Bugün Tevfik Uyar’ın Raftan adlı öyküsünü okumak için girdiğim medium’dan bambaşka biri olarak çıkıyorum! (Şaka şaka:D) Öyküyü bitirince başka başka yazılara da kaydı gözüm. Ve okuduklarından acayip gaza geldim. Her zaman yazmak – paylaşmak isteyip, malum sebeplerden ( https://medium.com/p/5eda58b6930f?source=linkShare-8ad23595a4d7-1460585057) ötürü bir türlü hayata geçirmek mümkün olmuyordu. Ben de hazır gaza gelmişken başlayayım dedim. Aklıma gelen ve içimden geçen şeyler hakkında yazacağım. Ve vakit ayıran okur (şayet öyle biri varsa) şimdiden sana teşekkürlerimi bir borç bilirim..

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Gamze’s story.