Nostalgia for the Modern

Bir alıntı, bir şarkı, bir fotoğraf.

“Değersizdi. Bu acı gerçeği artık iliklerine kadar hissettiği işte o kötü anda bu sloganla karşılaştı: `Ne giyersen o olursun.` Kendindense o olmayı daha cazip gören kız doğruca bir penti mağazasına gitti ve bir çift çorap oldu.”

Biz lisedeyken böyle bir reklamı vardı pentinin: Ne giyersen o olursun. Sinirlenip böyle bi şey yazmışım üstüne. (Şimdi bilgisayarım bozuldu da eski laptobuma döndüm. Belgelerime bir bakayım dedim. Adeta zamanda yolculuk ❤ ) Yalnız kendimi çok değersiz mi hissedip böyle bir şey yazdım, yoksa insanları değersiz olmakla mı itham ediyordum hatırlamıyorum.

Velhasıl atarım kimeydi ve neyeydi bilmiyorum. Anı anıdır. Burada kalsın.


Nostaljiye başlamışken bir de fotoğraf iliştirelim eskilerden:

Fotoğrafların anısı olur ya. Bu fotoğrafın olmasın istemiştim. Buradan okyanusa bir kolye sallandıracaktım aslında. Vazgeçtim. Böyle bir anım olmasın dedim. Kolye odamda. Paslanıyor.


Bir şarkı:

Tunus, 2010

Yours sincerely,

Şeyma.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Şeyma’s story.