10 dakikalık bir videoyu hazırlamak ne kadar sürebilir ki?

Bazen 70–80 saat sürebiliyor.

Geçtiğimiz günlerde ‘LC Waikiki Yetenek Kampı 2017‘ organizatörlerinden biri benimle iletişime geçti. Bu gönüllülük usulüyle organize edilen etkinliğe katılıp, katılmak istemediğimi sordu. Bende ‘ya hacı madem uygun gördünüz, lise ve üniversite öğrencilerine bir faydamız dokunacağını düşündünüz, neden olmasın, neden?’ dedim.

Sonra, nasıl bu lise ve üniversite öğrencilerinden oluşan kitleye ulaşabilirim diye düşündüm, durdum. Oturdum video için konuyu, ana mesajı ve akışı hazırladım. Ardından uzun bir metin yazdım. 10–20 kez bu metnin üzerinden geçtim. Türkçesine güvendiğim bir arkadaşıma gönderdim. Sonra metni 2–3 kez farklı zamanlarda seslendirip, günlerce tekrar tekrar dinledim; bazen metrodan eve dönerken, bazen iş yerinde mola arasında. Hangi kısım kulağı tırmalıyor, nerede mevzu kopuyor, mesajı daha etkili nasıl iletebilirim saatlerce kafa yordum. Az önce bahsettiğim arkadaşımın ablası radyo spikeri, inanılmaz seslendirme yapıyor. Ondan ne şekilde vurgu yapıp, nasıl bir ses tonuyla metni okumalıyım konularında yardım aldım, inanılmaz işe yaradı. Hatta bir noktada, acaba talep etsemde o mu seslendirse benim hikayemi diye de düşündüm :D

Kamera karşısına ilk fikir aşamasından 3–4 hafta sonra geçebildim. Montaj sonrası 8.5 dakika olan bu videonun çekimi 4–5 saat sürdü. Evde amatörce bir set kurdum, kayıdı başlattım, aynı sahneyi defalarca tekrarladım, mola verdim, bağırdım, duruldum, sinirlendim, heyecanlandım, çok duyguyu bir arada yaşadım :)

Videoyu çektikten sonra, ses kaydı ve görüntüleri bilgisayara attım, başladım editlemeye. Aslına bakarsanız bu kısımda en az metni seslendirmek kadar zor oldu. Hollywood filmlerini izleyip, lan bu ne, yapamamışlar diyoruz ya; aslında adamlar neler yapmışlar farkına varıyorsun. En dandik dediğin filmde bile ne sahneler, ne geçişler, ne müzik efektleri var, kendin aynı şeyi yapmaya çalışınca anlıyorsun. İki sahne arası geçiş nasıl olmalı, görseli daha iyi nasıl ekrana yerleştirebilirim, hangi müziği koymalıyım, ses şiddetindeki artışı nasıl düzenlemeliyim, sesimdeki arka plan gürültüsünü ne kadar azaltmalıyım (fazlası sesin doğallığını bozuyor) ve daha nice problem..

Yapılmadan öğrenilecek işler değil, böyle böyle tecrübe edineceğiz anlaşılan. Farkettim ki bundan önce hazırladığım videolar bu videoyu hazırlamayı çok daha kolay hale getirdi. Teknik boyutu çok sıkıntı değil, montaj yaptığım yazılımı hızlı öğrendim. Asıl problem, yazılımı kullanıp akılda serbest dolaşan fikirleri nasıl video ve ses formatında sunabilirim kısmı. Bu tür projelerin sanat ve kreatiflik kısmı beni çok daha zorluyor :’( Hatta her videoda olur, kendimi bu alanda yetersiz hissettiğimden montajı ortasında bırakıp, herşeyi silmek, projeyi boşvermek isterim. Bu seferde oldu.

Çok uzattım, uzun lafın kısası bu video için harcadığım süre 80 saate yaklaştı, belki de geçti. Umuyorum bu video, bir kişide olsa, izleyeni derinden etkilerde, hayatına pozitif bir değer katar, motivasyonunu arttırır.

Merak edenler için videonun montaj programı final cut pro’daki hali:

Bir başka yazıda kendimde kurduğum setim ve ekipmanlarımdan bahsederim, hadi öptüm.

Dipnot: videoda kendimi anlatırken izleyenin ‘ya bu ne, kendini övüyo’ dememesi için kendimce başarı addettiğim şeyler hakkında konuşmamı minimuma indirgedim. Hatta videonun yalnızca 10–15 saniyesinde böyle düşünmeye sevkedecek söylemler var. Umarım kimse o tür çıkarımda bulunmaz, zaman gösterecek.

VİDEO:

Link: https://www.youtube.com/watch?v=kd8QUW2vQZ4

Like what you read? Give Selman Kahya a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.