าวด้วยกันอย่างโรแมนติก พิมขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา เขาก็ซึ่งใจ เลือดไหลออกมาจากตา เขาขอโทษ แต่พิมไม่ถือ ทั้งคู่รู้ดีกว่าเมื่อความจริงเปิดเผย ชีวิตทั้งคู่ก็ไม่สามารถไปด้วยกันได้

พิมกลายเป็นคนซึมเศร้า สิทธิ์และธัญญาผลัดกันมาคอยดูแล สิทธิ์เองก็เศร้าใจที่พิมลืมสวัตไม่ได้ สู่กับคนเป็นยังง่ายกว่า แต่สู้กับคนตายไม่รู้จะสู้ยังไง เขาจึงทำได้แค่คอยดูแลอย่างห่างๆ ไปตลอด พิมไม่มีแรงแม้แต่จะวาดภาพ สิทธิ์จึงทำเซอไพรส์พาพิมไปเที่ยวเขาใหญ่กับครอบครัวเขา หวังให้บรรยากาศดีดีทำให้เธอสดชื่นขึ้น ที่นั่นพิมได้เจอกับนักท่องเที่ยวแบ็กแพคที่หน้าตาเหมือนสวัตไม่มีผิด เธอเข้าไปทัก แต่เขาไม่ใช่สวัต สิริเตือนสติเธอให้อยู่กับปัจจุบัน เธอไม่จำเป็นต้องรักกับสิทธิ์ แต่ไม่อยากให้เธอจมอยู่กับอดีต เพราะยังไงสวัตเขาก็คอยดูแลเธออยู่

กลางคืนพิมฝันเห็นตัวเองในชุดเจ้าสาว เธอเจอกับสวัตอยู่ในชุดเจ้าบ่าว เธอขอโทษที่ลืมเขา ขอโทษที่เข้าใจผิด ขอโทษในทุกเรื่องที่เธอไม่ดีและสัญญาว่าเธอจะไม่มีวันทำร้ายความรักที่เขามีให้ แต่สวัตกลับบอกให้เธอเริ่มต้นใหม่ เพราะไม่อยากเห็นเธอจมอยู่กับอดีต เขาบอกว่าเธอสวยมากในชุดเจ้าสาว คงน่าเสียดายถ้าเธอจะไม่มีโอกาสได้ใส่มัน

เวลาผ่านไปธัญญากับยศคบกัน ส่วนสิทธิ์ก็เป็นแฟนหงอๆ ของพิม ภายนอกดูเหมือนเพื่อนกันมากกว่า จนมีชายหนุ่มมาขายขนมจียพิมอยู่เรื่อยๆ สิทธิ์ได้แต่คอยดูแลและคอยหวงก้างเวลามีคนเข้ามาจีบพิม จนสุดท้ายพิมก็เป็นฝ่ายเริ่มคุยเรื่องนี้ก่อน พิมบอกว่าถ้าแต่งงานกับเธอ เธอจะขอให้ใช้บ้านของสวัตเป็นเรือนหอ ถ้ากลัวก็เลิกไปเลย สิทธิ์ขอเวลาคิดสักครู่ ก่อนจะตกลง เพราะเชื่อว่า เขาทำให้พิมมีความสุข สวัตจะไม่ทำอะไรเขา

สุดท้ายพิมก็ได้ใส่ชุดเจ้าสาวที่ขาวและบริสุทธิ์ ทุกคนต่างร่วมแสดงความยินดีกับเธอ โดยมีสวัต ยืนมองเธอจากมุมไกลๆ

ตัวละคร
สวัต
 ชายหนุ่มวัย 24 ปี เป็นคนที่มีท่วงท่าเคร่งขรึม สีหน้าออกจะเป็นคนอมทุกข์เล็กน้อย ค่อนข้างเจ้าระเบียบ บางครั้งอาจจะดูดุดันไปบ้าง นั่นเป็นเพราะเขาเป็นคนที่จริงจังกับชีวิตเป็นอย่างมาก แต่ถ้ารู้จักจะพบว่าเป็นคนโรแมนติกมากทีเดียว 
สวัตเป็นแฟนกับนลินตอนมหาวิทยาลัย เป็นคนจริงจังกับความรัก และทำได้ทุกอย่างเพื่อความรัก เขารักนลินมาก จนเมื่อรู้ว่าเธอโดนข่มขืนเขาก็ยังอยากแต่งงานกับเธอ และเมื่อเสียชีวิตแล้วเขาก็ต้องการจะอยู่กับเธอ ต้องการให้เธอมีความสุข ไม่อยากให้เธอจำเรื่องร้ายๆ ในอดีตได้

พิมพา/นลิน
 สาวศิลปิน อายุ 24 เช่นกัน บางทีก็ดูเหมือนว่าเงียบเรียบร้อยเหมือนผู้หญิง แต่อีกบุคลิกก็มักจะดูห้าวหาญ บ้าบิ่น กล้าได้กล้าเสียไม่กลัวใครเหมือนดังเช่นผู้ชาย เป็นคนที่มีความเป็นกันเอง สนิทสนมเข้ากับคนอื่นได้ง่าย ไม่ชอบการแบ่งชนชั้นวรรณะ ไม่ถือตัวสนิทกับทุกคน กล้าเล่นหัวเล่นหางกับผู้ชาย คนภายนอกอาจจะมองว่าแรดและเข้าใจผิดว่าอ่อยได้ง่าย แต่จริงๆ แล้วเธอจริงจังและอ่อนไหวมากเพราะเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง จนกระทั้งถูกข่มขืน เธอก็กลายเป็นคนเก็บกด ทำร้ายตัวเอง สวัตจึงอยากให้เธอเริ่มต้นใหม่

สิทธิ์
 ชายหนุ่มวัย 29 ดูแล้วเหมือนคนมีความสุขุมนุ่มลึก หรือรอบคอบ แต่จริง ๆ แล้วไม่มีอะไรเลย ชอบความสงบ รักที่จะมีชีวิตแบบสบาย ๆ พิถีพิถันแค่บางเรื่อง ไม่ได้เอาไหนมากนักโดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง แต่เขาชอบปกป้องคนรอบข้าง มีความเห็นอกเห็นใจ ชอบช่วยเหลือและดูแลผู้อื่น เมื่อเจอกับคนที่ถูกใจแล้วก็จะชอบได้แค่ทีละคน เลิกชอบยากเสียด้วย แต่ข้อเสียคือเป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าตัดสินใจต้องการที่ปรึกษาในทุกๆ เรื่อง
 
เทพทัศน์
เพื่อนสุดเนิร์ดของนลิน(พิมพา) บุคลิกภาพนอกดูอ่อนน้อมถ่อมตน แต่แท้จริงแล้ว เขาเป็นคนที่มีบุคลิกซับซ้อน มีจุดขัดแย้งในตัวเอง เขาสามารถทำสิ่งที่ขัดแย้งกับบุคลิกภายนอกได้อย่างสิ้นเชิง โดยที่ไม่มีใครคาดคิด 
แอบชอบนลินมาตั้งแต่สมัยเรียน จนนลินไปชอบกับสวัต จึงได้รู้ว่าตัวเองตีความผิด และต้องการมากกว่าเพื่อน จนทำให้เกิดการข่มขืนขึ้น และพอเจอพิมพาซึ่งหน้าเหมือนนลินและนิสัยคล้ายๆ กัน ทำให้เขาต้องการเธออีกครั้ง

ยศ
หนุ่มรักสนุก ชอบใช้ชีวิตให้สนุกสุดเหวี่ยง ชอบเสี่ยงชอบลองอะไรใหม่ๆ เป็นคนอบอุ่น และมีพลังในตนเอง ใครๆ อยู่ใกล้แล้วมีความสุข มีมนุษยสัมพันธ์ชั้นยอด รักเพื่อน ชอบเข้าสังคม ใจกว้าง ใจป้ำ เลี้ยงเพื่อนได้เสมอ แต่มักจะน้อยใจ ถ้าเพื่อนไม่ดีกับเขาบ้าง ภายในใจของเขาเองก็เป็นคนคิดมากไม่น้อย แม้จะแสดงออกว่าเป็นคนไม่คิดอะไรมากก็ตาม จะไม่ค่อยถูกกับธัญญาซึ่งมีนิสัยตรงข้ามกับเขาทุกประการ

ธัญญา
 สาวเรียบร้อยวัย 20 นิดๆ ใช้ชีวิตในกรอบอย่างเนี๊ยบๆ มาตลอด ไม่ค่อยเข้าสังคม ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร อาจจะเป็นเพราะว่าเธอมีสัมผัสบางอย่าง ทำให้ไม่ค่อยสนิทใจอะไรกับใคร และจะไม่ชอบขี้หน้ายศที่ร่าเริงได้ทั้งวัน

สุนทร
 พ่อของสิทธิ์นักลงทุนเล่นหุ้น เป็นคนสอนให้สิทธิ์เปิดร้านกาแฟ เขาจะเป็นที่ปรึกษาเรื่องงานและความรักแก่ลูกชายเสมอ

สิริ
 แม่ของสิทธิ์ชอบเมาท์สามีกับพิมตามประสาคนเป็นเมียๆ ชอบทำตัวตลกๆ ไปวันๆ แต่จริงๆ แล้วเป็นห่วงลูกมาก และจะสังเกตได้ง่ายว่าใครรู้สึกอย่างไรอยู่

เมธี
 ครูพละที่โพธานุสรณ์ เป็นคนมือปลาหมึก ชอบจับมือถือแขนผู้หญิง แต่ไม่ได้คิดอะไรเลวร้ายไปกว่านั้น เป็นคนแมนๆ ไม่กลัวใครจนกระทั่งมาสวัตหลอกทำให้เขากลายเป็นคนขี้กลัวและหลบหนีไปเลย

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.